เจ้าหอยหลอดบอกกับแม่ว่า "ตอนไปถึงสนามบินสุวรรณภูมินะ เราสองคน(น้องกับคุณครู)เหมือนบ้านนอกเข้ากรุงเลยแม่...."
เจ้าตัวเล็กเด็กดีมีเรื่องเล่า... (ลิงค์)
กลับจากเมาเมืองกรุงยุ่งเหลือแสน
บินลัดฟ้ามาถึงบ้านผ่านเมืองแมน
ได้เหยียบแดนสุวรรณภูมิชุ่มชื่นบาน
    เจ้าหอยหลอด..ดอดยื่นหน้ามาบอกกล่าว
    "เขาให้เล่าวาดเรื่องงามตามโจทย์ขาน
    เรื่องหน้าที่ของเด็กไทยใจชื่นบาน
    ที่จะสานสืบงานวิทย์ติดสากล..."

ได้รางวัลที่สองรองจากเพื่อน
ไม่คลาดเคลื่อนไม่ครุ่นคิดติดฉงน
เห็นพ้องกับคำตัดสินที่ยินยล
ก็ของคนได้ที่หนึ่ง..ทึ่ง!สวยดี <ul>ลูกคิดแล้วต้องไม่แคล้วได้ที่สอง
แถมยังวางตำแหน่งรองสองสามสี่
คิดได้ตรงใจกรรมการทุกท่านดี
แหมเข้าที..รู้ฝึกตน วิพากษ์ผลงาน </ul>เห็นจุดเด่นเน้นเชิงชาญงานของเพื่อน
จำมาเตือนตนฝึกไว้ศึกษ์สาน
บันทึกภาพมาไว้ดู…อ๊ะ! รู้งาน
ทุกสิ่งผ่าน เก็บมาด้วย ช่วยเต็มเติม <ul> ลูกยังเห็นเน้นวิจารณ์งานตนด้วย
ยังลงสีไม่เรียบสวยไม่ช่วยเสริม
รายละเอียดก็น้อยไปต้องใส่เติม
ต้องฝึกเพิ่ม ต้องอดทน บ่นจดจำ</ul>ลูกประพฤติเช่นนี้ดีนักหนา
แม่ภูมิใจในปัญญาที่ก้าวล้ำ
เก็บความรู้ดูสิ่งดีมาชี้นำ
สร้างเป็นตำ-ราไว้ ในใจตน <ul>

อนาคตต่อไปในภายหน้า
เจ้าหอยหลอดคงเก่งกล้าท้าฝึกฝน
ส่วนรางวัล(เงินสด)ที่ได้มาอย่าเปปน
เจ้าจงขนมาให้แม่...แต่โดยดี!

</ul>