พี่เทพ... เป็นชายหนุ่ม (รุ่นใหญ่) คอยควบคุมดูแลฟูมฟักงานโสตฯ แห่งโรงพยาบาลสูงเนิน เมืองโคราช ... ฉันพบกับเขาด้วยภารกิจไปอบรมงานเขียนให้บุคลากรใน รพ.สูงเนินเมื่อสุดสัปดาห์ก่อน ... แรกพบ ฉันว่าบุคลิกเขาดูกวนๆ มิใช่น้อย แต่รู้สึกได้ว่าเขาดูมีน้ำใจในปริมาณสูง วัดจากความกระตือรือล้นและเป็นกันเอง ในการเอื้อเฟื้อทีมงานเก็บข้อมูลเบื้องต้นต่างๆ นานา

... พี่เทพ มีมุขฮาๆ เสริมมาเป็นระยะ แม้จะไม่ตลกเว่อร์ แต่ก็เรียกรอยยิ้มและความสบายใจในการพูดคุยขั้นสูง ... พี่เทพ ดูแลงานโสตฯ ปกติแล้ว งานอบรม สัมมนาในโรงพยาบาล ก็จะมีเขานี่แหละ คอยดูแลอำนวยความสะดวกให้ทุกคน ได้รับทุกสิ่งที่ต้องการ ... งานอบรมของครั้งนี้ เราเชิญพี่เทพเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้งานเขียนและงานถ่ายภาพ ร่วมกับเพื่อนพี่น้องอีกกว่า 40 ชีวิต ในขณะที่พี่เทพก็ยังทำหน้าที่จัดการอุปกรณ์ทุกสิ่งอย่างให้ทีมวิทยากรอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ... แต่กระนั้น หางตาฉันยังเห็นพี่เทพแว๊บไปกดชัตเตอร์กล้องเป็นระยะๆ สงสัยคงอดรนทนไม่ไหว แอบคิดว่างานถ่ายภาพน่าจะเป็นจิตวิญญาณของเขา !!!

... ฉันกลับจากอบรมมาแล้ว พี่เทพ ยังแวะเวียนมาส่งภาพความทรงจำให้พวกเราทีมวิทยากรในเฟสบุ๊ค ^___^ ... เมื่อวานฉันเห็นคลิปวีดีโอที่รวบรวมเรื่องราวงดงามที่เกิดขึ้นในวันอบรมของพวกเรากว่า 40 ชีวิต ที่พี่เทพแปะลิงก์ไว้ ... ฉันเปิดดูแล้วรู้สึก อึ้ง ทึ่ง นั่งเปิดดูอย่างเป็นสุขใจ ... พี่เทพ เอาใจใส่เรื่องราวมิตรภาพที่เบ่งบานของเพื่อนพี่น้อง รพ.สูงเนิน ในวันนั้นมากกว่าที่ฉันคาดคิดไว้เยอะนัก นี่ละมั้ง รุ่นใหญ่ ยามใส่ใจ เขาก็เอาจริงเชียว ... ไม่รู้มีใครบังคับให้พี่เทพทำหรือเปล่านะ แต่มันก็เป็นคลิปฯ ที่ทำให้ตัวฉันอยากจะอ่อนโยนขึ้นอีกสักนิดในแง่มุมของมิตรภาพ ฉันอยากเอาใจใส่ผู้คนรอบข้างให้มากกว่านี้ เหมือนกับที่ พี่เทพ เอาใจใส่เพื่อนพ้องน้องพี่ใน รพ.สูงเนิน ผ่านคลิปฯ ถ่ายทอดความทรงจำอันนี้ขึ้นมา 

... ฉันอยากบันทึกไว้ว่า ฉันดีใจและภูมิใจแทน รพ. สูงเนิน และ เพื่อนๆ ร่วมองค์กร ที่มีคนสุขภาพที่ดูเข้มๆ เป็นรุ่นใหญ่หนึ่งคน ชื่อ พี่เทพ คอยเป็น "คนสร้างภาพ" อยู่เคียงข้าง !!!

ปูลู : คำว่า คน สร้าง ภาพ เป็นชื่อที่พี่เทพใช้ในเฟสบุ๊ค ฉันมิได้กล่าวหาเขาในทางลบแต่อย่างไรนะจ๊ะ  และ พี่เทพ ก็เป็นคนสร้างภาพในคลิปฯ นี้ก๊าบบ 

ยินดียิ่งนักที่ได้รู้จักกัน 

หนูปู : คนสร้างเรื่อง 



kunrapee ได้เห็นข้อความเหล่านี้ใน FB อ่านแล้วต้องยิ้ม มีความสุข เห็นจริงในทุกสิ่งที่คุณปูเขียน

พี่เทพคงรู้สึกดีมากๆเช่นกัน กำลังใจที่ได้รับคงทำให้หายน้อยเนื้อต่ำใจไปได้มาก 

หายท้อแท้สิ้นหวัง เบื่อหน่าย กับภาระงานที่ได้รับ แต่เครื่องมือ-อุปกรณ์ไม่เพียงพอ.. 

ปลื้มใจแทน "พี่เทพ จนท.โสตฯ'คนสร้างภาพ ประจำโรงพยาบาลสูงเนิน" จังเลยค่ะ 

แต่ก็รู้สึกผิดมากถึงมากที่สุดที่.. 

ทำไมนะ เราทำงานร่วมกับพี่เทพมา ๑๙ ปี ได้รู้จัก ได้เห็น ได้รับรู้ถึงศักยภาพที่พี่เทพมี 

แต่ไม่เคยทำให้พี่เทพรู้สึกได้ เหมือนที่คุณปูเขียน.. 




kunrapee ได้เรียนรู้ (อย่างใหญ่หลวง).. 

การกล่าวชม (พูดหรือเขียน) นั้นเป็นเสมือนหยดน้ำไหลเย็นที่ช่วยหล่อเลี้ยงชีวิตจิตใจ ในยามที่เหนื่อยล้า

เคยได้เห็นคนทำสิ่งดีๆ.. เพียงแค่คิดในใจ.. น่ารักจังเลย เป็นคนดีมีน้ำใจจริงๆ

แต่ไม่เคยกล่าวคำชมเชยผู้ที่ทำสิ่งดีๆนั้นให้ได้รับรู้ 

ว่ายังมีคนเห็นว่าเค้าทำดี ควรแก่การยกย่อง ควรแก่การบอกต่อ 

(ลืมไปจริงๆ)