ในสังคมปัจจุบัน สภาพสังคมมีแต่การแก่งแย่งแข่งขัน เพื่อให้แต่ละคนประสบความสำเร็จตามที่ตนเองมุ่งหวัง ทำให้หลายคนขาดความสุขในการดำเนินชีวิตเท่าที่ควรจะเป็น บางคนสมหวังในสิ่งที่ต้องการ แต่บางคนก็อาจผิดหวังจนถึงขั้นท้อแท้และล้มเลิกความตั้งใจไปในที่สุด ถ้าหากคนในสังคมยังต้องเผชิญกับความกดดันเคร่งเครียดโดยไม่สามารถจัดการได้อย่างถูกวิธีฉันใด ความสุขในชีวิตก็เกิดขึ้นได้ยากยิ่งฉันนั้น แรงบันดาลใจที่ดีจึงเป็นปัจจัยที่สำคัญที่จะช่วยให้คนในสังคมปัจจุบันสามารถฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆในชีวิตและไปถึงจุดหมายที่ตั้งเอาไว้ได้


       

 

ในชีวิตปกติของมนุษย์ไม่มีทางที่จะหลีกเลี่ยงอุปสรรคไปได้ ดังนั้นทางที่จะทำให้สามารถมีความสุขในชีวิตได้ ต้องเริ่มจากการปรับเปลี่ยนมุมมองและความคิดของตัวเราก่อน ซึ่งภาษาในปัจจุบันที่เป็นที่นิยมใช้คือ คิดบวก (positive thinking)

          คณะผู้เขียนจึงได้รวบรวมความคิด วิเคราะห์ และสังเคราะห์ถึงกระบวนการในการสร้างแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตโดยเป็นวิธีการง่ายๆซึ่งสามารถปฏิบัติได้ในทุกๆคนในสังคม ดังนี้



         

       1.ตั้งเป้าหมายที่ชัดเจน (goals) เป็นเป้าหมายที่เราตระหนักว่าไม่เกินความสามารถของเรา และปัจจัยรอบด้านเอื้ออำนวยให้เกิดขึ้นได้จริง ไม่ควรตั้งความหวังแบบเพ้อฝันหรือเกินความสามารถมากเกินไป เพราะอาจทำให้เกิดความท้อแท้ได้ง่าย









      

2.จินตนาการว่าเมื่อสามารถทำตามเป้าหมายได้สำเร็จจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป ปฏิเสธไม่ได้ว่าโดยปกติหลายๆคนมักมีความหวาดระแวงในอนาคตจนสร้างจินตภาพที่ไม่ดีในความคิดกลายเป็นความกลัวว่าจะเกิดเรื่องร้ายๆไป แต่หากสามารถทิ้งความคิดร้ายๆเหล่านั้นไป แล้วมองในทางตรงข้าม คือคิดในสิ่งที่ดีๆที่จะเกิดตามมาเมื่อสามารถประสบความสำเร็จ เพียงเท่านี้ก็เป็นแรงบันดาลใจในการมุ่งมั่นเพื่อไปให้ถึงจุดหมายที่ดีอย่างหนึ่งเลยทีเดียว











         3.รู้จักบริหารเวลาได้อย่างมีประสิทธิภาพและชาญฉลาด ตระหนักรู้ว่า ทุกคนในโลกนี้มีเวลา 24 ชั่วโมงเท่ากันหมด แต่สิ่งที่ทำให้เกิดความแตกต่างคือ ใครใช้เวลาที่มีอยู่นั้นได้คุ้มค่ากว่ากัน ได้ทุ่มเทเวลาทั้งหมดไปกับเป้าหมายของตนหรือไม่ ใช้เวลากับสิ่งอื่นนอกเหนือเป้าหมายมากไปอย่างไร เมื่อตระหนักได้ตามนี้จะทำให้รู้ว่าควรมุ่งมั่นต่อเป้าหมายของตนและดำเนินชีวิตได้ดียิ่งขึ้น




                     






       4.อย่าท้อแท้หรือล้มเลิกเป้าหมายที่ตั้งไว้ เพราะการก้าวเดินทุกก้าวไม่ว่าจะก้าวเล็กหรือก้าวใหญ่ก็หมายถึงการที่เราเข้าใกล้เป้าหมายของเรามากขึ้น หากเราท้อแท้หรือล้มเลิกก็ไม่มีทางจะไปถึงความสำเร็จได้








                                                   






      5.ความผิดพลาดมีไว้ให้เรียนรู้ ไม่ได้มีไว้ให้เจ็บช้ำหรือโศกเศร้าเสียใจ แน่นอนว่าเราทุกคนไม่สามารถห้ามการเสียใจหรือโศกเศร้าเมื่อเกิดความผิดพลาดได้ แต่สิ่งที่สำคัญกว่าคือ เมื่อรู้ว่าผิดพลาดแล้วให้คิดหาสาเหตุของความผิดพลาดนั้น แล้วนำมาปรับปรุงแก้ไขไม่ให้เกิดขึ้นได้อีก ไม่มีใครในโลกนี้ไม่เคยผิดพลาดแต่ผู้ที่จะแสดงให้เห็นถึงความเป็นผู้ฝึกดีแล้วก็คือ ผู้ที่รู้ว่าตนผิดอะไร และต้องแก้ไขอย่างไร








