รัก! (โคลงสี่สุภาพ)

....รัก!ใช่หวังจักได้.....ครอบครอง
รักแน่แท้เพียงปอง......สุขให้
รักซึ้งยิ่งมิหมอง..........เธอสุข...สบายนา
แช่มชื่นระรื่นได้..........ดุจแต้มเติมฝัน...เพื่อเธอ

[พระมหาวินัย ภูริปญฺโญ ..]

๐ ครารักมักบอดใบ้ ....... ลืมหลง

ถึงผิดคิดว่าตรง ........... ตอบให้

ครารักบ่ยืนยง ............... อยู่ตลอด

ถึงถูกเป็นผิดได้ ............ เหตุด้วยเคืองกัน

..ขอให้มีความสุข