สวัสดีค่ะ เมื่อวานมีโอกาสไปทำงานที่ศาลเยาวชนและครอบครัว พบผู้ปกครองซึ่งส่วนใหญ่เป็นแม่ ตา ยาย พี่ ของเยาวขนและเยาวชนที่กระทำผิด มาร่วมกิจกรรม 28 ครอบครัว...เด็กๆๆอายุรุ่นๆๆลูกชายเราเอง 

       โจทย์ของเราคือ ให้มาช่วยส่งเสริมความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่าย..ภายใน ครึ่งวัน...

กิจกรรมที่ทำได้แก่..ให้ทุกคนขอพรที่อยากได้ที่สุด...จากสิ่งศักดิ์สิทธิ์

                          ผลพบว่า พรที่ผู้ปกครองขอคือ ขอให้ลูกหลานเป็นคนดี ...ส่วนเด็กๆๆขอให้ผู้ใหญ่ให้โอกาส...ล้มแล้วพยายามลุกใหม่.. ขอให้ได้เรียนและมีงานทำ..

                          สรุป พรที่แต่ละฝ่ายขอ ผู้ปกครองขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ไม่ได้หากทุกคนไม่ปฏิบัติและมอบให้กันและกัน..

ดิฉันได้แต่สะท้อนคิด...กว่าเด็กจะอยู่ในสภาพของผู้ที่ต้องมารายงานตัวแบบนี้..เด็กเจออะไรมาเยอะ  ความอบอุ่นที่ขาดหายจากครอบครัว...เพื่อนที่ชักชวนไปในทางที่ผิดๆ ร้านเกมส์ที่มีอย่างแพร่หลาย การเจริญญเติบโตของสังคมเมือง มอร์เตอร์ไซค์ บุหรี่  สุรา ยาบ้า อาวุธปืน...

                             ในกลุ่มประคับประคองจิตใจ ดิฉันพบว่า ผู้ปกครองทุกข์ใจที่ลูกหลานไม่เชื่อฟัง ผู้ปกครองบอกว่า บอกแล้วบอกอีก แต่เค้าไม่เชื่อ ฟัง โกรธ เถียง "..อย่าพูดมาก รำคาญ"...

ผู้ปกครองเจ็บปวด เสียใจ น้อยใจ โกรธ ท้อแท้... เหลือใจจนอยากผูกคอตาย...แต่..ต้องทน ด้วยความรัก สงสาร ลูกหลาน  ...เราสนับสนุนความคิดนั้นต่อ พรที่ลูกหลานขอ คือโอกาสจากผู้ปกครอง หากเรารักเค้า..เราก็ต้องให้โอกาส

ที่สำคัญให้เวลา ไม่มีคำว่าไม่มีเวลาสำหรับลูก..

บางครั้งดิฉัน   ให้ยายช่วยสอน หลานๆๆขณะมีกิจกรรมร่วมกันก็ไม่เลว...