จากการที่ได้เดินทางไปทัศนศึกษาที่สิบสองปันนา เดินทางโดยรถทัวร์ ทำให้เห็นสภาพภูมิศาสตร์ของบ้านเมือง ตลอดทั้งทรัพยากรธรรมชาติสองข้างทาง โดยเฉพาะเส้นทาง จากไทยสู่ลาว เส้นทางที่คด ลดเลี้ยวไปตามไหล่เขา ทำให้มองเป็นศิลป์ แต่หากทำให้หวาดเสียว แต่เส้นทางในจีน จากบ่อหาน ถึงเชียงรุ้งนั้นต้องผ่านภูเขาหลายลูก และหลายหุบเหว แต่จีนก็มีการลงทุนและการใช้เทคโนโลยี คือไม่ต้องวิ่งอ้อมเขาทั้งลูก โดยใช้การเจาะเป็นอุโมง ส่วนที่ต่ำก็ยกขึ้น อาจมีหลักการคิดที่ว่า เอางบที่ต้องทำถนนโค้งอ้อมไปตามไหล่เขา มาเจาะเป็นอุโมง ซึ่งตรงและประหยัดเวลา สรุปมีค่าใช้จ่ายไม่ต่างกัน จากบ่อหานถึงเชียงรู้ง นับได้ ๒๗ อุโมง ที่ยางประมาณ ๓กิโลเมตร ที่สั้นหระมาณ๕๐๐ เมตร นี่คือการใช้เทคโนโลยีเพื่อประหยัดเวลา.
