<p>ยามบ่ายคล้อยวันวานผมเดินทางไปให้กำลังใจคุณครูใหม่ออกฝึกสอนยังโรงเรียน มอ. วิทยานุสรณ์  อ. หาดใหญ่  พอเลี้ยวรถเข้าไปเห็นพวกเธอยืนรออยู่แล้วและได้นำทางไปยังห้องทำงานซึ่งมีคณาจารย์อยู่กันพร้อมหน้า</p>


เราได้สนทนากันเกี่ยวกับเรื่องงานและได้พบลูกศิษย์ที่เคยสอนมาทั้งจาก มอ. ปัตตานี


และอีกสองคนที่เคยสอนอยู่ที่ ม. ทักษิณ  การทำงานใน มอ. วิทยานุสรณ์จากการดูด้วยสายตาเห็นอยู่กันอย่างมีความขยันในหน้าที่การงาน  ได้เก็บภาพบันทึกไว้เมื่อครั้งออกมานิเทศนิสิตสายสังคมศาสตร์  ที่เดินทางมาสอนที่นี่

เป็นช่วงจังหวะที่ลูกศิษย์ต้องเข้าไปสอนในห้องเรียนต่าง ๆ จึงได้ติดตามไปสอดส่องดูลีลาการสอนของลูกศิษย์เป็นบางส่วน


จากสังเกตดูทั้งผู้เรียนและผู้สอนก็เป็นไปด้วยดี  ผู้สอนก็ตั้งใจสอนตามเนื้อหา  ผู้เรียนก็ตั้งใจเรียนทำตามคำสั่งที่คุณครูสั่งให้กระทำ เมื่อได้เวลาสมควรแล้วก็บอกลาและเดินทางกลับท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาพรำ ๆ อย่างไม่ขาดสาย


แง่คิดที่ได้คือ  จงทำงานในหน้าที่ตามศักยภาพความสามารถของตน  ได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น  ความขยันทำให้ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี  ความขี้เกียจมีในคนใด  คนนั้นจะห่างไกลซึ่งความเจริญนั้นแล.

</span>