<p>อันแก้วตา คือดวงใจ ในชีวิต</p>
ประกอบกิจ การมอง ตามรู้เห็น
ถ้าไม่มี คู่ดวงตา ที่จำเป็น
ใช่ของเล่น เป็นบอดใบ้ ไร้การมอง
ด้วยวันนี้ มีดวงตา พามาฝาก
เป็นคู่ยาก เป็นคู่สม ชมไม่หมอง
ถ้าไม่มี คงต้องหลั่ง น้ำตานอง
จึงจับจอง คู่ดวงตา พาสุขใจ
จ่ายมัดจำ ห้าพันกว่า ก็ไม่น้อย
มีกันรอย มีกันแดด มีแววใส
วัดสายตา พามองเห็น เลนส์กว้างไกล
พึ่งเข้าใจ ใส่แว่นตา ออโต้เลนส์
</span>
โอ้ดวงตา ใช้นาน พาลไม่เห็น
จึงจำเป็น เน้นแว่น แน่นเถิดหนา
เราจะเห็น เร้นสิ่ง แฝงนานา
จึงนำพา ให้เห็น เช่นวันวาน
อาวุโส โอ้ละหนอ พอขับขาน
เรื่องวันวาน พาลเหนื่อย เมื่อยการเห็น
ตัดแว่นตา พาสุข ทุกข์ไม่เป็น
ออโต้เลนส์ เห็นพี่ใส่ เข้าใจเอย
แซวอีกแล้วเจ้าค่ะ ปกติน้องชอบต่อกลอนแบบนี้แหละ ตอนที่น้องฝึกเขียนบล็อกใหม่ๆ ก็มักจะเข้าไปโต้ตอบกลอนกับท่านวิโรจน์ พูลสุข แต่ไม่ทราบว่าตอนนี้ท่านหายไปไหน ช่าวคราวก็เงียบหาย ท่านเป็นผู้อาวุโสที่น้องเคารพนับถืออีกท่านหนึ่งค่ะท่านแต่งกลอนเก่งมากๆนับถือๆจริงๆพี่ท่านยูมิก็ใช่ย่อยนะเจ้าคะ
อันนี้...ขาดไม่ได้เลยค่ะ
สวัสดีครับ คุณหมูจ๋า
ดีครับผม เป็นการลับสมอง
สำหรับผมเป็นการทดลองเขียนไปตามอารมณ์นะครับ อิ อิ
คุณชาดา หน้าตาดี มีมาบอก
เรื่องภายนอก คือแว่นตา พาสดใส
ใส่แว่นเห็น เด่นชัด ทุกอย่างไป
ขาดไม่ได้ จริงด้วย ช่วยตา..เอย.
แว่นตา ก็เป็นอุปกรณ์ที่อยู่คู่กับ kunrapee ค่ะ
สวัสดีครับ คุณ kunrapee
ช่วงนี้ภายใน ม. ทักษิณเองก็มีร้านแว่นตามาตั้งโต๊ะเชิญชวนกันทำแว่นตากันเลย ชนิดมาถึงที่ละครับ
เป็นอาชีพที่อยู่ได้ เพราะสิ่งของที่เสนอขายไม่บูดไม่เน่านะครับผม