ความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ หาได้ใกล้ ๆ โต๊ะทำงาน เพียงเราเปิดตา เปิดใจ และ เปิดสมองรับมัน ขจัดความขุ่นมัวไม่ยึดติดกับมัน ไม่ให้มันมามีอำนาจเหนือเรา เพียงเท่านี้ สารเอ็นโดรฟีนส์แห่งความสุข ก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ทำให้ เราพร้อมยิ้มรับกับงาน ยิ้มรับกับปัญหา กับความผันแปรไม่แน่นอนของ ชีวิตแล้ว...



เขียนถึงความสุขใหญ่ ๆ มา 3 บันทึกแล้ว  วันนี้ ( 23 มิถุนายน 56 ) คุณมะเดื่อ

จะเขียนถึงความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ บ้างจ้ะ  


วันนี้ฝนพรำแต่เช้า  เสร็จจากงานบ้าน ก็เข้ามาทำงานที่โรงเรียนต่อจากเมื่อ

วาน  มาถึงโรงเรียน หมาบ้านที่บัดนี้กลายเป็น  " หมาโรงเรียน"  (เพราะมีคน

เอามาปล่อย ) สามสี่ตัว  วิ่งมาต้อนรับ แล้วคาบรองเท้าวิ่งหนีไปที่หน้าวัด 

ทำให้ต้องตามไปเอาคืน ..ตั้งใจจะเอาขนมให้มันกิน  จึงเปลี่ยนใจ ไม่ให้แล้ว ...

(ตรงนี้ไม่สุขเลยกับการเดินย่ำดินแฉะ ๆ ไปจัดการกับไอ้หมาจอมซน...)  


เปิดวิทยุฟังเพลงเบา ๆ แล้วนั่งทำงาน นาน ๆ ก็พักสายตาด้วยการมองดูต้นไม้

หน้าอาคารเรียน   เห็นมันโยกส่ายกิ่งก้านไปมาตามแรงลม เหมือนกับมัน

กำลังเต้นระบำอย่างเป็นสุข เพราะได้รับน้ำฝนหลังจากที่ต้องอดต้องทนต่อ

ความร้อน  ความแห้งแล้งมาเินิ่นนานตลอดฤดูร้อน (ที่ดูเหมือนจะยาวนานและ

ร้อนแรงขึ้นทุกปี)   ใบสีเขียวชุ่มฉ่ำด้วยหยาดฝน  ดูสดชื่นสบายตา  มีทั้งสี

เขียวอ่อน และเขียวแก่  บางต้นมีใบที่เพิ่งผลิใหม่ยังมีสีเขียวอมชมพู บางต้น

แซมด้วยดอกสีแดง  ขาว  ชมพู  เหลือง ทำให้ดูสวยงาม ราวกับภาพวาด   


เสียงเพลงย้อนยุค  ฟังสบาย ๆ จากวิทยุดังเบา ๆ ประกอบกับภาพต้นไม้ใบ

หญ้าที่มองเห็น  และความเย็นชุ่มฉ่ำของบรรยากาศยามฝนพรำทำให้บังเกิด

ความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ  ที่เป็นพลังใจให้มีแรงทำงานต่อไปได้อย่างสบายใจ


ความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ  หาได้ใกล้ ๆ โต๊ะทำงาน  เพียงเราเปิดตา  เปิดใจ  และ

เปิดสมองรับมัน  ขจัดความขุ่นมัวไม่ยึดติดกับมัน ไม่ให้มันมามีอำนาจเหนือเรา 

เพียงเท่านี้ สารเอ็นโดรฟีนส์แห่งความสุข  ก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ทำให้

คุณมะเดื่อ พร้อมยิ้มรับกับงาน  ยิ้มรับกับปัญหา กับความผันแปรไม่แน่นอน

ของชีวิตแล้ว...

                            Happy  Happy  ลั่น..ลา...ละจ้าาา