บันทึกนี้ขอแสดงความชื่นชมกับความสำเร็จที่สวยงามของ รัชนก อินทนนท์ ที่ทำให้คนไทยหัวใจชุ่มฉ่ำความสุข นี่คือผลจากการอดทน ขยัน เชื่อฟังและมุ่งมั่น แม้เบื้องหลังที่ผ่านมาจะขมขื่นขนาดไหน

มองมาที่รอบรั้วโรงเรียนของเราบ้าง จำได้เมื่อปีการศึกษาที่ผ่านมา มีโอกาสได้เป็นกรรมการตัดสินการประกวดร้องเพลง งานศิลปหัตถกรรมระดับกลุ่มโรงเรียน และมีโอกาสได้ฝึกซ้อมนักเรียนของโรงเรียน เพื่อร่วมแข่งขันด้วย โดยได้รับมอบหมายและกำลังใจที่ดีจากท่าน ผอ.

แต่ผลการแข่งขันเราไม่ได้เป็นผู้ชนะในเวทีนี้ จึงกลับมาคิดและวิเคราะห์ มองหาเวทีให้นักเรียนเราได้แสดงออก เพื่อสร้างประสบการณ์ให้แข่งแกร่งมากขึ้น จนกระทั่งเปิดเทอมปีการศึกษา 2556 เพื่อนแจ้งว่ามีหน่วยงานหนึ่ง จัดการประกวดร้องเพลงลูกทุ่ง ถ้าสนใจให้ส่งผลงานไปให้กรรมการเขาพิจารณา เพื่อเติมประสบการณ์ จึงนำนักเรียนคนเดิมมาฝึกซ้อม เพราะต้องการให้เธอแสดงความสามารถให้เต็มที่ เพราะปีนี้เธออยู่ ป.6 แล้ว อีกอย่างต้องการติดอาวุธและจุดเด่นเพื่อเป็นใบเบิกทางให้เธอนำไปใช้ต่อเมื่อเรียนในชั้นที่สูงขึ้น

ด้วยความที่เธอเรียนดี เรียบร้อย แต่มีใจสู้ ขยันฝึกซ้อม ทั้งๆที่มองกลับไปที่บ้านของเธอ ครอบครัวเธอไม่มีไฟฟ้าใช้ แต่เธอมีไฟในตัวที่ส่องสว่าง การฝึกซ้อมต้องอาศัยไฟฟ้าที่โรงเรียน ฟังเพลงที่โรงเรียนเป็นส่วนใหญ่และนำเนื้อเพลงไปซ้อมที่บ้าน

วันนี้เป็นวันที่ต้องบันทึกเสียงร้องของเธอ แต่โรงเรียนเราไม่มีห้องบันทึกเสียง จึงอาศัยโรงเรือนเห็ดนางฟ้าเป็นห้องบันทึกเสียง อุปกรณ์การบันทึกเสียงอาศัยยืมเพื่อนครูด้วยกัน "ไอโฟน 4s"

วันพรุ่งนี้เป็นอย่างไรไม่คาดหวัง เพียงแต่วันนี้ได้ทำตามมาตรฐานที่ฝึกซ้อมมา อย่างน้อยที่สุดคณะกรรมการผู้ที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ คงจะได้ฟังเสียงของ ด.ญ.นรินทร์ รักราษฎร เด็กน้อยจากโรงเรียนบ้านหนองผือ อ.เลาขวัญ จ.กาญจนบุรี