ณ วันฟ้าหม่น ร้อย เรียง เขียนอ่าน ตามบรรยากาศ พาไป....
…เช้าวันนี้ ฟ้าสีหม่น ฝนครึ้มหมอก
ธรรมชาติบอก สกุณา พาหกเหิน
เสียงเพรียกร้อง นกเขาคู่ ดูพาเพลิน
พาร่วมเดิน เคียงข้าง นำทางไกล…
...ระยะทาง แสนไกล หลายหมื่นลี้
พนาลี กว้างขวาง ทางสับสน
อยู่เคียงข้าง เดินร่วมทาง ช่างวกวน
ฟ้าหม่นลง ยังคงคู่ อยู่เคียงกัน…
...เช้าวันนี้ ฟ้าเปลี่ยนสี วจีสร้าง
แสงเรือนราง สาดทอ ลออฝัน
ใยฟ้าหม่น ใจสลาย มลายพลัน
สุขกลายพันธุ์ หมองหม่น ปนน้ำตา…
...สะอื้นไห้ ในความเงียบ เพรียกรำลึก
คะนึงนึก เหตุไฉน ใจค้นหา
ฟ้าพิโรธ โกรธเคือง เปลื้องน้ำตา
ถวิลหา อุราเศร้า ร้าวระทม.....
กวีมือใหม่ : หัวใจร้าวราน
๑๔ กันยายน ๒๕๕๖ : ๐๖.๐๐ น.
ณ บ้านคลองรังสิต
มาอ่านบทกวีที่ไพเราะจ้ะ เป็นบทกลอน ไม่ใช่ลูกบิดเหมือนคุณมะเดื่อนะจ๊ะ
สุดยอดเลยจ้าเก่งมากที่สุด นักประพันธ์คนใหม่...หัวใจที่แข็งแกร่ง
จงอดทนเถิดนะเจ้า
ทางชีวิตใครเล่ามิร้องให้
แต่ถึงร้องก็ต้องเดินต่อไป
โถมกายใจต่อสู้อุปสรรคมาร
เมฆหมอกตั้งเค้า พายุซัดสาด ฝนตกกระหน่ำ เมื่อหลังฝนซาฟ้าก็ใส
ชีวิตมีสุขทุกข์เคล้ากันไป...อยู่ที่การฝึกใจของเราเอง
555 คิดถึง อ.จอย ฮิ ฮิ ฮิ
ภาพกับบทกลอนช่างสัมพันธ์กันเสียจริง ชอบและประทับใจมาก
ครูหยินชอบท้องฟ้ายามเย็น ชอบฟ้าหม่น
เพราะเหมือนคนที่เงีบเหงาในชีวิต....
จริงครับ..ทุกคนที่จะมีน้ำตาฟ้า..ฟ้าต้องหม่นก่อนทุกครั้ง
กวีมือใหม่ ....ใช่ได้จริงๆ... งานเขียนของเธอ นะคะ ..... ขอบคุณค่ะ
เป็นกำลังใจให้ครับ
นกเขาคู่คูเคล้าเมื่อคราวหวาน
ดอกไม้บานอรุณฤกษ์เบิกฟ้าใส
อยู่เคียงคู่ดูแลแก้ผองภัย
แม้ฟ้าใสหรือหม่นจนนิรันดร์
ทุกทิวาราตรีที่ผ่านพ้น
ทุกข์สุขปนแน่ประจักษ์มักแปรผัน
เสียแรงมาพรํ่าบ่นก่นรำพัน
สู้กับมันทั้งสุขทุกข์ ทุกเวลา
สวัสดี ด้วยความเคารพ นบนอบ ...
ครูมะเดื่อ / ครูหยิน / คุณชนะ / คุณพิชัย / พี่เปิ้ล และ คุณเขียน ค่ะ
- ขอบพระคุณ ที่ติดตาม มาให้กำลังใจ อย่างท่วมท้น ...
"...สู้กับมันทั้งสุข ทุกข์ ทุกเวลา"....../// หนูจะสู้ เต็มที่ค่ะ
-สวัสดีครับ...
-ช่วงนี้ฟ้าพิโรธบ่อยๆ ครับ
-สุข..เศร้า..เคล้ากันไป..
-เก็บ"ลูกนมวัว"มาฝากครับ..
ทุกอย่างเป็นธรรมชาติ มันก็เป็นของมันเช่นี้ เราซิซุกซนเอาดวงจิตดวงใจออกไปเอาเขาอื่นเข้ามา
ทำให้ธรรมชาติเปลี่ยนเราไปได้ แต่เรามิอาจเปลี่ยนธรรมชาติได้
แทนความเหงา เมื่อยามที่เหนื่อยล้า.. นะครับ