ผมพึ่งอาบน้ำครับ อาชีพอิสระอย่างผมทำให้ได้มีโอกาสอาบน้ำตอนบ่ายๆ ทุกวัน อาบน้ำนี่เป็นกิจกรรมอย่างหนึ่งที่ผมชอบมาก ความสุขของการอาบน้ำคือการได้ค่อยๆ อาบ อยู่กับน้ำที่เย็นสบาย ให้น้ำขับไล่ความเหนื่อย ความล้า ความทุกข์ หรือความอะไรก็แล้วแต่ให้หมดไป

ผมอาบน้ำประปากับฝักบัวซึ่งก็ถือว่าสบายใจใช้ได้ แต่บ้านผมสมัยเด็กๆ นั้นไม่มีน้ำประปาผมอาบน้ำจากบ่อโดยตักจากบ่ออาบโดยตรง มาถึงวันนี้ผมหาบ่อน้ำอาบไม่ได้แล้ว แต่พอนึกย้อนกลับไปแล้วยังนึกถึงความสุขจากการอาบน้ำบ่อได้ดี

พวกเราโชคดีที่ได้อยู่ในประเทศไทยซึ่งเป็นประเทศในป่าฝนเขตร้อน (tropical rain forest) คนไทยโดยเฉพาะคนภาคใต้นี่จะโชคดีเป็นพิเศษที่ได้อยู่ในพื้นที่เป็นเป็นเแหลมที่ทั้งซ้ายและขวาก็ติดทะเล เหมือนเราได้อยู่เกาะทั้งๆ ที่อยู่บนแผ่นดินใหญ่ ในอดีตนั้นภาคใต้จะอุดมสมบูรณ์เรื่องน้ำมาก ขุดตรงไหนก็เจอตาน้ำ เดินไปไม่ไกลก็จะเจอลำธาร ฝนก็ตกชุกตลอดปีอีกต่างหาก

ตั้งแต่เกิดจนโต (และแก่) มาถึงปัจจุบันนี้ผมแทบจะไม่เคยเจอปัญหาเรื่องขาดแคลนน้ำเลย จะมีก็ช่วงไม่กี่ปีมานี้ที่ปัญหาเรื่องน้ำในภาคใต้จะเริ่มได้ยินมากขึ้น คิดดูแล้วก็น่าแปลกใจเหมือนกัน แต่ผมเชื่อว่าบ้านเมืองเราโดยเฉพาะทางใต้นั้นมีคนดีคนเก่งกันไม่น้อย เรื่องน้ำนี่ประชุมกันสักสองสามรอบก็คงแก้ปัญหากันได้

เมื่อเราได้อยู่ในประเทศที่ไม่ได้ขาดแคลนเรื่องน้ำเราก็ควรได้มีความสุขกับการอาบน้ำ ความสุขใกล้ๆ ตัวที่ใครๆ ก็มีโอกาสที่จะมีได้ แต่ไม่น่าเชื่อว่าคนจำนวนไม่น้อยไม่มีโอกาสจะอาบน้ำอย่างมีความสุข

บางคนต้องรีบอาบน้ำไปทำงาน ไปทำธุระ ไปซื้อของ ไปเก้าลอเก้า เรื่องนี้ห้ามไม่ได้ ถ้าจำเป็นก็ต้องรีบอาบ แต่ถ้าให้ดีพยายามอย่าหาความจำเป็นใส่ตัว

ที่สำคัญคือบางคนอาบน้ำแต่ไม่ได้รับรู้ถึงความสุขของการอาบน้ำ เพราะความทุกข์จากเรื่องต่างๆ ตามมาในห้องน้ำด้วย ประเด็นนี้ต้องแก้ถ้าอยากมีความสุขกับการอาบน้ำครับ

ผมมีความคิดง่ายๆ ว่าถ้าเราไม่อยากทุกข์ในเวลาอาบน้ำก็ให้คิดว่า เมื่อไหร่ก็ตามที่เราแก้ผ้า (ในห้องน้ำ) เราก็เหลือแค่ตัวเราเท่าที่มีตามที่เกิดมาจริงๆ ดังนั้นสิ่งใดที่ไม่เกี่ยวกับตัวเราเป็นสิ่งภายนอกเหมือนกับเสื้อผ้าก็อย่าเอามายุ่งกับตัวเราเวลาแก้ผ้า แก้ผ้าทั้งทีก็ให้มีความสุขว่างั้นเถอะ

อืมม....​ผมหมายถึงความสุขในการแก้ผ้าอาบน้ำนะครับ แก้ผ้าแบบอื่นไม่เกี่ยว