หนังสั้นเรื่องเด็กชายแฮมเบอร์เกอร์กับห้องเรียนของฉัน


          เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านครูนกได้มีสัญญานัดหมายล่วงหน้ากับนักเรียนม.๕ เพื่อให้เตรียมตัวทดสอบความรู้ที่เรียนผ่านไปเรื่อง "โมล" โดยสอบเป็นกลุ่มๆ ละ ๕ คน ห้องเรามี ๕๕ คน ลงตัวที่ ๑๑ กลุ่ม โดยให้ร่วมทีมกันเอง  ในทางทฤษฎีทุกอย่างน่าจะลงตัว
          แต่ภาคปฏิบัติมีปรากฏการณ์
          -  มีนักเรียนที่เพื่อนปล่อยให้นั่งโดดเดี่ยวอยู่ ๒ คน ซึ่งเป็นสองคนที่ครูนกห่วงใยเพราะมักจะเลือกนั่งหลังสุดของห้อง  และจะมีแค่กันและกัน
          -  มีนักเรียนอีก ๑ คนมาสายเลยทำให้เพื่อนตัดออกจากกลุ่มโดยปริยาย
         สรุปวันนั้นครูนกบอกเด็กๆ ห้องนี้เลยค่ะว่า ห้องเรานะเห็นแก่ตัวทำไมคนเก่งไม่ช่วยคนไม่เก่ง หรือเก่งน้อยกว่าเรา  เพื่อนกันไม่ควรเห็นแก่ตัว  และสอนเรื่องการเคารพเวลาหากเข้าเรียนสายไม่กี่ครั้งไม่มีใครถือโทษ  แต่หากสายเสมอสายประจำคงต้องเตือนเพราะการมาสายบทลงโทษของตนเองคือ ไม่ทันเหตุการณ์ ไม่ทันเนื้อหาในห้องอยู่แล้ว แต่เราจะปลอ่ยให้เพื่อนเราเป็นเช่นนี้ต่อไปได้อย่างไร
         ครูนกคิดถึงภาพยนต์สั้นเรื่อง เด็กชายแฮมเบอร์เกอร์ ที่เป็นเรื่องราวของเด็กๆ ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๔ ของโรงเรียนแห่งหนึ่งที่เด็กชายเคเนดี้ซึ่งเป็นคนเรียนค่อนข้างดีเป็นที่พึ่งของเพื่อนๆ อีกสองคนที่เรียนรู้ค่อนข้างช้าคือธนกฤตกับแทนไทซึ่งเพื่อนมองว่า หากอยู่ด้วยจะทำให้คะแนนกลุ่มต่ำแน่นอน  ดังนั้นจะเข้ากลุ่มใครๆ ก็ไม่เป็นที่ต้องการ  แต่เขาดูแลเพื่อนมาตลอดเป็นกำลังใจให้เพื่อน เป็นสมองและดวงตาให้เพื่อน  สุดท้ายในรายวิชาที่ปรุงอาหารเด็กชายเคเนดี้ได้เพื่อนเพิ่มอีกคนคือ อภิสิทธิ์ซึ่งเป็นนักเรียนที่นั่งWheel Chair ทำให้คุณค่าของคนเพิ่มขึ้นอย่างมากมาย


          สัปดาห์หน้าก่อนจะสอนจะเอาหนังสั้นเรื่องนี้ให้เด็กๆ ห้องนี้ดูว่า การช่วยเหลือระหว่างเพื่อนกับเพื่อนไม่ใช่เรื่องที่ทำยากหรือเกินความสามารถ และผลลัพธ์ที่ได้มีคุณค่ามากมายทั้งต่อผู้ให้และผู้รับ 

หมายเลขบันทึก: 540182เขียนเมื่อ 22 มิถุนายน 2013 15:04 น. ()แก้ไขเมื่อ 20 ตุลาคม 2013 20:41 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (13)

ประสบการณ์หนึ่งสมัยที่คุณมะเดื่อเรียนมัธยม  คุณมะเดื่อ ต้องอยู่ห้อง King 

ตลอด  ซึ่งในความรู้สึกคุณมะเดื่อไม่ชอบห้องนี้เลย  ความรู้สึกจาก

ประสบการณ์ บอกกับตัวเองว่า " คนเก่งมักเห็นแก่ตัว  เลือกคบแต่คนเก่ง ๆ 

ด้วยกัน "  คุณมะเดื่อไม่ใช่คนเก่ง  แต่ไม่รู้ทำไมจึงต้องไปเรียนห้องนั้นจนจบ

มัธยม  เด็กห้อง King ตอนนั้น 35  คน  ก็ต้องมีคนที่สอบได้ที่ 1  และที่ 35 จึง

เป็นธรรมดาที่จะต้องมีช่องว่าระหว่างตัวเลข....จนทุกวันนี้คุณมะเดื่อเป็นครูจึง

พยายามที่จะลบช่องว่างนี้ให้เหลือน้อยที่สุด  แต่ดูเหมือนมันเป็นกฏตายตัวไป

แล้วอ่ะนะคุณครูนก...แต่ครูก็ต้องทำให้ดีที่สุดน่ะแหละนะ

ครูอิงก็มีประสบการณ์เรื่องเด็กเก่งเ้หมือนกันค่ะ

เมื่ลูกชายเรียนที่โรงเรียนประจำจังหวัด

เด็กเก่ง เรียนอย่างเดียว และเป็นที่รักของคุณครู

แม้จะไม่ค่อยช่วยทำกิจกรรม (เสียงบ่นจากลูกชายค่ะ)

