GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

การบ้านฉบับที่ 5 เดินทางมาได้ครึ่งทางแล้ว

การทำงานทุกชนิด หากทำไปด้วยความรัก ความเอาใจใส่ มีพลังกาย พลังใจ งานสิ่งนั้นก็จะสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี

รายงานการบ้านอาจารย์ที่จะต้องส่งภายใน 13 พฤศจิกายน  ก็คืบคลานมาอย่างช้าๆ  แต่มีความมั่นใจว่า  งานเหล่านั้นมีคุณภาพ  เหมาะแก่การที่จะนำมาให้ผู้อ่านได้อ่านเพื่อความบันเทิง

ผู้เขียนมีความยินดีเสนอ  รายงานต่างๆ  เพื่อให้กัลยาณมิตรใน gotoknow  ได้ช่วยครูอ้อยในการเรียนครั้งนี้

และเป็นประโยชน์แก่เพื่อนนักศึกษาที่เรียนด้วยกันนั้นได้เทียบเคียงกับงานของตนเองก่อนที่จะส่งอาจารย์

งานอัตตชีวประวัติเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนวิชาปรัชญาทางสังคมศาสตร์  การวิจัยเชิงคุณภาพ   ซึ่งผู้เขียนเพิ่งเริ่มรู้จักการวิจัยคุณภาพ  ก็คราวนี้นี่เอง

งานอัตตชีวประวัติแบ่งออกเป็น 10 ฉบับ  ถ้าบอกคะแนนที่จะได้นั้น  ผู้อ่านต้องหนาว  เพราะมีคะแนนตั้ง 20 คะแนน

จะมีคะแนนเท่าไร  ไม่ต้องกังวล  กังวลแต่ว่า  " งานนั้นต้องคุณภาพคับแก้ว "  เพราะผ่านการตรวจสอบจากผู้ทรงคุณวุฒิใน gotoknow มาแล้ว

บางท่านได้อ่านไปบ้างแล้ว  ตั้งแต่ฉบับที่ 1 - 4

บันทึกนี้จะขอนำมาเสนออีกครั้ง  เพื่อให้ผู้ที่เข้ามาอ่านทีหลังได้อ่านจนครบ  และช่วยครูอ้อย comment ด้วย

การบ้านฉบับที่ 1  คือ  วัยก่อนวัยเรียน

การบ้านฉบับที่ 2  คือ  วัยเรียน

การบ้านฉบับที่ 3  คือ  วัยรักแรก

การบ้านฉบับที่ 4  คือ  วัยทำงาน

การบ้านฉบับที่  5  คือ  ชีวิตการครองเรือนของครูอ้อย

ขณะนี้ครูอ้อยกำลังเขียนอีก  5 ฉบับ  ซึ่งประกอบด้วย  ปัจจัยสำคัญในการเรียนต่อระดับปริญญาเอก   ความคาดหวังหลังเรียนจบปริญญาเอก  ความหวังในอาคต  หลังเกษียณอายุราชการจะทำอะไร  สิ่งสำคัญในชีวิตมีอะไร   แต่ละฉบับนั้น  คาดว่าจะเสร็จวันนี้  แต่ไม่ทราบว่ากี่โมง

ขอบคุณสำหรับแรงบันดาลใจ  พลังใจ  กำลังใจ  ของทุกคนที่มอบให้ครูอ้อยค่ะ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 54898
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 16
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (16)

ครูอ้อย คะ

  • อ่านชีวประวัติถึงตอนครองเรือนของครูอ้อยแล้ว  รู้สึกเห็นใจและเศร้าใจจนน้ำตาซึมเลยค่ะ  เข้าใจถึงความรู้สึกของคนมีครอบครัว  ความรู้สึกของความเป็นแม่ที่ครูอ้อยมีอยู่อย่างแท้จริงเลย แต่เมื่ออ่านช่วงท้าย ๆ ก็รู้สึกดีใจในความดีที่ครูอ้อยสะสมมา ได้เป็นพลังให้ชีวิตครูอ้อยสามารถฝ่าฟันต่อสู้ร่วมไปกับครอบครัวของครูอ้อย  อย่างมีความสุข
  • ขอเป็นกำลังใจให้ด้วยค่ะ

