ธรรมชาติสอนใจ:ก่อนตาย-วาง*ใจวาง* หลังตาย-วาง*ร่างกายวาง*

 "โครงการผ้าป่าผักหวาน:ปลูกผักหวานป่าสร้างป่าอาหาร ๑ ล้านไร่ ถวายในหลวง"

...หลังจากที่เปิดบันทึกข้อมูลเกี่ยวกับโครงการฯไปแล้ววันนี้จึงนำแผนงานโครงการลำดับต่อไปมานำเสนอเล่าสู่ท่านทั้งหลายค่ะ

...ด้วยโครงการฯและเป้าหมายที่ทำเป็นการประสานร่วมแรงร่วมใจกันในหลายๆฝ่ายหลายคนหลายพื้นที่ วันนี้จึงขอเปิดสมุดบันทึกที่เว็บไซต์บ้านหลังใหญ่ www.gotoknow.org ในหน้าสมุดบันทึก"ชมรมแม่นมผักหวานป่า" เพื่อให้ท่านทั้งหลายที่สนใจเข้าร่วมสร้างกิจกรรมเครือข่ายได้แจ้งบันทึกข้อมูลแปลงปลูกในพื้นที่ของตัวเอง เพื่อในอนาคตจะได้เก็บรวบรวมเป็นข้อมูลเครือข่ายประสานแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันและช่วยกันเผยแพร่ปลูกความรู้นั้นคืนสู่ชุมชน(วัด-บ้าน-โรงเรียน)

...ปลูกผักหวานป่าสร้างป่าอาหารคือการเติมเต็มพื้นที่จากเดิมที่มีป่า-ปลูกป่าหรือโครงการที่จะสร้างป่าต่างๆในแต่ละพื้นที่..เสริมเพิ่มให้เต็มด้วยตะขบกับผักหวานป่า.

...สำหรับพื้นที่ต้นแบบของชมรมที่กำลังเริ่มดำเนินโครงการฯ มีทั้งบ้าน(พื้นที่สวนตัว)แปลงยางพารา..สร้างป่าอาหาร-พื้นที่วัด..สร้างคลังอาหาร-บริเวณโรงเรียน..สร้างคลังปัญญา. ความคืบหน้าแผนงานและกิจกรรมเกี่ยวกับโครงการจะได้นำมาลงไว้ในสมุดบันทึกเล่มนี้

...สำหรับท่านทั้งหลายหรือพื้นที่ใดสนใจเข้าร่วมเครือข่ายสามารถแจ้งข้อมูลในหน้าบันทึกแห่งนี้รวมถึง..ระบุคำสำคัญกับคำว่า"ชมรมแม่นมผักหวานป่า" ได้ค่ะ

...กรรมการหน้าใหม่กำลังหัดงาน:) หากท่านทั้งหลายมีความคิดเห็นข้อเสนอแนะรูปแบบงานโครงการฯ ยินดีรับคำชี้แนะค่ะ

         
                


..."ภาพต้นตะขบกับผักหวานป่า"(แม่นมกับผักหวาน) เป็นภาพที่ฉันชอบมองค่ะ..แม้บางมุมมองจะรู้สึกเสียดาย แต่เหนือกว่านั้นกลับได้มุมคิดกับสัจภาพนี้อย่างมากมายให้สอนใจ

..แม่นมผักหวานทำให้เห็นในการมีชีวิตเกิดมาบนโลกใบนี้ ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่นั้นคอยเกื้อกูลกับพืชชนิดหนึ่งซึ่งเรียกว่า"ผักหวานป่า"ที่ใครหลายๆคนยอมเรื่องปลูกให้เติบโตยากลำบาก..แต่ต้นตะขบทำให้เห็น.

...แม่นมผักหวานป่าทำให้เห็นกับบทสุดท้ายของชีวิตหลังความตายกับการตอบแทนบุญคุณแผ่นดินเกิด(อาศัย)กับการฝากต้นไม้ที่ชื่อผักหวานป่าที่มีอายุยืนยาวนับร้อยปีไว้ให้คนที่อยู่ได้พึ่งพาเป็นอาหารและยา.

...แม่นมผักหวานป่าเกิดมาจนถึงตายไม่เคยเดินหนีไปไหน"อดทน"ทนแดด-ทนฝน-ทนหนาว ไม่เคยเดินหนีหรือปริบ่น..แล้วมนุษย์อย่างเราหละ...

...ฉันรู้สึกว่าโดนต้นไม้ถามกลับอย่างจังเบอร์ทุกครั้งที่มอง...

ขอบพระคุณ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