ที่ว่ายากแล้ว สิ่งนี้สิ....ยากกว่า

ผ่านไปหนึ่งปีแล้วสำหรับการเก็บข้อมูล ระหว่างทางได้บันทึกอะไรไว้มากมาย กลายเป็นข้อมูลกองโต ทีนี้ถึงเวลาต้อง "จัดการ" แล้ว ทั้งๆ ที่วางแผนไว้ตลอดเวลาว่าจะ รายงานผลการวิจัยอย่างไร แต่รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ ทำให้หนักใจเหลือเกินว่าจะทำผิดระเบียบวิธีวิจัยหรือไม่ แต่เพื่อไม่เสียชื่อที่อุตส่าห์ทำวิจัยด้านการจัดการความรู้แล้ว ต้องขจัดความกังวลไป และเดินหน้าต่อไปอย่างเต็มที่ จัดการความรู้ในตนเองออกมาให้ได้ ให้กลายเป็นคลังความรู้ให้ได้ เพราะหวังว่าสิ่งนี้จะเป็นประโยชน์กับผู้ที่ผ่านมาพบเห็นบ้าง (ให้กำลังใจตัวเองจังเลย ^ ^)

ข้อดีที่ได้วางแผนการวิจัยอย่างเป็นขั้นเป็นตอนทำให้มีระบบในการจัดเก็บข้อมูลที่ค่อนข้างชัดเจน ถึงแม้จะยืดหยุ่นเปลี่ยนไปจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม แต่ก็ไม่ตกอกตกใจอะไร เพราะตลอดเวลาได้ตรึกตรองและทบทวนตัวเองตลอดเวลา ไม่น่าเชื่อว่าจากเดิม ตั้งใจจะศึกษาพื้นที่แค่ อ.อัมพวา เพียงจุดเดียว แต่ในที่สุด ได้ขยายตัวไปครบ3อำเภอ (จังหวัดนี้มี 3 อำเภอ) และให้กรอบจำกัดในส่วนของกลุ่มที่ร่วมกระบวนการแทน

ตอนแรกว่าจะต้องไปเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพนั้น ยากแล้ว แต่พอมาคิดดูต้องเขียนรายงานสรุปผล ยากกว่าหลายเท่า