เท่าที่ผมศึกษาธรรมะมาเพราะพ่อบังคับให้อ่านหนังสือธรรมะแทนการบวชเป็นพระในวัด
ผมก็พอรู้นิดๆหน่อยๆ พอประคองตัวให้ลอยคออยู่ในกองทุกข์ได้บ้าง
ไม่ถึงกับหลุดพ้นอย่างที่พระท่านสอน หรือ "จมในกองทุกข์" อย่างที่คนจำนวนมากเป็น
พอมองไปดูคนในกลุ่มที่จมในกองทุกข์
ผมพบว่า คนส่วนใหญ่ที่ยัง "ทุกข์" เพราะไม่รู้ว่า อะไรคือทุกข์ อะไรคือ สุข
และไปวนเวียนดำผุด แหวกว่ายอยู่กับกองทุกข์ เหมือนแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ เพราะคิดว่า "เปลวไฟนั้นมันสวยงาม" ตามเพลงที่เขาร้องเยาะเย้ยถากถางเอาไว้
แต่คนเหล่านี้ก็ยังไม่รู้สึกอะไร
ดังนั้น คำพระ ที่ท่านว่าไว้
"คนที่ยังไม่เห็นทุกข์ ย่อมเข้าไม่ถึงความสุขที่แท้จริง"
ยังเป็นคำชี้นำที่สำคัญมากๆ
ทั้งนี้ "ทุกข์" รวมความถึงทั้ง
ก. ทุกข์หยาบๆ ทุกข์ยาก ลำบากต่างๆ ฯลฯ ที่ใครก็มองเห็น แต่ก็ไม่ยอมหนี มีแต่หาเพิ่มแบบไม่รู้ตัว
และ
ข. ทุกข์ละเอียด เช่นความมั่งมี ร่ำรวย ฯลฯ ที่ปุถุชนทั่วไป "หลงคิด" มองเห็นว่าเป็นความสุข และยกย่องกันว่าเป็นสิ่งดี
ถ้าคิดได้แค่นี้ ก็ยากที่จะได้สัมผัสความสุขที่แท้จริงครับ
เพราะความสุขที่แท้จริงนั้นคือ
1. การปล่อยวาง ไม่ยึดมั่น ถือมั่น ในเรื่อง "ตัวกู ของกู" และ
2. ความพอเพียง พอเหมาะ พอดี และพอใจ กับสิ่งที่ตัวเองมี
ที่ต้องทำ ตามลำดับเลยครับ ย้อนศรจะลำบากครับ
เพราะถ้าไม่ปล่อยวาง ความพอเพียงจะทำยากมากครับ
และถ้าใครทำได้ ก็จะเป็น "มนุษย์ที่มีความสุขที่แท้จริง" จะมีอะไร ไม่มีอะไร สภาพไหนๆ ก็มีความสุขครับ
และ สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรมครับ
(และ กรรม ก็คือ การกระทำของเราเอง ที่เป็น "กรรมภายใน" ที่มีผลต่อชีวิตเรามากๆๆๆๆๆ ไม่ใช่คนอื่นทำให้ที่จะเป็นเพียง "กรรมภายนอก" ที่มีผลน้อยกว่า หรือแทบไม่มีเลย ถ้าเราไม่รับเข้ามา)
อิอิอิอิอิอิ
ปุถุชนอย่างไรก็ทุกข์
บันทึกนี้ลึกซึ้งมากเลยครับ
เมื่อเริ่มเห็นว่าเป็นทุกข์ ก็จะเริ่มหาวิธีออกจากทุกข์ สาธุ
ขอบคุณมากครับ
เมื่อ "ปุถุชน" ทราบแล้วก็ลดความหนา (ไปด้วยกิเลส) ลงก็จะทุกข์น้อยลงเองครับ
อิอิอิอิอิอิ
ย่าเคยพูดให้ฟังว่า...ให้ทุกข์แก่ท่าน..ทุกข์นั้นถึง..ตัว..(มนุษย์ทุกวันนี้..มุ่งหาแต่ สุข..โยนทุกข์ไปไว้ให้ใกลตัว..และคิดว่า..หมด..ทุกข์แล้ว...)..คงจะจริงอย่า..ย่า..พูด..อิอิ..
สวัสดีครับ ผมเคยไปบวชที่วัดอัมพวัน สิงห์บุรี หลวงพ่อจรัญเป็นอุปัสชา ตอนที่บวชทำใจใด้สงบเป็นอย่างยิ่ง แต่พอสึกออกมาสังคมรอบข้างสภาวะต่างๆปัจจัยรอบข้างบีบบังคับทำให้เราต้องหวั่นไหวไปตามกระแส ไปตามการหมุนของโลก ทำใจยากครับ กัม มุ นา วัต ตะ ตี โล โก สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม ขอบคุณครับ
คนยุคนี้ เข้าใจความสุขที่แท้ น้อยลง แล้วกระหายความสุขที่ไม่แท้ สังคมเลยเป็นอย่างที่เห็น
ไม่โลภ (ไม่โกรธ ไม่หลง) --> ไม่ยึด (ไม่ถือ) [เลย] ไม่มี ;-)
G'Day.
คนมีทุกข์ก็เพราะ "กิเลส" ถ้าอยากลดทุกข์ลง ก็ลดกิเลสลง ก็มีเท่านั้นมั้งครับ
ผมอ่านมาแล้ว พอลองปฏิบัติดู ก็ได้ผลระดับหนึ่งทีเดียว
และเชื่อในหลักอริยสัจ 4 นี้ครับ ใครจะว่าอย่างไรผมก็ยังมีศรัทธาในหลักการแก้ที่ "สมุทัย"
แก้โดยวิธีอื่นไม่น่าจะได้ผลครับ (ผมลองมาแล้วเช่นกันครับ)
อะไรที่ยังไม่ทำ จะไม่นำมาเล่าครับ อิอิอิอิอิ