ครั้งแรกที่เขียนบันทึกที่นี่  หลังจากที่พลัดหลงเข้ามาเป็นสมาชิกเมื่อปีที่แล้ว  ด้วยเรื่องบังเอิญ  วันแรกที่เข้ามาอ่านเรื่องราวของใครหลายคน  ทำให้ได้รู้ความคิดอ่านของคนหลากหลาย    แต่ละคนก็ล้วนแล้วแต่ถ่ายทอดความรู้ประสบการณ์ได้น่าอ่าน  แม้ว่าเรื่องบางเรื่องจะยาวมาก  แต่ก็มีรูปให้ดูทำให้ฉันมักจะไม่ค่อยสนในเนื้อหาที่เขาอธิบายบรรยายช่วงเริ่มเรื่อง  แต่มักจะเลื่อนลงมาอ่านเนื้อความใต้ภาพแทน  มีเรื่องราวของพี่ผู้หญิงคนนึงทำให้ฉันอ่านแล้วรู้สึกชื่นชม  แอบอิจฉาเล็กๆ  เธอเป็นผู้หญิงเก่ง (ฉันวัดจากความสามารถทางด้านการงานอาชีพเธอนะ)  และฉันก็ติดตามอ่านเรื่องราวที่เขาเขียน  วันนี้ฉันเปิดเข้ามาดูเวปนี้อีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้เปิดมานานแล้ว  นับตั้งแต่วันที่สมัคร  วันเวลามันช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน  เมื่อปีที่แล้วช่วงเดือนนี้ฉันทำงานอยู่ในบริษัทรับเหมาก่อสร้างแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลบ้านของฉัน  ฉันใช้เวลาขับรถกลับไปกินข้าวเที่ยงไม่ถึงสิบนาที  ต่างจากวันนี้ ณ ตอนนี้  หากจะกลับบ้านก็คงต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า สิบห้าชั่วโมงหากเดินทางภาคพื้นดิน  แต่ก็นั่นแหละ  มันเป็นโอกาสที่มาพร้อมกันกับช่วงเวลาที่แปรเปลี่ยนทำให้ในวันนี้ฉันต้องมาใช้ชีวิตอยู่ไกลบ้าน 

ปลายปีที่แล้วฉันได้รับสัญญาณไฟเขียวจากแม่  ที่ทั้งรักทั้งห่วงฉัน  ด้วยความที่เป็นลูกสาวคนสุดท้อง  ทำให้แม่ไม่อยากให้ไปอยู่ห่างไกล  แต่สุดท้ายด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง  ทำให้แม่ยอมห่างกับฉัน ให้ฉันมาทำงานไกลบ้าน  ใจจริงฉันก็อยากอยู่ใกล้แม่กับพ่อ  อยากทำงานใกล้บ้าน ยังคงจดจำความสุขของการได้กลับมากินข้าวเที่ยงที่บ้านได้ดี   แต่หากฉันไม่กล้าที่จะก้าวเดิน  ฉันก็จะไม่ได้พบเจอประสบการณ์ และผู้คนมากมาย   ที่ผ่านเข้ามาให้เรียนรู้และจดจำ

หลังจากที่แม่อนุญาตให้ฉันออกมาทำงานนอกบ้านได้  ฉันจึงเริ่มหางานอีกครั้ง  ครั้งนี้ฉันเลือกจากตำแหน่งความเหมาะสมของงานมากกว่าที่ตั้งของแหล่งงาน   นั่นหมายถึงไม่ว่าแหล่งงานจะอยู่ที่ใด  หากมีตำแหน่งเหมาะสมกับตัวฉัน  ฉันจะเลือกงานนั้น  คงเป็นความโชคดีของฉันในช่วงเวลานั้น  เฟสบุ๊คสังคมออนไลน์ที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตช่ีวงวัยรุ่นตอนปลายของฉันใช่ว่าจะมีแต่เรื่องราวโอ้อวด โชว์รูป เช็คอินเที่ยวนู้นกินนี่  แต่ก็ยังมีประโยชน์อยู่ไม่น้อย  ฉันได้เข้าไปอ่านโพสหนึ่งในกลุ่มเฟสบุ๊ค  มีรุ่นพี่ที่ห่างรุ่นกันกับฉันมากประมาณ 10ปี  เข้ามาโพสข้อความประกาศรับสมัครงาน  แน่นอนฉันคิดว่าน่าจะเหมาะสมกับตัวฉัน   ฉันไม่รีรอตัดสินใจส่งประวัติสมัครทันที   หลังจากที่ส่งประวัติทางบริษัทก็เรียกฉันสัมภาษณ์ 

การเดินทางของฉันเริ่มต้นจาก ท่าอากาศยานหาดใหญ่ปลายทางอยู่ที่จังหวัดระยอง  และนั่นคือครั้งแรกของการเดินทางมาระยองคนเดียว