การพัฒนาพฤติกรรมนักเรียนมาโรงเรียนสายของโรงเรียนภูเก็ตไทย จังหวัดภูเก็ต

ชื่อผู้นำเสนอ  นางสาวสุจิตรา  ยาแดง

ชื่อหน่วยงาน  โรงเรียนภูเก็ตไทยหัว

ความเป็นมาของการพัฒนาพฤติกรรมนักเรียนมาโรงเรียนสายของโรงเรียนภูเก็ตไทย

  จากการเป็นผู้แลนักเรียนมาสายโรงเรียนภูเก็ตไทยหัว (ประศาสน์วิทยา) ได้พบปัญหานักเรียนมาสายเยอะและบ่อย สถิตินักเรียนมาสายในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 มีนักเรียนมาสายตั้งแต่ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 115 คน คิดเป็นร้อยละ 13.81 จากนักเรียนทั้งหมด 833 คน สาเหตุมาสายส่วนใหญ่เนื่องจากสภาพปัญหาการจราจรติดขัด นักเรียนติดสื่อไอซีทีทำให้นอนดึกแล้วตื่นสาย มาไม่ทันเข้าแถว นักเรียนบางคนมาไม่ทันเรียนคาบที่ 1 จากปัญหาดังกล่าวส่งผลกระทบให้อัตราสถิติการมาสายของโรงเรียนเพิ่มสูงขึ้น และนักเรียนไม่ได้ร่วมกิจกรรมหน้าเสาธง ไม่ได้รับข่าวสารที่ทางโรงเรียนแจ้งในตอนเช้า และนักเรียนมาไม่ทันเรียนในคาบเรียนที่ 1 หากไม่ได้รับการแก้ปัญหานี้จะส่งผลให้สถิติการมาสายของนักเรียนในโรงเรียน การรับรู้ข่าวสารทางโรงเรียนในช่วงเช้า และที่สำคัญส่งผลต่อเวลาเรียนและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนเอง

วัตถุประสงค์

  เพื่อพัฒนาพฤติกรรมนักเรียนมาสายให้มีคุณลักษณะอันพึงประสงค์ตามแนวทางนโยบายของโรงเรียน

แนวคิดในการพัฒนา

  ศึกษาสาเหตุพฤติกรรมการมาโรงเรียนสายของนักเรียนเป็นรายบุคคล แล้วแก้ปัญหาที่ต้นเหตุโดยอาศัยความร่วมมือจากผู้ที่มีความใกล้ชิดกับนักเรียนมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน พ่อ แม่ ผู้ปกครอง และบุคคลที่มีส่วนในการช่วยเหลือ ดูแลและแก้ปัญหาพฤติกรรมของนักเรียนได้ เพื่อตอบสนองการแก้ไขปัญหาพฤติกรรมการมาโรงเรียนสาย โดยอาศัยความสัมพันธ์ที่แน่น แฟ้นแบบกัลยาณมิตร แบบพ่อปกครองลูก

 การดำเนินการการพัฒนาพฤติกรรมนักเรียนมาโรงเรียนสาย

  การดำเนินการพัฒนาพฤติกรรมนักเรียนมาโรงเรียนสาย มีขั้นตอนต่างๆ สรุปได้ดังนี้

  ขั้นวางแผนการดำเนินงาน

  ๑. แต่งตั้งคณะกรรมการดำเนินงานพัฒนาพฤติกรรมนักเรียนมาโรงเรียนสายของโรงเรียนภูเก็ตไทยหัว

  ๒. คณะกรรมการที่ได้รับการแต่งตั้ง ดำเนินการประชุมวางแผนการดำเนินงาน

  ๓. คณะกรรมการดำเนินงาน ร่วมกันกำหนดแนวทางการพัฒนาพฤติกรรมนักเรียนมาโรงเรียนสาย

  ขั้นการดำเนินการพัฒนาพฤติกรรม

๑. ครูประจำชั้นรวบรวมสรุปสถิติการมาสายของนักเรียนส่งห้องกิจการนักเรียน

๒. ดำเนินการพูดคุยซักถามถึงสาเหตุการมาโรงเรียนสายรายบุคคลเพิ่มหาสาเหตุการมาโรงเรียนสาย

 ๓. เมื่อดำเนินการพูดคุยแล้วหากนักเรียนยังมีพฤติกรรมการมาโรงเรียนสายโดยไม่มีเหตุผลจะให้เขียนใบบันทึกพฤติกรรมเพื่อเป็นข้อตกลงระหว่างฝ่ายปกครองกับนักเรียน หากมีพฤติกรรมการมาสายอยู่จะตัดคะแนนความประพฤติ  5 คะแนน และถ้ายังไม่เปลี่ยนแปลงพฤติกรรม จะเชิญผู้ปกครองมารับทราบสถิติการมาโรงเรียนสายของนักเรียนเป็นรายบุคคล และปรึกษาหารือร่วมกับผู้ปกครองเพื่อหาแนวทางการแก้ปัญหาการโรงเรียนสายของนักเรียน 8 

 

ผลที่ได้รับจากการพัฒนาพฤติกรรม

จำนวนนักเรียนในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 ลดลงเหลือนักเรียนสาย จำนวน 91 คน คิดเป็นร้อยละ 10.92 ลดลงร้อยละ 2.89 ทำให้สถิติการมาสายของนักเรียนในเดือนถัดไปลดลง นักเรียนได้ร่วมกิจกรรมหน้าเสาธงมาขึ้น ได้รับข้อมูลข่าวสารในตอนเช้า รวมทั้งไม่มีปัญหาเรื่องเวลาเรียน และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก็ดีขึ้นเนื่องจากได้เข้าเรียนตามปกติ

ปัจจัยความสำเร็จ

ปัจจัยแห่งความสำเร็จ เกิดจากครูผู้รับผิดชอบควบคุมดูแลอย่างใกล้ชิดและจริงจัง อีกทั้งได้รับความร่วมมือจากนักเรียนในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม และได้รับความร่วมมือจากผู้ปกครองในการร่วมกันดูแลและร่วมกันแก้ปัญหา และร่วมกันปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของนักเรียนเป็นอย่างดี

บทเรียนที่ได้รับ

ในการพัฒนาพฤติกรรมการมาโรงเรียนสายของนักเรียนต้องศึกษาพฤติกรรมเป็นรายบุคคล แล้วแก้ปัญหาที่ต้นเหตุโดยอาศัยความร่วมมือจากผู้ที่มีความใกล้ชิดกับนักเรียนมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน พ่อ แม่ ผู้ปกครอง และบุคคลที่มีส่วนในการช่วยเหลือ ดูแลและแก้ปัญหาพฤติกรรมของนักเรียนได้ เพื่อตอบสนองการแก้ไขปัญหาพฤติกรรมการมาโรงเรียนสาย โดยอาศัยความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นแบบกัลยาณมิตร แบบพ่อปกครองลูกและก่อให้เกิดความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียน นักเรียน และผู้ปกครองที่ยั่งยืนต่อไปในอนาคต