ภารกิจไปรับแม่ขาวน้อยเข้าวัด
อาทิตย์ นี้วางแผนงานเพื่อให้ปรับลงตัวกับตนเองแบบงานไม่เสีย และก็ลงใจกับตนเองว่า
“อะไรอย่างไรก็ตามนั้น รับผล”
มาถึงแถวบ้านแม่ขาวน้อยก็ประมาณห้าโมงเย็น หนูโทรประสารก่อน
เพราะครูเคยบอกให้เป็น โดยการให้ประสานผู้ปกครองและเด็ก ๆ ก่อนเข้าไปรับ
แม่น้องครีมแจ้งว่า ลูกสาวไปงานบุญบั้งไฟ คุณยายน้องบิ๋มรับสายบอกว่า น้องการบ้านเยอะ แต่จะถามให้ ยายน้องกอไม่รับสาย พอครูชี้ให้เห็นว่า การประสานก่อน สะดวกลื่นคล่อง ก็ทำให้อะไร ๆง่ายขึ้นเจ้าค่ะ
มดแดงและน้ำตาล เตรียมของพร้อม รออยู่หน้าบ้านน้ำตาล
สองแม่ออกน้อยเริงร่า ลาคุณยายพิน แล้วก็ออกมาวัด ด้วยในรถหนู ของเยอะต้นไม้ ทั้งกล้าไม้
ทั้งคู่จึงช่วยกันขนแบบสอง สามรงแข็งขัน หนูเห็นประโยชน์ชัดเจนเรื่องการมาถึงให้ไม่มืดค่ำ ว่าไม่เป็นที่กังวลของตนเอง และผู้ปกครองเด็ก การโทรประสานก่อน ทำให้สบายใจกันทั้งสองฝ่าย
ได้เรียนรู้ว่า จริง ๆสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งพื้นฐาน แต่หนูมองข้าม นี่ครูทั้งชี้ ทั้งทำให้ดู
จิตดื้อ ๆ มันก็น่า เพ่งกะบาลอยู่เจ้าค่ะ กว่าจะทำได้ก็ปาไปหลายเดือนเจ้าค่ะ
แต่ตอนนี้รู้สึกว่า “เรื่องนี้ ชิลขึ้นกับตนเองเจ้าค่ะ”
