จดหมายถึงลูก "ภัคร" ฉบับที่ ๒๖ ตอน หน้าที่ของ TA

        เมื่อวาน "พี่ภัคร" ได้ tag ข้อความในการที่หนูได้ทำหน้าที่ TA ช่วยอาจารย์ ให้แม่ได้ดูใน Facebook หนูได้เป็น TA ช่วยอาจารย์ จนจะครบตามที่หนูได้บอกกับแม่ไว้ว่า ขอช่วยทำหน้าที่จนถึงที่อาจารย์จะเกษียณในเทอมนี้...พร้อม ๆ กับที่หนูก็จะขอจบการทำวิทยานิพนธ์ในปีนี้ด้วย...หนูเล่าให้แม่ฟังว่า...การทำหน้าที่เป็น TA นั้น ต้องอดทนสารพัด หนูไม่เคยที่จะบกพร่องต่อหน้าที่ที่ทำหน้าที่ในขณะนั้น...แม้ว่า เด็ก ๆ ที่ไปเรียนเขาจะมีกิริยาอาการ พฤติกรรมไม่ดีเช่นไร? ลูกของแม่ก็อดทน เสมือนกับเป็นการฝึกในเบื้องต้นของลูกเองที่ในอนาคต หนูจะเลือกเดินทางบนเส้นทางของคำว่า "อาจารย์" ในมหาวิทยาลัย...

        หนูได้ประสบการณ์ชีวิตกับการเป็น TA ไปในระดับหนึ่ง หนูเห็นและรู้ในเรื่องของ "หลักสูตร" การเตรียมตัว การเตรียมความพร้อมของการจัดการเรียนการสอน การฝึกความอดทนต่อการทำงานในหน้าที่ การได้เห็นพฤติกรรมของเด็ก ๆ ซึ่งเป็นนักศึกษา ซึ่งแม่รู้ว่า นี่คือ การได้ปรับตัวเองเพื่อรับสภาพในเบื้องต้นเท่านั้น ถ้าหนูเข้ามาเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยจริง ๆ แล้ว หนูจะรู้ปัญหาที่เกิดมันมีมากกว่าที่หนูได้รับ ณ ขณะนั้น...สิ่งที่แม่ได้รู้จากการเป็น TA หนูบอกให้แม่ฟังตลอดว่า...พฤติกรรมของเด็ก ๆ แต่ละคน ไม่เหมือนกัน บางคนก็มีความพร้อม ๆ ที่จะเรียน บางคนก็ไม่ใช่ แม้แต่เรื่องตามวัตถุนิยม การเห่อเทคโนโลยี หนูได้สัมผัสกับมัน ได้รู้ ได้เห็น บางคนก็ตั้งใจเรียน บางคนก็ไม่ค่อยตั้งใจ...สิ่งหนึ่งที่ลูกแม่มี นั่นคือ...การทำงานในหน้าที่ที่หนูได้รับผิดชอบอย่างเต็มที่ ไม่ให้ขาดตกบกพร่อง ทำให้แม่มีความคิดว่า...หนูนี่ช่างเหมือนแม่เสียจริง ๆ...รับผิดชอบต่อหน้าที่ของเรา ทำให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้...และ "คุณภาพ" มันจะตามตัวหนูมาเอง...พร้อม ๆ กับ คำว่า "ประสบการณ์ที่ไม่เหมือนใคร?" คนอื่นไม่รู้ แต่สำหรับตัวเรา ๆ รู้ ก็คงพอ...

          ข้อความเหล่านี้ เป็นข้อความที่ "พี่ภัคร" ส่งให้แม่ได้อ่าน กับการที่ได้ทำหน้าที่เป็น TA...ที่หนูคิดว่า "ตัวหนูเองได้ทำหน้าที่อย่างสมบูรณ์และดีที่สุดแล้ว"...และหนูก็ได้รู้จัก หน้าที่ของ TA ที่แท้จริงแล้วว่า "เขามีหน้าที่อย่างไร?"