6.มองหาบุคคลต้นแบบเพื่อสร้างแรงบันดาลใจ บุคคลนั้นอาจเป็นพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของเราเอง บุคคลใกล้ตัวที่มีลักษณะการดำรงชีวิตที่ดี หรือบุคคลที่มีชื่อเสียงที่ประสบความสำเร็จก็ได้ หากใช้ความสำเร็จของบุคคลเหล่านี้มาเป็นแบบอย่าง เราจะมีขั้นตอนในสมองอย่างชัดเจน เหมือนมีทางลัดในการก้าวเดิน แต่ก็ต้องมีการคิดสร้างสรรค์ในแบบของตัวเองด้วย

        (บุคคลในรูปภาพ สตีฟ จ๊อบ และ บิลเกตส์)





7.รับข้อมูลข่าวสารที่ดี ชีวิตคนเรานั้นก็เหมือนกับวิทยุ ถ้าเราปรับไปเจอคลื่นที่ไม่ดี มีแต่เรื่องเศร้าหมองก็พลอยให้จิตใจของเราเศร้าหมองไปด้วย แต่กลับกันถ้าปรับไปเจอคลื่นที่มีแต่เรื่องดีๆมีแต่ความเบิกบานใจจิตใจของเราก็จะเบิกบานตามมา เมื่อเราเจออุปสรรคก็สามารถรับมือได้ ด้วยภาวะจิตใจที่มั่นคงไม่สั่นคลองโดยง่าย และสามารถผ่านอุปสรรคนั้นๆไปได้อย่างงดงาม

                                        






8.ย้ำเป้าหมายกับตัวเองอยู่เสมอว่าเรามีเป้าหมายอะไร ว่าเรานั้นมีเป้าหมายในการดำเนินชีวิตที่ชัดเจน ไม่ใช้อยู่ไปวันๆโดยไร้สิ่งยึดเหนี่ยวไร้จุดหมาย ทำให้ตัวเรามีคุณค่าทั้งต่อตนเองและผู้คนรอบข้าง มีคุณค่าไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใด เช่นนั้นจึงจะได้ชื่อว่ามนุษย์ที่แท้

                                                           




จากแนวคิดข้างต้นจะเห็นได้ว่าเป็นสิ่งที่ปฏิบัติได้ไม่ยากในทุกบุคคล เพราะเป็นการปรับเปลี่ยนทัศนคติของตนเองแต่ก็ยังต้องฝึกปฏิบัติอยู่ตลอดเวลา การเอาชนะจิตใจของตัวเองนั้นยากกว่าเอาชนะใดๆ

นอกจากแนวคิดทั้ง 8 ข้อข้างต้นก็ยังมีวิธีสร้างแรงบันดาลใจอีกมากมายในการดำเนินชีวิต หลายๆวิธีอาจดูยุ่งยาก ดูไม่น่าจะสำเร็จได้ แต่สิ่งเหล่านั้นจะไม่ยากเลยเพียงเราลงมือปฏิบัติและสม่ำเสมอกับการกระทำของตน เป้าหมายและนิยามของความสำเร็จของแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่ใช่ว่าการที่ใครไปถึงเป้าหมายแล้วจะเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างแท้จริง ผู้ที่เรียกได้ว่าประสบความสำเร็จนั้นคือผู้ที่ยืนอยู่ยังจุดหมายของตนแล้วตระหนักได้ว่า เรามายืนยังจุดนี้ได้อย่างไร บุคคลผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของเรานั้น ท่านทั้งหลายเป็นอย่างไรบ้าง ทั้งพ่อแม่ ครูบาอาจารย์ ผู้มีประคุณทั้งหลายท่านยังคงมองมาที่เราและคอยค้ำจุนเป็นความร่มเย็นให้เราตลอดมา และแรงบันดาลใจที่ดีที่สุดเท่าที่คนคนหนึ่งจะหาได้ในชีวิต นั่นคือ “การเดินทางอันยาวไกลนี้ เราไม่ได้เดินอยู่คนเดียว แต่ยังมีคนที่เรารักและรักเรามากมายที่พร้อมจะเดินไปกับเรา จงมุ่งมั่น แล้วปลายทางฝันจะอยู่เพียงเอื้อมมือ”



บันทึก 28 กรกฎาคม 2556

สมาชิกในกลุ่มที่ 4

นางสาวณิชา คงพูลศิลป์                   563070024-6

นางสาวปิยนุช ลือประสิทธิ์สกุล         563070049-0

นางสาวศตพร เรืองประเสริฐกุล         563070076-7

นายนราธร เจริญธัญรักษ์                  563070103-0

นายวุฒินันท์ พลเดช                        563070127-6

นายชนกนันท์ พาณิชสมบัติ              563070151-9

นางสาวเบญจวรรณ เจริญโล่ห์ทองดี  563070176-3

นายธฤษณุ ธนแสนไทย                   563070200-2

นายณรงเดช สาระโภค                     563070224-8

นายธนพล วายุภักตร์                        563070254-9

คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น