ขออนุญาตนำหนังสั้น ไปให้เด็ก ๆ ที่โรงเรียนดูบ้างนะคะ ครูนก

สวัสดีค่ะ คุณมะเดื่อ
  • การมีทุกรุ่นเพียงแต่มากน้อยต่างกันไป
  • แต่หน้าที่เราเหมือนเดิมค่ะ ต้องช่วยปรับทัศนคติในการมองโลกใหม่ค่ะ
  • ครูนกเองเวลาสอนห้องที่เรียนไม่เก่งจะสนุกมากกว่าห้องเด็กเก่ง เพราะห้องเก่งต้องบ่นต้องสอนทักษะชีวิตให้เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม


สวัสดีค่ะ ครูอิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา
  • เรามักจะได้พึ่งพาเด็กๆ ที่ไม่เก่งเลิศ แต่ EQ สูงค่ะครูอิง
  • ยินดีแบ่งปันค่ะ 
  • ใจครูนกอยากให้เด็กๆ ได้ดูทั้งโรงเรียน เพราะที่โรงเรียนมีนร.ชั้น ม.๒ นั่ง wheel chair สองคนนะค่ะ
         

ขอบคุณครับครู..ลองดูแล้วกระบวนการนี้เป็นกระบวนกาที่สร้างแรงบันดาลใจจริงๆ    เหมือนกระบวนการ PBL และชื่นชมแม่พิมพ์ของชาติแบบครูครับ 

 "สัปดาห์หน้าก่อนจะสอนจะเอาหนังสั้นเรื่องนี้ให้เด็กๆ ห้องนี้ดูว่า การช่วยเหลือระหว่างเพื่อนกับเพื่อนไม่ใช่เรื่องที่ทำยากหรือเกินความสามารถ และผลลัพธ์ที่ได้มีคุณค่ามากมายทั้งต่อผู้ให้และผู้รับ " 

เป็นกำลังใจให้ครูครับ....



เป็นหนังสั้นที่ควรค่าแก่การนำมาให้เด็กๆได้ดูค่ะ 

ความมีน้ำใจช่วยเหลือเพื่อน มิตรภาพอันบริสุทธิ์

เด็ก ๆ จะได้คิดเอง  ต่อยอดจากหนัง  เยี่ยมมากค่ะ

สวัสดีค่ะ น้องลูกหมูเต้นระบำ

  • ห้องเรียนจริงๆ อาจแคบด้วยความกว้าง ความยาว และความสูง เงื่อนไขข้อจำกัดเวลาต่างๆ แต่สื่อบางอย่างขยายห้องเรียนได้ค่ะ
  • ขอบคุณนะค่ะ พี่ๆน้องๆ ใน G2K ก็มีส่วนในขยายความคิดของพี่เช่นกัน

สวัสดีค่ะ คุณkunrapee
  • จากหนังสั้นครูนกยังจำรอยยิ้มเด็กชายอภิสิทธิ์ได้เลยค่ะ ที่เขาปลื้มใจเมื่อมีคนต้อนรับเขาเข้ากลุ่ม
  • ขอบคุณนะค่ะที่มาย้ำชัดเจนเรื่องมิตรภาพอันบริสุทธิ์ของเด็กๆ

สวัสดีค่ะ อาจารย์หมอ ทพญ.ธิรัมภา
  • ครูนกก็หวังเช่นนั่น
  • อยากให้โลกเขากว้างขึ้น ใจกว้างขึ้น

ชื่นชมที่ครูนกมีความละเอียดอ่อน เห็นและเก็บรายละเอียดว่ามีเด็กที่นั่งไกลเพือน โดดเดี่ยว

...

 มีนักเรียนที่เพื่อนปล่อยให้นั่งโดดเดี่ยวอยู่ ๒ คน ซึ่งเป็นสองคนที่ครูนกห่วงใยเพราะมักจะเลือกนั่งหลังสุดของห้อง  และจะมีแค่กันและกัน

....


ครูนกคะ สมัยหมอเล็กเรียนมัธยมปลาย มีเพื่อนอยู่สองคนในห้องที่ชอบนั่งหลังสุด ติดกับถังผง คุณครูประจำชั้นชอบแซวว่าเป็นเด็กสลัม

ปัจจุบันหนึ่งในนั้นคือเจ้าพ่อ social net work ของไทยค่ะ

มานั่งคิดทบทวน เพราะเขานั่งหลัง นั่งเก็บและซึมซับรายละเอียดความเป็นไปเป็นมาของเพื่อนทั้งห้องหรือเปล่า จึงเกิด pantip ขึ้นมาน่ะค่ะ

  • ขอบคุณค่ะ คุณหมอเล็กหรือคุณหมอภูสุภา
  • เด็กหลังห้อง เด็กเกเร  และเด็กไม่ตั้งใจเรียนมักจะเป็นเด็กที่ช่วยเหลือครูได้ค่ะ เรียกว่าพึ่งได้
  • และขอบคุณที่สุดที่มาเติมเต็มกำลังใจให้กับการสอนนักเรียนหลังห้อง....จากตัวอย่างของเจ้าพ่อ social net work
  • ทุกๆอย่างที่ครูนกทำเป็นหน้าที่ของครูค่ะคุณหมอเล็ก

ชื่นชมการทำงานของพี่ครูนกครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
L3nr
ระบบห้องเรียนกลับทาง