การเรียนรู้ในศตวรรษที่ ๒๑ ไม่เน้นการ acquire ความรู้ทฤษฎี แต่เน้นการฝึกประยุกต์ความรู้ทฤษฎี คือในโลกยุคใหม่ บัณฑิตต้องไม่เพียงแค่รู้ แต่ต้องสามารถใช้ความรู้นั้นได้ในสถานการณ์จริง
วิธีการสร้างอาจารย์มหาวิทยาลัยโดยการเรียนปริญญาเอก จากการทำวิจัยเพื่อวิทยานิพนธ์ ในห้องปฏิบัติการในมหาวิทยาลัย จึงไม่น่าจะเพียงพอ สำหรับโลกยุคใหม่ ในศตวรรษที่ ๒๑
อาจารย์มหาวิทยาลัยในอุดมคติ สำหรับยุคศตวรรษที่ ๒๑ จึงต้องมีประสบการณ์การทำงาน ในสถานประกอบการ หรือในภาคการผลิต หรือในที่ทำงานที่ใช้บัณฑิตสาขานั้นๆ
นี่คือสภาพที่ถือปฏิบัติกันในประเทศเยอรมนี คณะวิศวกรรมศาสตร์ในเยอรมันจะไม่รับอาจารย์ จากคนที่จบปริญญาเอก หรือจบ postdoc ต้องไปทำงานในภาคประกอบการเสียก่อนอย่างน้อย ๕ ปี จึงจะมาสมัครเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยได้ คือเขาให้ความสำคัญต่อความรู้ปฏิบัติมากกว่า หรือเท่าเทียมกับความรู้ทฤษฎี ในขณะที่ในมหาวิทยาลัยไทย เราเน้นแต่ความรู้ทฤษฎี
ระบบการพัฒนาอาจารย์มหาวิทยาลัยไทย น่าจะพิจารณาตัวอย่างของเยอรมัน
จุดสำคัญคือการให้ความสำคัญต่อความรู้/ปัญญา ปฏิบัติ (phronesis) มากกว่าหรือเท่าเทียม กับความรู้ทฤษฎี และกำหนด/ส่งเสริม ให้อาจารย์ออกไปทำงานในสถานประกอบการเป็นระยะๆ หรือทำงานร่วมมือ กับสถานประกอบการอยู่ตลอดเวลา
talent mobility ระหว่างภาคประกอบการ กับภาควิชาการ น่าจะเป็นกลไกสำคัญ ในการยกระดับ เศรษฐกิจและสังคมของประเทศ รวมทั้งยกระดับอุดมศึกษาของประเทศด้วย
นอกจาก talent mobility ระหว่างภาควิชาการกับภาคประกอบการ เรายังต้องการกลไกเชื่อมโยง ระหว่างสองภาคนี้ ให้มีการทำงานร่วมมือกันเป็นเนื้อเดียวกัน
เพื่อความอยู่รอด/ความสามารถในการแข่งขัน ของประเทศ
เป็นกลไกหนึ่งของการสร้างสังคมเศรษฐกิจบนฐานนวัตกรรม หนีจากสังคมเศรษฐกิจฐานทรัพยากร เพื่อหลุดจาก middle-income trap
วิจารณ์ พานิช
๓ ส.ค. ๕๖
เป็นมุมมองที่น่าสนใจครับอาจารย์หมอ
กลับไปทำงานด้านปฏิบัติการก่อน ค่อยเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย ;)...
เห็นด้วยค่ะ ความรู้ที่แท้จริง จะได้มาจากการปฏิบัติค่ะ เพราะเราเรียนรู้ได้จากประสบการณ์ตรงของเราเอง
ร้อยรู้ มิสู้หนึ่งทำ
มหาวิทยาลัยต้องมีระบบรับคนที่ทำงานในอุตสาหกรรมหรือเอกชนเข้ามา โดยมีการประเมินประสบการณ์
แล้วตั้งเงินเดือนให้เหมาะสม บางรายอาจจะขอแต่งตั้งให้เป็นศาสตราจารย์เลย ทั้งนี้ไม่ใช่เฉพาะตำแหน่งอาจารย์เท่านั้น
ตำแหน่งบริหารอื่นๆ ก็สมควร ยี่งเป็นมหาวิทยาลัยนอกระบบ ยิ่งควรเอาบุคคลากรนอกระบบเข้ามาเสริม