เรื่องเล่าโดย นายมนูญ แป้นเจริญ ต้นปีการศึกษา 2549 โรงเรียนจะนะชนูปถัมภ์ อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา มีเสียงบ่นจากนักเรียนดัง ๆ ว่า “ปีนี้อาหารกลางวันแพงจัง”(จานละ 20 บาท กับข้าว 2 อย่าง, จานละ 15 บาท กับข้าวอย่างเดียว)เสียงแซ็งแซ่เหล่านี้ดังไปถึง “ผอ.” ผมได้มอบหมายให้ผู้รับผิดชอบไปคิดต้นทุนทางธุรกิจใหม่ ปรากฏว่าสามารถลดได้อย่างเต็มที่ได้แค่กับข้าว 2 อย่าง 18 บาท อย่างเดียว 15 บาทเท่าเดิม เสียงบ่นก็ยังไม่หาย ผมก็ใช้วิธีการบริหารแบบ “Walk and Talk” คุยกับนักเรียนหลาย ๆ กลุ่ม และได้ลองเสนอวิธีใหม่คือ “ที่นี่มีข้าวเติม” คือ แถมข้าวเปล่าโดยไม่อั้น ให้นักเรียนบริหารกับข้าวเอาเอง ทดลองไปได้ประมาณ 2 สับดาห์ เสียงบ่นตรงนี้เงียบหายไป ช่วงแรก ๆ มีนักเรียนไม่ค่อยกล้าเติมข้าวเปล่า ผมก็พยายามพานักเรียนม.ปลายเป็น “แกนนำ” ในเรื่องนี้ ปัจจุบันปัญหานี้เบาบางลงไปมาก และนักเรียนพอใจ เป็นมิติใหม่ในสถานศึกษา และคิดว่าหลาย ๆ โรงเรียนสามารถทดลองนำไปใช้ได้ ปล. ตอนนี้แม่ค้าเริ่มบ่นว่า “เปลืองข้าวเปล่าจัง”
เป็นตัวอย่างที่ดีของครูที่เอาใจใส่ปัญหาของนักเรียน ทำไมหนอคนภายนอกถึงจะรู้ว่าครูดีๆยังมีอีกมากมาย เขียนเล่าอีกนะคะ
เป็นศิษย์เก่าของ จ.ช. แต่ไม่ได้กลับไปเยี่ยมโรงเรียนนานมากแล้ว อยากทราบข่าวคราวของแวดวง จ.ช. บ้าง
ดีมากเลยคะที่ทั้งครูร่วมกันแก้ปัญหา เอาใจใส่นักเรียน
ไม่เคยได้กลับเข้าไปเยี่ยมอาจารย์เเละเพื่อนๆเลย เเต่ยังไงก็ยังคิดถึงนะ ว่างๆค่อยเข้าไปเยี่ยมนะ