ในวงสนทนากับกลุ่มผู้อาวุโสขณะทานอาหารอยู่นั้น ได้มีท่านผู้หนึ่งกล่าวชื่นชมโรงพยาบาลหาดใหญ่ว่าทำงานกันอย่างหนัก ขณะนี้อัตราการครองเตียงอยู่ที่ ๑๒๐% (ข้อมูลในวงข้าว ยังทราบอีกว่า รพ.มหาราช นครราชสีมา มีอัตราครองเตียงอยู่ที่ ๑๕๐%)
เรื่องนี้น่าชื่นชมครับ ด้วยใจจริง ทีมเขาทำงานหนักมาก เตียงไม่เคยเต็ม มันเต็มไม่ได้ ช่วยๆกันไป เตียงตั้งตรงไหนได้ ตรงนั้นก็คือวอร์ด
ท่ามกลางความยุ่งเหยิงชุลมุน เราก็ยังสามารถพบกำลังใจซ่อนอยู่ในทุกที่ (ผมรู้สึกอย่างนั้น)
ในชั่วขณะของการพูดคุย เราพูดเลยไปถึงเรื่องการอบรมการทำงานในมิติคุณภาพ ก็มีเสียงพูดออกมาว่า "งานบริการที่หนักมากๆ ทำให้เวลาที่จะมาทำคุณภาพน้อยลง" ท่านผู้เฒ่าท่านหนึ่งจึงยกตัวอย่างเรื่องตัดต้นไม้ให้ฟังอย่างแยบยล
คนสองคนใช้เลื่อยตัดต้นไม้ ตัดมาตั้งนาน ต้นไม้ก็ล้มไปหลายต้น มาต้นหลังๆ กลับล้มช้าลง ระยะเวลาในการตัดมันนานขึ้นเรื่อยๆ คนตัดก็อ่อนล้า ท่านก็เลยแนะนำว่า ลองหยุดเลื่อยเสียก่อน แล้วเอาเลื่อยมาลับคมใหม่บ้าง ถึงเวลาตัดต้นไม้ครั้งต่อไป มันก็จะเลื่อยได้เร็วขึ้นเพราะเลื่อยมันคม ไม่กินแรง
การปลีกเวลามาอบรมบ้างจึงเกิดประโยชน์เช่นนี้