น้องปอทำให้ผู้เป็นพ่อสำนึกในความอ่อนโยน ความละเอียดอ่อนของแม่ และเพศของความเป็นแม่....

                                                              น้องปอกับแม่หนุ่ยในวันเกิดที่ผ่านมา....

...ต้นเดือนสิงหาปีนี้ บรรยากาศของวันแม่ได้เริ่มอบอวลด้วยไออุ่นของความรักที่แม่มีให้แก่ลูก และสำนึกในพระคุณที่ลูกมีให้แก่แม่ 

...............

ความรูสึกของความเป็นแม่...
...ผู้เขียนสังเกตุจากคุณแม่หนุ่ยคนข้างกาย กับน้องปอ ที่พวกเธอทั้งสองรู้สึกจะตื่นเต้นในวันที่จะมาถึงกว่าทุกๆปี หรือทุกๆปีที่ผ่านมาก็อาจะเป็นความรู้สึกเดียวกันนี้ หรือผู้เขียนเองต่างหากที่ไม่มีความรู้สึกอันอ่อนไหวแบบนั้น
...วันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็เช่นกัน น้องปอเสร็จจากบูมพี่บัณฑิตที่บางเขนก็กลับบ้าน บ่นบอกจะกลับมานอนให้เต็มอิ่มสักวัน หลังจากเหนื่อยจากการเรียน และกิจกรรมดึกดื่นมาตลอด
...คุณแม่หนุ่ย ก็เตรียมต้อนรับลูกสาว ทำกับข้าวมีน้ำพริกปลาทู มะเขือชุบแป้งทอด ต้มกระดูกหมู เนื้อยุ่ยๆนุ่มๆ..เธอบอกลูกสาวชอบทาน จึงตั้งใจทำไว้รอร้อนๆ มาถึงจะได้กินเลย...
...เป็นความละเอียดอ่อนของผู้เป็นแม่ ที่ผู้เขียนเองไม่มีอย่างนั้น อย่างมากผู้เขียนเองก็ได้แต่รู้สึกดีใจที่ลูกกลับมาหา
...ลูกกลับมาถึง ได้กินในสิ่งที่เคยชอบ ได้นอนบนที่นอนและหมอนที่เคยหนุน พ่อและแม่พร้อมที่จะอ้าอ้อมแขนโอบรับลูกอยู่ทุกเมื่อ
...กินให้อิ่มหลับให้อุ่น เพื่อที่จะตื่นขึ้นมาสู้กับโลกใบนี้ใหม่นะลูกรัก...
...................
ความรู้สึกของความเป็นลูก
  หลังกลับกำแพงแสน วันต่อมาน้องปอโทรมาบอกว่าวันที่ 12 สิงหาคม...วันแม่..." หนูติดสอบคงไม่ได้กลับบ้าน สอบเสร็จวันพฤัสบดีที่ 15 กะจะกลับบ้านตอนบ่าย และในวันเสาร์ก็จะกลับกำแพงแสนอีกเพราะมีกิจกรรมที่ต้องทำต่อ..
  ที่ต้องกลับบ้านวันนั้นเพราะหลังจากนั้นเป็นเดือนที่อาจจะไม่ได้กลับบ้านเลย...
  ทุกๆปี ในวันแม่ซึ่งเป็นวันหยุดพิเศษที่ครอบครัวจะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา หรือไปเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ บางปีก็ไปไหว้พระ ไปเที่ยวทะเล ไปเที่ยวห้าง ไปทานอาหารนอกบ้านกัน
  ปีนี้น้องปอก็คงมีความรู้สึกเช่นทุกๆปีที่ผ่านมา ที่จะต้องอยู่กลับครอบครัว อยู่กับแม่ในวันแม่...แต่ปีนี้ น้องปอโตแล้วที่จะต้องมีเรียน มีกิจกรรมที่จะต้องรับผิดชอบ
..................
ความรู้สึกของความเป็นพ่อ
  ผู้เขียนรู้สึกคิดถึงแม่ผู้ล่วงลับไปเนิ่นนานกว่า 20 ปีที่แล้ว จากความห่วงหาอาทร ความรักที่แม่หนุ่ยมีต่อลูกในวันที่น้องปอกลับบ้านที่ผ่านมา...
  ผู้เขียนรู้สึกคิดถึงพระคุณของแม่ ที่ยังคงสถิตอยู่ในความรู้สึกของเพศแม่ที่มีอยู่ในตัวลูก
  น้องปอทำให้ผู้เป็นพ่อสำนึกในความอ่อนโยน ความละเอียดอ่อนของแม่ และเพศของความเป็นแม่....
..................
ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและขอให้ทุกท่านมีความสุขสงบ
ในเย็นย่ำที่ฝนยังโปรยปราย โดยไม่สนใจเหตุการณ์บ้านเมืองเรื่องยุ่ง
07 สิงหาคม 2556
พ.แจ่มจำรัส
......................