... ปกหน้า ...




... ปกหลัง ...


งานเีขียนเล่มใหม่ของอาจารย์วิเชียร ไชยบัง แห่งโรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา

ชอบชื่อจัง ... "วุฒิภาวะของความเป็นครู" ...


การไม่ต้องการสิ่งใด ๆ จากเด็ก
แม้แต่การสักการะหรือการจดจำ
คือวุฒิภาวะสูงสุดของความเป็นครู


จริงแท้ !!!


อาจารย์หมอวิจารณ์ พานิช เขียนคำนิยมไว้ส่วนหนึ่งว่า ...


หนังสือเล่มนี้ (และเล่มอื่น ๆ ของครูวิเชียร ไชยบัง) จึงเป็นหนังสือชี้สัมมาทิฐิทางการศึกษา เพื่อเป็นแรงเล็ก ๆ แรงหนึ่ง ในการขับเคลื่อนระบบการเรียนรู้ของไทยออกจากมิจฉาทิฐิ

มิจฉาทิฐิที่ครอบงำวงการการศึกษาไทยอยู่ในปัจจุบัน คือ หลงวุ่นวายอยู่กับการสอน กลัวสอนไม่ครบตามที่หลักสูตรได้กำหนด ระบบการศึกษาจึงยึดกระบวนทัศน์ "เน้นการสอน" อย่างเหนียวแน่น ในขณะที่โลกเขารู้กันนานแล้วว่าต้องเปลี่ยนไปใ้ช้กระบวนทัศน์ "เน้นการเรียน" เน้นทั้งการเรียนรู้ของศิษย์ และครู


และปิดท้ายยั่วน้ำลายนักการศึกษาว่า ...


การสร้าง "ปัญญา" เป็นงานประณีตมากกว่า
การสร้าง "ความรู้" ครูผู้มีวุฒิภาวะจะมองเห็นเป้าหมายนี้
และเพียรพยายามส่งเด็กไปให้ถึง



บุญรักษา ครูแท้ทุกท่านครับ ;)...