..บันทึกนี้....ผู้เขียน อยาก จารึก ไว้ในภาพความทรงจำ...... และจะพยาม กระทำ ...ให้แม่ ...ตลอดไป.... ขอบคุณแม่ที่อยู่เคียงข้างลูกตลอดมา .......

วันหยุด สุดสัปดาห์ ที่ผ่านมา .. ผู้เขียน... มักจะตื่นนอน แต่เช้า  ...เพื่อ มาดื่มด่ำ  กับบรรยากาศ ยามเช้า  "ที่บ้าน" ซึ่งในวันปกติ  ไม่ค่อย ได้ สัมผัส บรรยากาศ  ในยามเช้า ที่บ้านมากนัก.....

หลังจาก ปฏิบัติภารกิจ ...งานบ้าน...ด้วยตนเอง หลายประการแล้ว ....ฤกษ์งามยามดี...สะดวก กาย - สะดวกใจ...จึง ชักชวน "คุณแม่" ... ไปผักผ่อน ...


...แม่... เล่า ขับขาน  ให้ฟังว่า  ....เมื่อใด  ที่แม่  แต่งตัวเดินออกจากบ้าน...ชาวบ้าน  ในระแวก ใกล้เคียง   จะถามว่า  "  ยาย....ไปไหน ".....

...แม่... ตอบ ติดตลก  ... จากชีวิตจริง  คือ  .....ชีวิตบั้นปลายนี้  ไปได้เพียง สองแห่ง  คือ 

ไปโรงพยาบาล   ( เพราะไปพบแพทย์  ตามนัด   ประมาณ 2 เดือน ต่อ 1 ครั้ง  โรคเบาหวาน ความดัน หัวใจ) 

 แห่งที่สอง คือ ไปวัด  (แม่จะเตรียม ข้าว ปลา อาหาร ไปทำบุญที่วัด "ทุกวันพระ"  ตลอดช่วงฤดู เข้าพรรษา) .....

.... การพูดคุย  นัดหมาย กับแม่  เป็นไปโดยไม่ได้ นัดหมาย ล่วงหน้า...  ( ผู้เขียน  ตั้งใจไว้ ระยะหนึ่งแล้ว )..... ได้เวลา  พาแม่ไป สักที  ....

ใช้เวลาขับรถ ประมาณ 40  นาที  สบาย ๆ จากบ้านรังสิต  ออกถนนมอเตอร์เวย์  จุดหมายคือ ถนนรามคำแหง  และ ที่นั่นคือ  "ตลาดน้ำขวัญ-เรียม"........
แม่ พูด คุย อย่าง มีความสุข  (นินทา พ่อ..555) ... ตลอดทาง ..  แต่งตัวทะมัดทะแมง พร้อม  "ตะกร้าใส่ของ คู่ใจ ใบเดิม" .....  

... "ตลาดน้ำ ขวัญ-เรียม" เป็นสถานที่ ผักผ่อน ท่องเที่ยว ในกรุงเทพฯ จับจ่าย ซื้อของ  อุปโภค - บริโภค ครบครัน....ดูรายละเอียดเพิ่มเติม ที่นี่ 




.....อาหารกลางวัน มื้อ นี้  " หอยทอด ทะเล"  ..... ตั้งใจ  พาแม่ ไปลิ้มลอง...."อร่อย"  สมคำร่ำลือ.... จานละ 70.- บาท X 2 จาน 140.- บาท น้ำดื่ม 2 แก้ว 40.- บาท รวม 180.- บาท  ..... ผู้เขียน อาจ จะคุ้น ชิน กับ การใช้ชีวิต ในเมืองหลวง มาเกือบทั้งชีวิต... ในขณะที่  แม่.....บ่น ว่า  "แพงจังเลย" ...../// ทำไงได้  "คนกรุง"  ไม่มีทางเลือก.....
นานาทรรศนะ....แล้วแต่ "กำลัง"  การจับจ่าย ใช้ชีวิต  ของแต่ละคน.......

... จูง มือ แม่  เดิน ซื้อ ขนม - นมเนย  กับข้าว- กับปลา  กระจุ๊ก กระจิ๊ก / /  ฝากพ่อ  และ ลูก ๆ หลานๆ  ที่บ้าน...จนพอใจ....


...สิ่งที่สังเกตุได้.... คือ  ของทุกสิ่งที่แม่ ซื้อ  ...   ไม่มี ของแม่เองเลย สักชิ้นเดียว .... นี่ของลูก คนนี้  // นั่น ฝากลูกคนนั้น  ...//// นี่  ฝาก  พี่สะใภ้ คนนี้.....// โน้น ฝากพ่อ.....
... ตลอดการเดิน ซื้อของ  และ นั่งทานอาหาร....แม่จะพูด ถึง ลูกชาย อีก คน  (พี่ชายของผู้เขียน) อยู่เสมอ  ว่า...อยากชวนให้มาด้วย.....


ชีวิต  "แม่"  ไม่เคย มีตัวเอง  อยู่ในสมองแม่เลย........มีแต่ คนที่แม่รัก มีแต่คนที่แม่จะดูแล.......มีแต่คนที่แม่ อยากจะให้.....อย่างไร้เงื่อนไข.......
ผู้เขียนเชื่อว่า  "  แม่ "  เกือบ ทุกคน  คงเป็นเช่นนี้  กระมัง.......


.....สังเกตุว่า แม่  มีความสุข สบายใจ ในเวลาเพียง 3 ชั่วโมง...... ขากลับ... "หลับตลอดทาง"....คงจะเพลีย......


ฉัน ขับรถ มองผ่าน กระจกส่องหลัง  เห็น  แม่เอนหลัง หลับอยู่กับเบาะ ในขณะที่สองมือ อุ้ม เกาะ ข้าว ของ นำไปฝากลูก........


....บันทึกนี้....ผู้เขียน อยาก จารึก ไว้ในภาพความทรงจำ...... และจะพยาม กระทำ ...ให้แม่ ...ตลอดไป.... ขอบคุณแม่ที่อยู่เคียงข้างลูกตลอดมา .......

ขอบคุณที่ให้เกียรติ มาร่วมความทรงจำ ทุกท่านค่ะ

๘ กันยายน ๒๕๕๖