ตอนที่ท่านอาจารย์ขวัญดิน จากศรีษะอโศก มาที่อเมริกา ท่านพูดว่าคนไทยที่นี้ขยันกันจริงๆ ถ้าคนไทยที่เมืองไทยทำได้ครึ่งหนึ่ง ป่านนี้เมืองไทยก็คงจะเจริญไปกว่านี้
คนไทยที่นี้ขยันทำมาหากิน ก็เพราะความจำเป็น เพราะสิ่งแวดล้อม ไม่ทำก็ไม่มี ถ้าทำก็จะได้เงิน หรือไม่อย่างนั้นที่ทำก็เพราะว่า ไม่มีอะไรจะให้ทำ จะให้ไปเที่ยว หาความสนุกสนานเหมือนเมืองไทย อยู่ที่เมืองไทยอาจจะมีเพื่อนสนิทสิบคน มาอยู่ที่นี้อาจจะเหลือแค่สามสี่คน กิจกรรมร่วมกันมันไม่มี ส่วนมากจึงใช้เวลาอยู่บ้าน ดูหนังดูละครที่มาจากเมืองไทย
มีคนถามท่าน ว.วชิรเมธี ว่ามีเงินแต่ไม่มีความสุข แล้วจะทำอย่างไร
คนเราส่วนมากจะโดนสอนมาให้หาทรัพย์ ทำมาหากิน แต่ไม่ค่อยจะสอนจะให้รู้จักวิธีใช้
ผมไปคุยกับพวกคุณหมอที่นี้ พ่อแม่เป็นคนจีน อยู่แถวเยาวราช พ่อแม่ทำมาค้าขาย คนรวยจะรู้วิธีหาเงินแล้ว ยังจะไม่ค่อยจะย่อมจ่ายเงิน พอมาเป็นหมอที่นี้ ทำงานหนักมีเงินเก็บเป็นร้อยล้านบาทไทย แต่จะใช้ที่ละบาท มันเสียดาย
ที่เสียดาย เพราะว่าพ่อแม่ไม่เคยสอนวิธีใช้เงิน สอนแต่วิธีหา แต่ไม่สอนวิธีใช้ จิตก็ติดกับอุปกิเลส มีความตระหนี่
คนไทยที่อเมริกาเป็นกันเยอะ มีเงินแต่ไม่มีความสุข
พระพุทธเจ้าท่านสอนวิธีกำจัดความตระหนี่ ด้วยการให้ทาน
คำคม ท่าน ว.วชิรเมธี
การให้...
แค่เพียงคิดจะทำ..
ใจก็ยังเป็นสุข
ให้บ่อยๆ ผลักออกไปบ่อยๆ ความตระหนี่ที่เป็นกิเลส ก็ค่อยๆ จางไปที่ละน้อย ที่ละน้อย
นอกจากจะผลักเอาความงกออกจากใจแล้ว ใจมันองอาจ
สังเกตดู งานไหนงานนั้น เราไม่ให้ ไม่บริจาค ความองอาจมันไม่มี จะมองหน้าใครก็ไม่กล้า คนอื่นเขาให้กันทั้งนั้น
ต้องพยายามหลบหน้่าเขา ก้มหน้ามองดูแต่ดิน
แม่ผมสอนว่า เวลามีคนมาขอให้ทำบุญ ให้ตอบว่าได้ อย่างตอบว่าไม่ แต่จะให้มากหรือให้น้อยแล้วแต่จิตศรัทธา
เราก็ไม่เสียน้ำใจ ไม่เสียเพื่อน เป็นการสร้างบารมี คนไม่ให้จะมีลูกน้องได้อย่างไร
คำสอนนี้ยังใช้ได้เสมอครับ
ขอขอบพระคุณมาก ๆ เลยนะครับ
..... มีเงินแล้วไม่มีความสุข .... แสดงว่าเงินไม่ใช่ปัจจัยหลักนะคะ จิตใจในการลดความต้องการ (กิเลส) ลดความอยากลง .... ไม่มีหนี้สิน .... ให้ทาน .... สิ่งเหล่านี้ น่าจะทำให้ใจเป็นสุขนะคะ ขอบคุณบทความดีดีนี้ค่ะ
ความสุขไม่ได้อยู่ที่การมีเงินเสมอไปนะ ขอบคุณสำหรับบันทึกที่ให้ข้อคิดดี ๆ จ้ะ
คำตอบของท่าน ว. ชัดเจน
คำสอนคุณแม่ของคุณคนบ้านไกลเรื่องทำบุญ เหมือนกันกับที่คุณแม่ผมสอนเลยครับ
ขอบคุณค่ะ เป็นแง่งามทางความคิดจริงๆ นะคะ
เราหาเงินมาแสนเหนือย แต่ไม่รู้จักใช้ หรือฟุ่มเฟือย หาเท่าใดก็ไม่เหลือ
เราหาเงินมาแสนเหนือย เอาแต่ใส่ไหไว้ใช้ไม่เป็น เงินก็ไม่ได้มีประโยชน์อันใด
หากมีแม้ไม่มาก ก็บำรุงตัวเองให้สุขสบายไม่ลำบาก เพื่อแผ่ให้เป็นทานบ้างโดยที่ตัวเองไม่เดือดร้อน ก็คงเป็นเรืองดีนะคะ
" ไม่มีใครเป็นเจ้าของแผนที่บนโลกใบนี้อย่างแท้จริง ณ เวลาที่เราจากไป เราก็ต้องทิ้งทุกอย่างไว้ที่เดิม แม้แต่ร่างกายเราเองยังเอาไปไม่ได้เลยค่ะ "
เป็นสิ่งที่ทำแล้วจึงจะรู้ซึ้งนะคะ เพราะทุกครั้งที่มีโอกาส"ให้"เราจะรู้สึกมีความสุข ต้องขอบคุณโอกาสนั้นๆ แต่ทุกครั้งที่เราอยากจะได้อะไร พยายามไขว่คว้าหาประโยชน์ให้ตัวเอง จะรู้สึกอึดอัดหนักอกหนักใจ กว่าจะได้มา และเมื่อได้มาแล้วก็จะต้องอยากอย่างอื่นต่อไปอีก หาความสุขไม่ได้ เห็นจริงๆว่า เราต้องหัดเป็นผู้ให้ซึ่งจะสร้างความสุขให้ตัวเราเอง และหัดเป็นผู้รับ เพื่อสร้างความสุขให้ผู้อื่นด้วย
มีเยอะนะคะ ยิ่งรวยยิ่งเครียด ไม่มีเวลาให้ตนเอง ไม่มีเวลาให้คนใกล้ชิด
กว่าจะคิดได้ อาจต้องพบกับการสูญเสีย