จาก น้องพัด

 

ครูอ้อยครับ
  • ผมอ่านครั้งแรกตั้งแต่ครูอ้อย post เข้ามา แล้วก็อึ้งครับ ชีวิตครูอ้อยเหมือนนิยายไทยเราดีๆนี้เอง ที่นางเอกต้องกล้ำกลืนฝีนทนทุกอย่าง จนกระทั่งพายุฝนผ่านไป กรรมดีที่นางเอกพยายามทำมาโดยตลอดเริ่มส่งผลให้ได้ชื่นชม แล้วท้ายสุดก็ลงเอยด้วยดี
  • ผมเข้ามาอ่านครั้งที่สองตอนเที่ยง แต่ก็ยังคล้อยตามไปกับอารมณ์ที่ครูอ้อยเขียนถึง
  • ครั้งสุดท้ายนี้ ผมขออ่านแบบไม่อินไปกับตัวหนังสือของครูอ้อยนะครับ
  • มีคำผิด หนึ่งที่ หน้า 2 คำว่า ผ้าปูที่นอน
  • จำได้ว่าครูอ้อยเล่าถึงการได้ลูกคนเล็กมาดูแล แต่ข้ามเรื่องการได้เจ้าตัวโตกลับมาอยู่ด้วยกันไปครับ
  • ขอชมด้วยใจจริงครับว่า ครูอ้อยเขียนอัตชีวประวัติได้น่าสนใจ และน่าติดตามมาก ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.....

ครูอ้อยคะ

  • ชีวิตครูอ้อยทำให้หลาย ๆ คนได้เรียนรู้ว่า...ความสุข... นั้นหาได้จากไหน
  • ความสุขนั้นหาได้จากสิ่งที่เราสร้าง คือ "ความดี" ทั้งหลาย
  • ความสุขนั้นหาได้จากสิ่งที่เราทำแล้วก่อให้ (เรา และ ผู้อื่น) เกิด "ปิติ"
  • ความสุขนั้นหาได้จากผู้เป็นที่รักที่อยู่รอบ ๆ ตัวเรา
  • ความสุขนั้นหาได้จากกัลยาณมิตรทั้งหลาย
  • ความสุขนั้นหาได้จาก..........
  • และ...ความสุขทั้งหลายเหล่านี้ จะทำให้เรามองหา "ทุกข์" ของอดีต "ทุกข์" ของอนาคตไม่เห็น  เพราะทุกอย่างคือความสุขที่เรา "กรอง" เข้าในชีวิตเราแล้ว......ทั้งสิ้น
  • เป็นกำลังใจค่ะ
ครูอ้อยเป็นแบบอย่างให้คุณเมตตา เรียนรู้ได้มากเลยค่ะ "เปิดเผย" "ตรงไปตรงมา" ขอโทษนะคะหากบางบันทึกของคุณเมตตา ทำให้ครูอ้อยสะเทือนใจ ไม่ตั้งใจจริงๆ...

