เมื่อคืนฝนชุ่มฉ่ำ ตื่นเช้าต้นไม้ใบหญ้าเขียวสดชื่น หยดน้ำยังค้างทิ้งร่ิองรอยตามยอดใบกิ่งก้านและพื้นเรือน
เมฆครึ้มไม่มีแดด เสียงและลมธรรมชาติพัดแรง ใบไม้ส่ายไหวไม่หยุด พัดลมเบอร์ ๐ ที่ศาลาทำงานเฉยเลย อากาศดีจริง ๆ
เริ่มวันดี ๆ ด้วยกาแฟหอมกรุ่น กับเรื่องราวดี ๆ ที่ยังค้างในความทรงจำแสนสุข
...................................
วันแรก ๓ มิถุนายน ๒๕๕๖ พวกเราเหล่าทันตแพทย์ตั้งแถวที่ถนน ข้าง ๆ แถวพี่นักเรียนที่ลดหลั่นตามเนิน ทุกคนเห็นกิจกรรมหน้าเสาธงชัดเจน
๘.๐๐ น. เริ่มต้นวันด้วยวิถีลำปลายมาศพัฒนา (LPMP) อย่างเรียบง่าย แฝงด้วยความหมาย ความเคารพซึ่งกันและกัน
พอแบ่งพวกเราเหล่าทันตแพทย์ได้ ๓ กลุ่มแล้ว ขนาดกำลังพอดี เราจึงฟังเสียงครูอ้อนประจำกลุ่มเราอย่างชัดเจน เดินนำชมวิถีภาพรวมรอบโรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา ดังในวิถีลำปลายมาศพัฒนา (๒)
คุณครูผู้รับผิดชอบ Training center อย่างคุณครูใหญ่ ครูต๋อย ครูอ้อน ไม่ได้สอนชั้นปกติ อนุบาล - ม.๓ แล้ว
เพราะคณะครูโรงเรียน เขตการศึกษาต่าง ๆ ทั่วประเทศ ผู้จัดการ ธกส. หรือแม้แต่อย่างพวกเรา ที่สนใจการจัดกระบวนการเรียนรู้แบบ LPMP แวะเวียนมากินนอนเรียนรู้ที่โรงเรียนนี้แทบไม่ขาดช่วง
^_,^
เริ่มด้วยครูต๋อยซึ่งเป็นครูอนุบาลมาก่อน จึงมีเกมส์ มีกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยฐานใจและกายมากมายให้พวกเราทำ
เพลงสวัสดี ตา - หู - จมูก สนุกมาก เตรียมร่างกาย สายตา หู สมอง ประสาทสัมผัส.....พร้อมตื่นตัว
เพลงความรักสูง - ต่ำ พร้อมท่าประกอบ กิจกรรมสุ่มไก่ วิวาห์เหาะ รวมเลข รวมคำ
ทำให้พวกเราละลายสลายวัยความเป็นผู้ใหญ่ สลัดทิ้งความเคร่งขรึมออกไป จิตใจแจ่มใส สมองเปิดโล่ง....พร้อมเรียนรู้
อยากจะบอกครูต๋อยว่า แค่ครึ่งวันเท่านั้น วิ่งไปมาในห้องประชุมแอร์เย็น ๆ ยังทำเอาเหนื่อยหอบ.....ต้นขาเริ่มตึง
^_,^
ได้พักเที่ยงชอบมาก อาหารถูกปาก ผักพื้นบ้านมากมาย ปลูกกันเห็น ๆ เก็บมาให้กินสด ๆ บางชนิดลวกอร่อยกว่า ก็ลวกมาเต็มถาด ประทับใจมาก....
