ความจริงไม่มีเปลี่ยน

             "เป็นรามลักษณ์ยักษ์ลิงจริงแน่หรือ        

              แท้ก็คือหัวโขนเขาโยนใส่   

              พอจบบทหมดเรื่องถอดเครื่องไป  

               เดิมเช่นไรก็จะเป็นดังเช่นเดิม"

        บทกลอนนี้: แสดงให้เห็นว่าเราท่านทั้งหลาย  ต่างเป็นสิ่งและเรื่องสมมติทั้งนั้น  เหมือนกับบทละครรามเกียรติ์นี้ เราอยู่ในโลกนี้เป็นการแสดงละครชีวิต  มีบทบาทที่มหาศาล เพราะจักรวาลเป็นฉาก  ธรรมชาตินั้นเป็นบทบรรยาย  วัยอายุความตายเป็นเรื่องราว   เทวทูตทั้ง  ๔ นั้นเป็นบทบาท (เกิด  แก่   เจ็บ  ตาย)  

        มีลาภ  ย่อมเสื่อมลาภ   มียศ  ย่อมเสื่อมยศ  มีสรรเสริญ ย่อมมีนินทา  มีสุข  ย่อมมีทุกข์   จะมีบรรดาศักดิ์ใหญ่เท่าใด  ก็ต้อมเสื่อมไปในที่สุด  มาตัวเปล่าก็ต้องไปตัวเปล่า  มีแต่บุญบาปตามตัว สาธุ