ครูหยิน  ใช้เวลาในการสร้างผู้คน สร้างเยาวชน  หาแนวร่วม ในการร่วมกันดูแลรักษาสิ่งแวดล้อม รอบ ๆ ตนเอง มี

พฤติกรรมการบริโภค ความพอเพียง ความมีวินัยในการรับผิดชอบต่อส่วนรวม  อาจจะไม่ต้องดูแลสังคม  ขอเพียงใช้

ชีวิตอย่างมีคุณภาพ ทำลายส่ิงแวดล้อมให้น้อยที่สุดก็พอ  พบว่า  20  กว่า  ปี ที่ได้ทุ่มเท..ได้ผล เฉพาะ  คนที่เข้า

ร่วมกิจกรรมเท่านั้น  และไม่ครบ 100 % จนปิ๊งไอเดียการใช้รางวัลเป็นแรงจูงใจในโครงการธนาคารความดีกู้วิกฤต

ชีวิตโลกนี่แหละ  ได้ผลเกินเป้าหมายจริง ๆ   จึง เป็นบทเรียน หรือข้อค้นพบประเด็นหนึ่งว่า   รู้ว่าจะทำการส่ิงใดที่

ต้องอาสัยความร่วมือต้องมีผลประโยชน์ยื่นให้กับกลุ่มเป้าหมายก่อน แล้วค่อย ๆ ติดตามสร้างมิตรภาพ  ให้ความรู้ 

ทีละน้อย ๆ จึงประสบความสำเร็จอันยิ่งใหญ่  กำลังจะทำในรูปงานวิจัย...แต่ไม่มีความรู้ทำไม่เป้นค่ะ