ขอบคุณทุกคนที่มีน้ำใจ ซาบซึ้งในน้ำใจของคนไทยที่ยังมีอยู่

    

  

  เมื่อคืนที่ผ่านมา (1 ก.ค.56 ) คุณมะเดื่อกับพ่อบ้านเดินทางไปงานศพที่

ปราณบุรี  วัดที่มีการตั้งบำเพ็ญกุศลศพอยู่ในตลาดเก่าริมทางรถไฟ 

ใกล้ 2 ทุ่ม เกือบจะถึงวัด  อยู่ ๆ รถเก่า ๆ ของคุณมะเดื่อก็เกิดดับ..!!

  

     พ่อบ้านบอกว่า สายไฟอะไรสักเส้นคงหลุด เพราะไฟที่แผง

หน้าปัดไม่ขึ้น  ไปต่อไม่ได้  จอดรถหน้าประตูเหล็กที่ปิดสนิทของบ้านหลังหนึ่ง 

ไฟในบ้านก็ปิด มองซ้าย มองขวาก็ไม่เห็นมีใครเลย ตรงนั้นก็ไม่มีไฟทางด้วย

มืดก็มืด


     จอดรถแล้วคุณมะเดื่อกับพ่อบ้านก็ลงจากรถ  พ่อบ้านเปิด

ฝาระโปรงรถ ก้ม ๆ เงย ๆ มองไม่เห็น เพราะไม่มีไฟฉายติดรถมาเลย 

สักครู่เจ้าของบ้านหลังนั้น (เป็นผู้หญิง) ก็ขับมอเตอร์ไซด์มาจอดหน้าประตู

บ้าน แล้วลงไปไขประตูรั้วบ้าน


      คุณมะเดื่อรีบกล่าวขอโทษที่ต้องจอดรถขวางทาง และบอกเล่าถึงสาเหตุ  

คุณผู้หญิงคนนั้นบอกว่า ไม่เป็นไรหรอก และพอรู้อาการของรถ ก็รีบ

โทรศัพท์ไปถึงผู้ใหญ่บ้าน ให้มาช่วยดู  สักครู่ท่านผู้ใหญ่บ้านก็มาถึง 

คุณมะเดื่อกับพ่อบ้านไหว้ท่านแล้วเล่าอาการของรถให้ท่านฟัง  ท่านรีบกลับ

ไปตามช่างซ่อมมาให้....จนลุล่วง

<p>     </p>

คุณมะเดื่อเข้าไปในวัดก่อน  ให้พ่อบ้านอยู่กับท่านผู้ใหญ่บ้าน และช่าง

ซ่อม  จึงลืมถามซื่อเสียงเรียงนามคุณผู้หญิงเจ้าของบ้านผู้มากน้ำใจคนนั้น  

แต่จำสถานที่บ้านหลังนั้นได้ดี  อยู่เยื้องๆ กับวัด ไม่ไกลกันนัก


       นี่แหละน้ำใจคนไทย  คราฉุกเฉินยังมีผู้ที่มีน้ำใจให้การช่วยเหลือ ทำให้

นึกย้อนไปถึงหลาย ๆ ครั้ง  ที่คุณมะเดื่อเคยช่วยเหลือคนที่เดือดร้อนโดยไม่

เคยต้องการแม้แต่คำว่าขอบคุณ.....บางคนไม่รู้จักด้วยซ้ำ  บางคนเจอ

อุบัติเหตุก็ช่วยเหลือสงเคราะห์ไป...บางคนมาตีหน้าเศร้าขอเงินไปซื้อข้าว ซื้อ

นมให้ลูก (จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้ ) ก็ควักเงินให้ไป ( พอสมควร)  ผลบุญคงส่งมา

ถึงวันนี้ รู้สึกเป็นสุขใจอย่างประหลาด ... น้ำใจคนไทยยังหาได้อยู่...บุญกุศลก็

มีจริงนะ


          ขอบคุณทุกคนที่มีน้ำใจที่ให้การช่วยเหลือคุณมะเดื่อและพ่อบ้าน

  ซาบซึ้งในน้ำใจของคนไทยที่ยังมีอยู่


............................................................


</span>