...กว่าจะมาเป็น "เด็กหญิงฟ้าคราม"...

เช้านี้ว่าง ๆ นั่งดูรูปหนู "ฟ้าคราม" เห็นแล้ว...ย่าคิดถึงหนูมากกกกกกก...หนูบ่นกับแม่อ้อมตลอดสัปดาห์นี้ว่า...คิดถึงย่า...๕๕๕..."รักย่าใช่ไหมล่ะ?...ย่าก็รักหนูมากกกกกกก...ค่ะ...ผ่านไปแล้ว ๒ ปีกว่า ๆ สำหรับหนูที่เกิดมาเพื่อเรียนรู้ชีวิตบนโลกใบนี้...ย่า + ปู่เร + พ่อเพรียง + แม่อ้อม ค่อย ๆ สอนและใส่ความรู้ต่าง ๆ ให้กับหนู เพื่อที่จะได้เรียนรู้โลกใบนี้ได้อย่างที่มี "ภูมิคุ้มกัน" ที่ดีที่สุด สำหรับชีวิตของหนูเอง...ภาพเหล่านี้ทำให้ย่า...คิดถึงหนู เพราะในแต่ละวัยของหนู ทำให้ย่ามีความสุขที่ได้เห็นการเจริญเติบโตและพัฒนาการที่ดีของหนู...