วันนี้...

ผมต้องค้นหาแสตมป์ในกระเป๋าสตางค์ของผม

ต้องค้นหาอย่างชนิดเทกระเป๋า...เพราะมีแต่เศษกระดาษ...นามบัตร มากมาย

ทำให้มีเวลาได้พิจารณากระเป๋าตนเอง...

สภาพกระเป๋าเก่าและยับเยินเต็มที่ เพราะใช้งานมานานสิบกว่าปีแล้ว



เป็นของขวัญชิ้นแรกของภรรยาซื้อให้ผม...ตั้งแต่เราจีบกันใหม่ๆ

ผมจึงไม่อยากเปลี่ยนกระเป๋าใบใหม่...ทั้งที่ภรรยารบเร้าจะซื้อให้ใหม่

แต่ผมคิดว่า...อยากเก็บความทรงจำดีๆ นั้นไว้

เพราะความทรงจำ 100 เรื่อง มีเพียง 10 เรื่องเท่านั้นที่เป็นเรื่องดี

และกับกระเป๋าใบนี้...มีแต่เรื่องดีๆ และเป็นสิริมงคล

เพราะภรรยาได้มอบรูปในหลวงภาพนี้ให้ผมด้วย




ในหลวงเป็นกำลังใจให้ผมทั้งชีวิต...ทำให้ผมอยากทำแต่เรื่องดี และช่วยเหลือผู้อื่นที่ผมทำได้

แม้ผมเหนื่อย อ่อนล้า อ่อนแรง...ผมมองภาพนี้แล้ว...สิ่งที่คุกคามผมอยู่ได้มลายหายไป

ในหลวงท่านเหน็ดเหนื่อยทั้งชีวิตมากมายมากกว่าผม...แทบจะเปรียบเทียบไม่ได้

ในหลวงท่านทรงงานหนักมากมายเพื่อคนไทยมาทั้งชีวิต...

ในหลวงท่านไม่เคยแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น...



ในหลวงท่านรักแม่มากๆ...

ผมยังจำภาพนั้นได้ดี...

ภาพของในหลวงและสมเด็จย่า

“เอาส่วนที่สูงสุดของลูก...สัมผัสกับส่วนที่ต่ำของแม่”



วันนี้...ต้องขอบคุณกระเป๋าใบเก่าๆ ของผม

กับเรื่องราวมากมายและความทรงจำที่แสนงดงาม...