ถาดผักลวก ผักปลัง ดอกกระเจี๊ยบ ดอกกระเจียว ผักโขม ผักบุ้ง สลับ ๓ วัน บางวันผักปลังซ้ำ สงสัยมีเยอะ
ผักสด รากบัวฝอย ๆ ผักอูดอีด ผักติ้ว ผักหนอก (บัวบก) บางวันมีแคนาสด ๆ จากต้นแถวโรงอาหารนั่นแหละ
วางประดับอย่างสวยงามในโตก แต่กินได้จริง ๆ นะ เอาเกสรออกไม่ให้ขม
กล้วยเป็นอาหารสามัญ คุณค่ามากมาย ไม่ได้ซื้อหา ปลูกในโรงเรียน ตัดมาเป็นเครือให้พวกเราได้เติมพลังอย่างเพียงพอ
วิถีอาหาร คุณครูใหญ่วิเชียรยังจัดประสบการณ์ตรงให้พวกเราได้เรียนรู้ กลับบ้านไปต้องหาดูว่ามีพืชอีกมากมายที่เราสามารถเก็บมากินเป็นอาหารได้
นักเรียนที่นี่เช่นกัน ไม่มีร้านค้าในโรงเรียนให้นักเรียนต้องซื้อขนมกินเพิ่ม .... ครูใหญ่รับประกันว่าปริมาณมากพออิ่ม และคุณค่าเพียงพอ
บริเวณโรงเรียนไม่มีเศษเปลือกห่อขนมจากพลาสติก เปลือกลูกอมเรี่ยราดตามทางเดิน
(โรงเรียนสะอาดมาก ๆ ค่ะ ส่วนที่เป็นป่าก็ขอบเขตชัดเจน มีต้นไม้ กิ่งไม้หัก หญ้าขึ้นด้านล่างเป็นธรรมชาติ)
โรงเรียนจัดการเรียนรู้ให้นักเรียนทำเกษตรกรรม ปลูกข้าว ข้าวโพด ผักสวนครัว มะกรูด มะนาว มะตูม ข่า ตะไคร้ พริก ผักกาดหอม ผักบุ้ง ผักกวางตุ้ง ผักก้านตง ผักพื้นบ้านหลายชนิด...ไม่เคยได้ยินชื่อ
เช่น ป.๑ ปลูกผักบุ้ง ขายเป็นเงินรวมของทั้งชั้นเรียน
ได้ดูคลิปที่ครูใหญ่พาครูป้อมเก็บผักสดสารพัดชนิดที่ปลูกไว้ แล้วทำสลัด ดูท่าครูป้อมจะชอบกินผักเหมือนครูใหญ่ขึ้นมากทีเดียว
กิจกรรมเลี้ยงไก่ หมูป่า เลี้ยงปลาในสระ และจับมาทำเป็นอาหาร หรือขายไข่สะสมเงิน
กว่าทั้งชั้นจะเก็บเงินได้หลักหมื่น .... หายวับใน ๒ วัน ที่ไปทัศนศึกษาทะเล
นักเรียนได้เรียนรู้การบริหารจัดการธุรกิจ การออม การใช้เงิน....ลึกซึ้งถึงวิธีคิด วิชาชีวิต...ที่จะติดตัวไป
^_,^
นี่คือ วิถีอาหารพอเพียงเพื่อพลังกาย ปลูกพืชแบบ organics ทำอาหารไม่ใส่ผงชูรส เคี้ยวอาหาร ๓๒ ครั้ง ต่อคำ น้อมนำความรู้ตัว......สติกำกับทุกการกระทำ
โปรดติดตามที่มาของแนวคิดโรงเรียนนอกกะลา จากใจครูใหญ่นอกกระแสเมื่อ ๑๐ ปี ก่อน "วิเชียร ไชยบัง"
แล้วเดี๋ยวนี้....ทำไมใคร ๆ ก็อยากรู้จัก....ลำปลายมาศพัฒนา
^_,^
๒๒ มิถุนายน ๒๕๕๖
บ้านชายทุ่ง อุดรธานี
นี่แหละโรงเรียนแห่งทักษะชีวิตโดยแท้เลยจ้ะคุณหมอธิรัมภา ขอบคุณที่นำมาให้ได้เรียนรู้นะจ๊ะ
ผักน่าทานจังเลยค่ะ ของโปรดซะด้วย
ผักสด ๆ งาม ๆ น่าจิ้มน้ำพริกปลาร้าสับมากค่ะ เด็ก ป. ๑ ปลูกผักได้เอง ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ ค่ะ ฝากฝีฝากไข้ได้ค่ะ
เป็นโรงเรียนต้นแบบแห่งวิถีพอเพียง..ขอบคุณที่นำมาเผยแพร่ค่ะ
..... วิถีลำปลายมาศ .... เยี่ยมสุดๆ ค่ะ .... + ความพอเพียง + วิถีสุขภาพ นะคะ .... ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณหมอ...เห็นผักลวกผักสดๆแล้ว คิดถึงปลาร้าหลนขึ้นมาทันใด
เป็นโรงเรียนแห่งความสุขจริงๆ...ขอบคุณค่ะ
งดงามมากครับวิถีแห่งลำปลายมาศ...
