ผักพื้นบ้านหลาย ๆ อย่างกำลังหายไปจากตลาด

ทุก ๆ เจ็ดวันจะมีตลาดนัดที่บริเวณหน้าสถานีรถไฟใกล้ ๆ 

บ้านของคุณมะเดื่อ เป็นตลาดนัดที่ชาวบ้านจะนำสินค้า

ต่าง ๆ มาวางขาย  ส่วนใหญ่ก็จะเป็นผลิตผลจากไร่ จาก

สวน  หรือ กุ้ง หอย ปู  ปลา ที่จับมาจากทะเล หรือ แม่น้ำ

ลำคลอง  แต่ก่อนตลาดนัดที่นี่จะคึกคักมาก  มีชาวบ้านทั้ง

ใกล้  ไกลมาจับจ่ายซื้อหาสิ่งของ และอาหารการกินกัน

มากมาย  แต่ปัจจุบัน ตลาดนัดในท้องถิ่นมีทั่วไป ทั้งตลาด

เช้า  และตลาดบ่าย  อีกทั้งร้านสะดวกซื้อก็กระจายอยู่ทุก ๆ 

ที่ ทำให้สามารถซื้อหาอาหาร หรือของใช้ได้สะดวกสบาย 

ตลาดหน้าสถานีรถไฟ จึงกลายเป็นตลาดเล็ก ๆ ที่ค่อนข้าง

เงียบเหงา




คุณมะเดื่อมักจะเดินดูสินค้าที่พ่อค้าแม่ค้านำมาวางจำหน่าย 

ที่น่าสนใจคือ  ผักสดต่าง ๆ ที่พ่อค้า แม่ค้าเป็นคนปลูกเอง 

นำมาขายตรงให้ลูกค้า  ไม่ผ่านคนกลาง ราคาจึงไม่แพง 

แถมได้ผักสด ๆ  และที่น่าสนใจที่สุดคือ " ผักพื้นบ้าน " ที่

เริ่มหายากขึ้นทุกวัน




 " บัวบกไทย " ผักพื้นบ้านที่ยังพอมีให้เห็นในตลาด




" หน่อไม้ต้ม "  ที่แม่ค้าต้มเองจากบ้านยังอุ่น ๆ อยู่




" ผักชะคราม "  แถว ๆ บ้านคุณมะเดื่อยังหาได้ง่ายอยู่




" ยอดกุ่มดอง"  เป็นผักดองที่หากินได้ยากมากแล้ว




" ยอดฟักแม้ว "  (ซาโยเต้)  ผักหลงถิ่น ลงจากดอยมาเที่ยว

ทะเล  แปลกใจว่ายอดยังสดอยู่เลย ระยะทางจากดอยมาถึง

บ้านคุณมะเดื่อก็ไกลโขอยู่นะ (รถไฟฟ้าก็ยังไม่ได้สร้างไป

ถึงหัวหินอ่ะนะ) ไม่ทราบว่าได้อาบน้ำแร่แช่น้ำยามาอย่างดีหรือเปล่า...เห็นแล้วไม่กล้าซื้อนะ  ทั้ง ๆ ที่คุณมะเดื่อชอบกินยอดซาโยเต้ผัดน้ำมันหอยมาก ๆ เลย




" ถั่วลิสงงอกดอง "  เป็นผักดองจากชาวไร่ที่ปลูกถั่วลิสง 

แล้วเก็บเกี่ยวผลผลิตไปแล้ว เมล็ดถั่วที่ร่วงหล่นอยู่ในไร่ 

พอได้น้ำฝนก็จะงอกเป็นต้นถั่วงอกขึ้นมา ชาวไร่จึงเก็บเอา

ไปทำถั่วดอง  เป็นผักดองที่นำไปทำอาหารได้อร่อยทีเดียว 

ไม่ว่าจะ เป็นผักจิ้มน้ำพริก   แกงส้ม  ต้มกับกระดูกหมู หรือ

แม้แต่กินกับขนมจีนก็อร่อยจริง ๆ 


มีผักพื้นบ้านอย่างหนึ่ง ที่หายหน้าหายตาจากตลาดนัดยาม

เช้านี้นานมาแล้ว คือ " ผักแว่น " เป็นผักริมน้ำที่หาได้

มากมายแถว ๆ ริมคลอง  เมื่อก่อนจะเห็นมีวางขาย

ปน ๆ อยู่กับผักบุ้ง  ผักกระเฉด  ผักกูด  แต่เดี๋ยวนี้ไม่เห็น

เลย  เดี๋ยวนี้เจอแต่ผักแว่นแก้ว  คิดถึงผักแว่นจึงขอยืมภาพ

ผักแว่นจาก google มาชมไปพลาง ๆ ก่อน




(ขอบคุณภาพผักแว่นจาก google)