คุณเมตตาคะ

  • ครูอ้อยไม่กล้าจะโกรธใครแล้วค่ะตอนนี้  ความดีของครูอ้อยที่ได้ทำนั้นไปส่งเสริมลูกของครูอ้อยให้มีแต่ความโชคดี  แล้วครูอ้อยจะเล่าให้ฟังอีก  ว่าความดีมีการตอบแทนด้วยความดีเป็นความจริงค่ะ
  • เช่น  เรื่อง  ความดี...ตอบแทนด้วย..ความดี
  • ความสะเทือนใจไม่มีใน gotoknow ค่ะ  มีแต่ความสุข  เช่น  เรื่อง  ความสุขที่ยิ่งใหญ่ในสังคม gotoknow
  • ครูอ้อยชอบอ่านบันทึกของคุณเม่ยเรื่องลูกๆ  ชอบอ่านการเลี้ยงลูกของคุณโอ๋  ชอบการดูแลลูกของคุณเมตตา  แลท่านอื่นๆ  รวมทั้งคุณไมโตที่รักลูก
  • ครูอ้อยดีใจที่ทุกท่านมีลูกเป็นแก้วตาดวงใจ
  • บางท่านไม่มีครอบครัวก็คุยเรื่อง  หมาแมว  ครูอ้อยก็ชอบคุย   เช่น  เจ้าไลก้า  หมาตัวเมีย  หมาข้างถนน..   ยามเฝ้ารถตำแหน่งใหม่ของฉัน
  • ท่านชายชอบคุยเรื่องรถ  ครูอ้อยก็คุยได้ค่ะ  อิอิ  ครูอ้อยชอบอ่านและชอบคุย  ครูอ้อยเป็นคนขี้เหงา
  • สรุปแล้ว  คุณเมตตา  คุณเป็นกัลยาณมิตรของครูอ้อยค่ะ

ขอบคุณค่ะ

น้องพัด คะ 

  • ขออภัยที่ตอบช้าหน่อยนะคะ 
  • ครูอ้อยกำลังทำการบ้าน  และข้อมูลหายไป 
  • ครูอ้อยเลยปวดหัว  และเสียเวลากับการซ่อมแซม  ถึง  สร้างขึ้นมาใหม่ 
  • เสียพลังในการ build อารมณ์อีกมาก 
  • ขอบคุณค่ะที่มีความรู้สึกที่ดีในการอ่านบันทึก  เรียนเชิญอ่านที่นี่สิคะ

สวัสดีค่ะพี่อ้อย

 

พี่อ้อยจ๊า                                                            

  •  แหม่มอ่านเรื่องราวของพี่อ้อยแล้ว  พี่อ้อยเขียนเหมือนนักเขียนมากเลย  สามารถเขียนได้ละเอียดดีมากเลยคะ
  • ขอบคุณนะคะที่เปิดโอกาสให้น้องแหม่มได้มีโอกาสได้สัมผัสกับเรื่องราวของพี่อ้อย
  • ในส่วนของชีวิตวัยเรียนในหน้าที่  3  แหม่มไม่แน่ใจว่าช่อง 4 บางขุนพรหม  ปัจจุบันเป็น  3  ช่องหรือค่ะ  แต่เท่าที่แหม่มเรียนมาจำได้ว่าอาจารย์บอกว่าช่อง 4 บางขุนพรหม  คือ ช่อง 9  อ่ะคะ
  • นอกจากนี้ในหน้าที่ 7 มีคำผิด อยู่ 3 ที่  คือคำว่ารถเมล์  ต้องตัด ล ออก 1 ตัว  คำว่า รู้  ไม่มี ไม้โท  และคำว่า  เคยเรียน  ไม่ใช่  เคนเรียนค่ะ
  • แล้วจะติดตามส่วนอื่น ๆ  ต่อไปนะคะ  สู้สู้ค่ะ

สวัสดีจ้า น้องแหม่ม

  • พี่อ้อยดีใจที่น้องแหม่มได้อ่านแล้ว  และ wording ให้พี่อ้อยด้วย
  • วันสุดท้ายที่เราไปฟังสัมมนา  พี่อ้อยได้ยินที่พี่เอ พูดว่าเอามาลงในเว็บไซต์  ไม่กลัวใครลอกหรือ
  • พี่อยากจะพูด  ว่า  คำว่าลอก  พี่อ้อยไม่เคยมีอยู่ในความคิดเลย
  • ขอบใจมากนะกับคำชม  อิอิ  เรียนรู้กันไปด้วยค่ะ ลูกสาว

ขอบคุณครูอ้อยค่ะ คุณเมตตาเพิ่งกลับจากไปสัมมนาที่ต่างจังหวัดสองวัน คิดถึงครูอ้อยค่ะ net ช้าไม่ทันใจเลย...