กิจกรรมดีๆ หน้าตาอาหารน่าทานมากค่ะ (แต่ kunrapee ทานผักได้น้อยชนิดนัก)
จริงอย่างคุณมะเดื่อว่า ขอบคุณมากค่ะ
อยู่ ๓ วัน เพื่อน ๆ ทันตแพทย์หลายคนกินผักเพิ่มได้อีกหลายชนิด แม้ไม่เคยกินมาก่อน
นักเรียนที่นี่กินทุกกลางวัน คงชอบกินผักกันแน่ ๆ ค่ะคุณครูอิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา
โรงเรียนนี้ไม่ธรรมดาค่ะอาจารย์Sila Phu-Chaya หากแนวคิด วิถี LPMP เผยแพร่สู่วงกว้าง แต่ละโรงเรียนนำไปปรับใช้กับสิ่งแวดล้อม บริบท วัฒนธรรมของแต่ละท้องถิ่น เราฝากผีฝากไข้ไว้กับเด็ก ๆ ในวันนี้ได้แน่นอนค่ะ
เด็กก็พอเพียงแบบเด็ก คุณครูก็พอเพียงแบบคุณครู แม่ครัวก็พอเพียงแบบแม่ครัว
โรงเรียนก็พอเพียงแบบโรงเรียน....เป็นวิถีพอเพียงต้นแบบได้ดีจริงค่ะคุณป้าใหญ่นาง นงนาท สนธิสุวรรณ
ขอบพระคุณนะคะ
วิถีสุขภาพ วิถีสุขภาวะ ที่นีถอดบทเรียนแล้วเป็น "สุขวาระ" เมื่อปี ๒๕๕๕ นะคะพี่Dr. Ple ขอบคุณนะคะ
บางวันมีป่นปลา บางวันกินกับแจ่วปลาร้า แจ่วมะเขือเทศ มื้อหนึ่งมีหลนจริงด้วยค่ะพี่น้อย น้ำพอง เป็นโรงเรียนแห่งความสุข
มีคุณแม่คนหนึ่งขับรถเที่ยวละ ๘๐ กิโลเมตร จากโรงพยาบาลนางรอง วันละ ๒ เที่ยว รับ - ส่งลูกทุกวัน ...เพราะศรัทธา
งดงามด้วยวิถี Educare คล้าย Humanized Healthcare ของวงการสุขภาพ นะคะคุณลูกหมูเต้นระบำ
สุดท้ายทุกคนก็ต่างอยากมีความสุขบนโลกใบนี้ที่ทุกสิ่งเชื่อมโยงถึงกัน
kunrapeeลองให้พี่หมอแดง (มานิต) พาไปอยู่ที่นี่อย่างน้อยสัก ๓ วันสิคะ
กลับมาโรงพยาบาลก็ตั้งวงกินผักที่ไม่คุ้นเคย กินอาหาร เคี้ยวนาน ๆ แบบลำปลายมาศพัฒนากัน......กินผักเก่งขึ้นแน่ ๆ
ที่โรงพยาบาลอ้อไม่ได้ปลูกผักเอง แต่ได้กินผักบุ้ง ละมุด ขนุน จากฝีมือน้ายอมและน้อง ๆ จนต้องบอกว่าไม่ต้องเก็บมาฝากแล้ว เพราะที่บ้านก็เก็บผักบุ้ง ผักปลัง ดอกแค ตำลึง อัญชัน กินไม่ทันเหมือนกัน
เห็นแบบนี้แล้วอยากไปศึกษาเรียนรู้ด้วยจริงๆค่ะ ผัก ผลไม้ สดๆเลยนะคะ
คุณkrutoom ต้องลองติดต่อไปที่โรงเรียนนะคะ มี Training of trainer ด้วยนะคะ คุณครูหัวก้าหน้าแบบคุณครูตูมต้องชอบแน่ ๆ ขอบคุณนะคะที่แวะมาเยี่ยม
แวะมาเรียนรู้วิถีชีวิตที่มีสุขในโรงเรียน ขอบคุณมากครับผม
ยินดีค่ะอาจารย์ Dr. Pop