อบอุ่นหนุนไอรัก

แดดแย้มอรุณยิ้ม

ยอดหญ้าปริ่มหยาดน้ำค้าง

หมาอกอวลอาบนวลปราง

พรายสะพร่างปลุกกลางวัน

 

คืนผ่านบรรดาลพบ

คบไฟผิงในความฝัน

หนาวนักในรักนั้น

เธอมุ่งมั่นออกดูดาว

 

พริบพริบระยิบแพร้ว

พรายแสงพลิ้วระยิบพราว

กายเนื้อแม้เหน็บหนาว

ใจกลับอุ่นกรุ่นอายใจ

 

เธอนั่งนับดวงดาว

ดาวก็พร่างสว่างไสว

เธอยิ้มขอบคุณไป

ดาวก็ให้ฝันใฝ่มา

 

ลาก่อนนะคนดี

พริ้มราตรีหรี่ดวงตา

เก็บวันที่ฟันฝ่า

เพื่อพาฝันในวันอรุณ

 

เรื่อเรืองเห็นรำไร

ลมหายใจกับไออุ่น

อุ่น หนาว กาย ใจ กรุ่น

ละมุนนักยิ้มทักตะวัน

 

ประพันธ์โดย สิเนหา  ทิพย์รักษ์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กรุกลอน...ร้อยกรองชีวิต

คำสำคัญ (Tags)#บทกวี#กลอน#ร้อยกรอง

หมายเลขบันทึก: 54653, เขียน: 15 Oct 2006 @ 12:12 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 16:07 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)