สวัสดีค่ะคุณไมโต

  • ครูอ้อยเขามาอ่านบันทึกนี้พบว่า ยังไม่ได้ตอบคุณไมโตเลย  จึงขอหวนกลับมาตอบอีกครั้งหนึ่ง ที่ชมว่าเหมือนนิยายหนังไทยนางเอกอะไรนั่นขอบคุณมากนะคะ  ผู้เขียนยังร้องไห้ไปกับเรื่องของตนเองเลย  กี่ปีกี่ปี  ก็ร้องทุกครั้ง  เกือบทุกคน
  • ครูอ้อยขอบคุณ  คุณไมโตที่ได้ให้กำลังใจในการเขียนและการตรวจสอบนะคะ
  • ขอให้สิ่งที่คุณไมโตทำให้ครูอ้อยจงส่งกลับให้คุณไมโตประสบความสำเร็จทุกประการค่ะ

    สวัสดีค่ะ  คุณเมตตา

  • ครูอ้อยกำลังเหงาพอดีเลยค่ะ 
  • คิดถึงด้วยค่ะ  มิน่าล่ะ พอตอบบันทึกสุดท้าย  คุณเมตตาก็หายไปเลย 
  • กลับมาแล้วก็ดีใจค่ะ  วันนี้ครูอ้อยมาอยู่เวรที่โรงเรียน  ครูอ้อยสังเกตการเปลี่ยนแปลง  คือ หน้าจอคอมพิวเตอร์ของครูอ้อยที่ใช้อยู่ประจำมันเปลี่ยนเป็นชัดเจนกว่าเดิม  เร็วด้วยค่ะ  Yahoo.explorer 7 ค่ะ ไม่รู้ว่าเปิ่นหรือเปล่า  อิอิ
  • อ่านบันทึกล่าสุดหรือยังคะ  อิอิ  อย่าร้องไห้นะคะ 
  • เดี๋ยวครูอ้อยว่างจากภารกิจ  จะเขียน  เรื่อง  อะแห้ม.....ครูอ้อยพบรักกับหนุ่มบ้านนอก  ค่ะ  ท่าทางน่าสนุก อิอิ
สวัสดีค่ะ คุยกันได้วันนี้คุณเมตตาน่าจะอยู่หน้าจอทั้งวัน
  • ดีใจค่ะ  ที่คุณเมตตา ได้อยู่ที่หน้าจอ 
  • แต่ครูอ้อยต้องไปอยู่ที่หน้าโรงเรียนค่ะ 
  • ครูอ้อยเป็นครูเวร 
  • และตอนเย็น  ครูอ้อยเรียนถึง 2 ทุ่ม 
  • กว่าจะถึงบ้านก็ 3 ทุ่มค่ะ  รักแล้วรอหน่อยค่ะ  ขอบคุณค่ะ

การครองเรือน

หน้าแรก ย่อหน้าที่สองพิมพ์ตกไปนะคะ ตั้งแต่อายุยังน้อย

เป็นกำลังใจให้การบ้านที่มีคุณภาพของครูอ้อยเสร็จเรียบร้อยนะคะ

^___^

 

  • ขอบคุณค่ะ คุณ IS  มีเพื่อนในรุ่นเดียวกันถามครูอ้อยว่า  ไม่กลัวเพื่อนๆลอกการบ้านหรือ  ทำอย่างนี้ 
  • คุณ IS คิดว่าถ้าเป็นครูอ้อย  ควรจะกลัวใหมคะ
  • ขอบคุณค่ะ  สำหรับการตรวจคำตก
  • สำหรับกำลังใจข้ามทวีป  แบบนี้ต้องมีคนอิจฉาแน่  อิอิ