เมื่อเจ้าไม่ตั้งใจเรียน

".. เมื่อเจ้าไม่ตั้งใจเรียน.."


 ไม่ตั้งใจศึกษาหาความรู้ 

 โตขึ้นมาจะสู้อะไรไหว

 คงมีแต่วุ่นวายทั้งกายใจ 

 เอากำลังรับใช้เขาทำกิน


 หากเจ้าดีมีความรู้ชูศักดิ์ศรี 

 สามารถดีไม่ตกอับเป็นทรัพย์สิน

 แม้นท่องไปแต่ตัวทั่วธานินทร์ 

 ย่อมไม่สิ้นคนปองจับจองตัว


 แต่ถ้าเจ้าเอาแต่เล่นไม่เว้นว่าง

 ความสว่างคงเห็นเป็นสลัว

 ตกถึงไหนไม่องอาจเพราะหวาดกลัว

 ด้วยมืดมัวโง่เขลาเบาปัญญา


 เจ้าจงเห็นสำคัญขยันเข้า

 ปล่อยเวลาล่วงเปล่ามีปัญหา

 จงรีบเร่งพากเพียรเรียนวิชชา

 จะพลอยพาคุ้มเกล้าทุกเช้าเย็น


 จึงฝากคำพร่ำสอนด้วยกลอนนี้

 แทนความรักหวังดีชี้ให้เห็น

 อยากให้เก่งให้รู้อยู่ให้เป็น

 หาก ยากเข็ญขัดข้อง เหมือนฟ้องครู

 ๑๕.๔๐ น. ๕ มิ.ย. ๕๖


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน พุทธพจน์กับการดำเนินชีวิต



ความเห็น (7)

เขียนเมื่อ 

สาธุ...ครับ พระคุณเจ้า

เขียนเมื่อ 

ขอบพระคุณ สำหรับคำกลอนดี ๆ มีคติจ้ะพระคุณเจ้า

ขอบคุณคุณโยมทั้งสองที่มาเยี่ยมชม ขอให้มีความสุข

เขียนเมื่อ 

ค่ะพระคุณเจ้า

เขียนเมื่อ 

นมัสการพระคุณเจ้า ตามมาเยี่ยมชมบทกลอนค่ะ ครูหมูจ๋าชื่นชอบในบทกลอนทุกรูปแบบค่ะท่าน ขอบคุณสำหรับแง่คิด คติธรรมต่างๆนะคะ

กราบนมัสการพระคุณเจ้า "ไอดิน-กลิ่นไม้" ขออนุญาตนำไปประกอบบันทึก "โรงเรียนแห่งความสุข" ในประเด็น "บทบาทของครู...แนะนำในสิ่งดี" ด้วยนะคะ ขอบพระคุณมากค่ะ

                                            

พระมหาวินัย
IP: xxx.49.225.62
เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณ คุณโยม  tuknarak ที่มาให้กำลังใจอยู่เสมอ

ขอบคุณ คุณโยมหมูจ๋า และ ขอบคุณ "คุณโยมอาจารย์"  หากบทร้อยกรองที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับคนอื่น ก็ยินดีและอนุญาตตามประสงค์ครับ ..ขอให้มีความสุข