กรณีที่สโมสรนิสิตศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาฯ นำรูปอดอล์ฟ ฮิตเลอร์มาแสดงในป้ายแสดงความยินดีบัณฑิตยังไม่มีคำชี้แจงจากผู้บริหารจุฬาฯ แต่ทั้งนี้นิสิตได้มาแสดงขอโทษต่อการกระทำที่่เกิดขึ้น
อย่างไรก็ตามหากเรามองว่านี่อาจเป็นกระแสของโพสต์โมเดิร์นได้หรือไม่ กล่าวคือนิสิตไม่มีความรู้เรื่องการทำลายล้างผลาญชีวิต (holocaust) ทีีฮิตเลอร์กระทำต่อชาวยิวและส่งผลให้ชาวยิวต้องตายลงเป็นจำนวนมาก เพราะว่าการทำล้างผลาญชีวิตย่อมห่างไกลจากพวกเขาทั้งในแง่ของเวลาและสถานที่
ในแนวทางของโพสต์โมเดิร์นจะมีวิธีการหนึ่งที่นำคนในสถานที่จริงมาผสมผสานปนเปกับคนในจิตนนาการ เช่น หนังเรื่อง แบทแมน ฯลฯ
ประเด็นที่สำคัญคือพวกเขาไม่ได้จะไม่เคารพความเป็นมนุษย์และโศกนาฎกรรมของเหยื่อของฮิตเลอร์ แต่ที่เขาเขียนฮิตเลอร์เกิดจากการที่พยายามนำตัวตนจริงๆมาผสมกับจินตนการนั่นเอง
การบริโภคทางวัฒนธรรม (cultural consumption) และการผลิตซ้ำ (reproduction)ย่อมเห็นได้ในพิพิธภัณฑ์ทั่วไป เช่น พิพิธภัณฑ์ที่ตรงแถววัดพระแก้วนั้น ในนั้นก็จะมีรูปปั้น หุ่นขี้ผึ้ง การบรรยายทางประวัติศาสตร์ในยุคสมัยต่างๆ ฯลฯ ซึ่งไม่เกี่ยวกันเลย แต่สามารถนำมาอยู่ในที่เดียวกันได้
อธิบายอย่างนี้ไม่รู้จะรับกันได้หรือเปล่า
http://prachatai.com/journal/2013/07/47695 (คำอธิบายเรื่องนี้จากเวปประชาไท)
ดิฉันคิดง่ายๆ ว่า พวกเขาไม่รู้จักฮิตเลอร์ ไม่รู้ประวัติศาสตร์ เพราะมันไกลตัว และไม่อ่านหนังสือ
น่าจะเป็นโอกาสให้เขาได้ทำความรู้จัก (ถ้าสนใจ)
จริงแล้วครูก็มี "ผล" ต่อการไม่สอนเรื่องนี้เหมือนกัน แต่จะโทษอย่างเดียวก็ไม่ได้ เพราะ "ครู" ตอนนี้ถนัดแต่ "วิชา" ที่สอนเท่านั้น คิดดูก็เห็นใจประเทศไทย ที่บบมี ระการศึกษา เช่นนี้ (แต่ไม่รู้ว่าเรื่องนี้มีสอนในวิชาสังคมศึกษาหรือไม่ ถ้ามีสอนอยู่ แล้วแล้วเด็กไม่สนใจ จะโทษใครดีครับ จะครู หรือ นักเรียน หรือพ่อแม่ผู้ปกครอง หรือ การศึกษา ฯลฯ )