ช่างเย็บเสื้อได้ทำเสื้อของครูอ้อยเสีย หมายถึงใส่ไม่ได้ และเธอไม่ได้เย็บตามแบบที่ชอบด้วย เธอตัดเย็บตามแบบที่เธออยากจะตัด เธอได้ทำให้ครูอ้อยรู้สึกทั้งเสียดายผ้า และเสียดายเงินตลอดจนเวลาที่รอจะสวมใส่
ด้วยความไว้ใจช่างมากๆ เลยนำผ้าจากประเทศเวียดนามไปให้ตัดให้ โดยบอกแบบและความจำเป็นด้วยว่า อยากได้เสื้อที่ผ่าหน้าตลอดเพราะ แขนที่ผ่าตัดมานั้น ไม่สามารถสวมใส่แบบสวมศีรษะ
ดังนั้น เมื่อเสื้อเสร็จ ไม่ได้ตรงตามแบบที่ตั้งใจ ครูอ้อยเลยจะต้องจัดการด้วยตนเอง
นำจักรเย็บผ้าที่ปิดไว้ออกมาหยอดน้ำมันไว้ก่อน
กลับจากต่างจังหวัด จะซ่อมแซมเสื้อตัวนี้ก่อน แล้วจะนำผ้าที่มีทั้งหมดมาตัดให้หมดเลย
พอนำเรื่องเหล่านี้เล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนรุ่นพี่บอกว่า ความมัธยัสถ์เป็นเรื่องที่ดี
ครูอ้อยไม่ได้มัธยัสถ์หรอกค่ะ แต่เสียดายเท่านั้นเอง
