ชวนครูวิทย์...มาเริ่มฟิตภาษาอังกฤษ

                                            

           เมื่อตอนเป็นเด็ก      ครูปุ้มมักเห็น....พ่อครูปุ้ม...ชอบทักทายชาวต่างชาติ  
                                         พ่อถือพจนานุกรมเล่มเก่าขาดๆ 
                                         แต่พอเปิดให้ชาวต่างชาติเข้าใจความหมาย

           เมื่ออยู่มัธยม            ครูปุ้มก็ยังเห็น....พ่อคุยกับชาวต่างชาติ ภาษามือ เขียนสะกด และรอยยิ้ม 
                                          พ่อส่งให้ไม่เคยขาด  น้ำใสใส่ขัน ผลไม้หลากพันธุ์ รสเปรี้ยว หวาน ฝาด
                                          มอบให้เพื่อนต่างชาติ พ่อครูปุ้มมากไปด้วยน้ำใจไมตรี

          เมื่ออยู่มหาวิทยาลัย  พ่อครูปุ้มเก่งกาจ...รับดูแลนิสิตต่างชาติที่มาศึกษาในเมืองไทย! 
                                         

          เมื่อครูปุ้มสอน          น้ำใจของเพื่อนๆชาวต่างชาติของพ่อไม่เคยล้นกระจาด Text Book ชีววิทยา จำนวนมาก
                                         ส่งมาจากต่างประเทศถึงห้องชีวะโดยตรง...

                               

         ย้อนกลับ...............เมื่อ           

              เมื่อครูปุ้มเป็นเด็ก  ชอบเพลงภาษาอังกฤษ เพราะได้เต้น เล่น ร้อง

              เมื่ออยู่มัธยม         ชอบอาสาครู ดูแลชาวต่างชาติ แม้คะแนนภาษาอังกฤษจะต้อยต่ำ 
                                           ทำไวษยากรณ์พังประจำ

              เมื่ออยู่มหาวิทยาลัย  ลงเรียนวิชาที่อาจารย์ชาวต่างชาติสอน  
                                               want ที่จะใกล้ชิดและเป็นมิตรกับภาษาอังกฤษ

     

        เพราะเห็นพ่อ.......... ไม่กลัวที่จะสื่อสาร ไม่สนใจเสียงหัวเราะของคนรอบข้าง 
                                        พยายามที่จะพูด แม้ไม่ good ก็พยายามต่อไป 
                                        จึงทำให้ครูปุ้มไม่กลัวที่จะพูดภาษาอังกฤษและอยากที่จะสื่อสารให้ได้ 
                                        ให้เหมือนที่พ่อคุณครูได้ทำไว้.....แค่มีใจก็มีชัยไปครึ่งทาง

     

       มายุคที่ภาษาอังกฤษจำเป็นกว่าเดิม ยิ่งกว่าเดิม ไม่ว่าจะพิจารณามุมไหน 
                                      เป็นภาษาทางราชการของ ASEAN   (และเราได้ตำแหน่งที่ 8 จาก 10 ประเทศ)  
                                      เป็นเครื่องมือในการเปิด/เปลี่ยน โลกทัศน์ (Text Book, Paper, Journal, Song)
                                      เป็นวัตถุดิบหลักของการเจริญเติบโตทางการศึกษาและการงาน
       

       ที่แพร่กระจายครอบคลุมทุกพื้นที่ยิ่งกว่าหญ้าเจ้าชู้....ดูแล้วเราไม่มีทางหนีพ้น

            แม้ครูวิทย์ จะถูกมองว่าได้เปรียบ เนื่องจากเราใช้ Technical Term กันเป็นประจำแล้ว 
            แต่ความเป็นจริงเราก็เรียนรู้เป็นคำๆไป....จึงไม่ได้เปรียบมากเท่าที่สาขาวิชาอื่นคิด  

            และถูกมองว่าเสียเปรียบ...เนื่องจากสมองที่ควบคุมตรรกะและภาษาอยู่คนละด้าน


      ความได้เปรียบและเสียเปรียบอาจมีผลเฉพาะเบื้องต้น....แต่เมื่อผ่านการฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง 
      ความได้เปรียบเสียเปรียบนั้นจะไม่ส่งผลไปมากกว่าที่มันเคยเป็น....

           ถ้าครูวิทย์ทำให้เด็กๆเห็นว่า การใช้ภาษาอังกฤษเป็นเรื่องน่าสนุก...
           เป็นการเพิ่มโอกาส เพิ่มศักยภาพของนักเรียน      

           นอกจากจะช่วยเพิ่มเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ให้กับผู้เรียนแล้วยัง  
           เพิ่มเครื่องมือที่ชื่อว่าเจตคติที่ดีต่อภาษาอังกฤษให้ผู้เรียนอีกด้วย  

     

..................................................................

     ถ้าเราร่วมใจมองว่านี่คือโอกาสแห่งการพัฒนาตัวเองและเด็กๆของเรา

     เริ่มต้น...ลงมือทำ...เรียนรู้ไปพร้อมๆกับเด็กๆ

     สอนรุ่นที่ 1 อาจเตรียมตัวข้ามวันข้ามคืน รุ่นที่ 2 ค่อนวัน ค่อนคืน  

     รุ่นที่ 3 ก็จะใช้เวลาน้อยลง และชำนาญมากขึ้น

     เป็นกำลังใจให้คุณครูทุกท่านคะ

   

     Take small steps and do not stop


                       


                          ลิ้นที่พูดภาษาอังกฤษก็เหมือนกล้ามเนื้ออื่นๆ ต้องใช้การฝึกฝนจึงจะแข็งแรง 




                                                   

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KruPumBio



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

แวะมาเรียนรู้และรับความคิดครับ คุณครู ;)...

ขอบคุณมากนะคะ...เป็นกำลังใจที่่ต่อเนื่องและสม่ำเสมอเลยคะ....

เขียนเมื่อ 

อยากพูดได้

Just speak out ka.

 

คุณ pap2498 คะ ลองตามเฟส "สอนภาษาอังกฤษตั้งแต่เริ่มต้น จนอ่านออก เขียนได้ ใช้เป็น"

และ "LG and Friends" จะมีสื่อให้เราฝึกพูด ฝึกฟังเยอะเลยคะ

สู้ๆๆนะคะ