<p>รัตติกาล  ผ่านล่วงเลย  เผยความคิด</p>

ครั้งชีวิต  อยู่เป็นพระ  เลี้ยงชีพหนา

เฝ้าแต่เรียน  เขียนอ่านท่อง  คล่องตำรา

นำภาษา  มาเรียงถ้อย  ร้อยกวี


ขึ้นธรรมาสน์  นั่งอาสน์สงฆ์  ดำรงศักดิ์

ด้วยใจรัก  ศึกษาธรรม  นำศักดิ์ศรี

บวชเพื่อเรียน  ได้ภูมิรู้  ได้ดีกรี

ชื่นชีวี  ที่ได้พบ  ช่องทางไป


ครั้งชีวิต  จิตใจพอ  ขอเปลี่ยนบ้าง

หวนคืนทาง  ฆราวาส  สะอาดใส

น้อมธรรมะ  พุทธองค์  ลงจิตใจ

สุขอยู่ใน  ร่มธรรม  ศาสดา


ใครจะว่า  อย่างไร  ช่างเขาเถิด

ใครจะชม  อย่างไร  ช่างเถิดหนา

ให้ดูใจ  ของตนเอง  ทุกเวลา

รู้ทันว่า  รัตติกาล  เช่นนี้..เอย.

</span>