สวัสดีค่ะ มีเรื่องเล่าเล็กๆๆแต่เป็นประสบการณ์ใหม่ของดิฉันมาฝาก

     "มาม๊าครับ..ดูอะไรนี่".ลูกชายใหญ่วัย 15 ปี  เรียกดิฉันขณะเรานั่งดูทีวีและวิพากษ์วิจารย์ รายการเกี่ยวกับความแตกต่างของผู้ชายและผู้หญิง  ซึ่งลูกชายใหญ่ดูจะสนใจเป็นพิเศษ  

      ดิฉันหันไปดูโทรศัพท์ที่ลูกยื่นให้ดู ในนั้นมีรูปเด็กผู้หญิงวัยรุ่น หน้าตา ธรรมดาๆคนหนึ่ง ยิ้มแป้นแร้น...  ".แฟนหนู"..??????

   ในตอนแรก   ดิฉัน ตั้งสติสักพักแล้ว ชวนคุย..

     แม่: แฟนหนู..หมายถึงอะไรหรือลูก...

     ลูกชายหน้าแดง :..ก็แฟนน่ะ..ไม่รู้อธิบาย 

    แม่:   หมายถึงว่า..คนที่ลูกประทับใจอย่างนั้นรึปล่าว...

     ลูกชายใหญ่: อาจจะใช่นะ..

    แม่: ลูกประทับใจเพื่อนคนนี้ตรงไหนเหรอ...จะให้แม่เรียกเธอว่าอย่างไร

    ลูกชายใหญ่: ชื่อ...ไม่รู้ว่าประทับใจตรงไหน เขาก็ไม่รู้ว่าเค้าชอบหนูตรงไหน ก็แค่เขาถามกำกวมว่า" คำถามที่ลำบากใจที่สุดคืออะไรรู้ไหม..

    หนูก็บอกว่าก็ลองถามมาสิ เป็นแฟนกันดีไหม..หนูก็ว่าเป็นก็เป็น...


          จากนั้น เราได้แลกเปลี่ยนมุมมองของการคบเพื่อน และการมีแฟน ในวัยรุ่น ลูกขอให้เล่าเรื่องสมัยเรายังอายุเท่าเค้า ดูลูกสนใจ   และผ่อนคลายมากขึ้น ท่าทางสบายใจที่ได้เล่าให้เราฟัง และเราไม่ได้คัดค้าน เพียงแต่ชวนคุยเรื่องการวางตัว ให้เกียรติผู้หญิง และการคบกัน ชวนกันเรียน

ลูกชายบอก..อือ ก็ชวนกันเรียนน่ะ เจอกันบ้างตอนเลิกเรียน ถามเรื่องการบ้าน..

          ดิฉันได้แต่ทิ้งท้าย  ว่า ดีจังที่ลูกเล่าให้แม่ฟัง ... หากมีมีอะไรสงสัยจะถาม ก็ได้ทุกเมื่อนะครับ..      

                   ลูกชายเป็นหนุ่มน้อยแล้ว..เป็นพัฒนาการตามวัยที่เริ่มสนใจเพื่อนต่างเพศ  ..ลูกไว้ใจเล่าให้ฟังเพราะอะไรหนอ..รึว่าเราเล่นกับลูกมากไป..