กลับถึงบ้าน จึงดูอบอวลด้วยกลิ่นอายของความคิดถึง ความรัก พร้อมความอบอุ่นที่บ้านหลังนี้มีให้อยู่เสมอ

   

  ...คืนวันวาน กว่าจะกลับถึงบ้านต้องฝ่าสายฝนที่ระริกริน

อีกทั้งต้องฝ่าคลื่นขบวนแห่งรถราของค่ำวันศุกร์

ความเย็นของฝนที่โปรยปรายมาเกือบ 2 วันทำให้ลดความร้อนลงได้

ทั้งภายนอกและภายในของจิตใจ...

... กลับถึงบ้าน จึงดูอบอวลด้วยกลิ่นอายของความคิดถึง ความรัก

พร้อมความอบอุ่นที่บ้านหลังนี้มีให้อยู่เสมอ

ใช่แต่เพียงจะมาจากพ่อและแม่เท่านั้นหรอกนะ

แต่ลูกก็พกกลับมาเช่นกัน

รวมทั้งเจ้าทอฟฟี่ตัวน้อยนั้นด้วย

ต่างให้บ้านหลังนี้ดูร่มรื่นชื่นฉ่ำใจ

เหมือนจะแข่งกับสายฝนที่พรั่งพรมอยู่ข้างนอกนั้น

...........

...คืนวันนี้

ดึกแล้วสินะ

เสียงจิ้งหรีดร้องมาจากแห่งหนไหน

ช่างไพเราะจับใจเหลือเกิน

ท่ามกลางความเงียบสงัดของค่ำคืน...

...ฝนหายไปแล้วหรือไร ลมเบาๆพริ้วโชย

คล้ายจะนำความเย็นแห่งฤดูหนาวเข้ามาทายทัก

หรือฤดูหนาวจะมาเร็วกว่าทุกๆปี กระนั้นหรือ

มาเถอะ...

แม้สายลมแห่งความหนาวเย็นจะมาช้าหรือเร็วเพียงใด

บ้านหลังนี้ก็คงความอบอุ่นไว้ให้พิงพักอยู่เสมอ

...นั่นกระเป๋าของลูก...

เปรียบคล้าจะพกพาำความรักความห่วงใยกลับมาฝากให้พ่อแม่

ให้กักเก็บไว้ ไว้เชยชม

อีกนาน แสนนาน...

.................

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและขอให้มีความสุขสงบ

ในค่ำคืนที่ฝนจางหายหลังระริกรินมาถึง2วัน

21 กันยายน 2556

พ.แจ่มจำรัส