กิจกรรมวันสุดท้ายของการเยือนประเทศสาธารณรัฐฮังการี
จัดแบบสบายๆ
ไม่เร่งรีบมากนัก ช่วงเช้าไปนั่งรถม้า –
ชมปราสาท
ส่วนช่วงบ่ายให้เวลาพักผ่อน
ใครใคร่ไปเดินเล่นก็ทำได้
ใครสนใจจะไปช้อปปิ้งก็จัดไป ยกเว้น
3 หนุ่มและ 1 สาว ที่หมดสิทธิ์เลือกเพราะถูกคัดเลือกผ่านความเห็นชอบตามมติของคณะฯให้เป็นกุ๊กแท็คทีม
ปรุงอาหารไทย 5 เมนู คือ 1. ผัดหมี่โคราช
2. ต้มยำไก่ 3. ลาบหมู 4. ไข่ยัดไส้ 5. แกงบวชมัน ในงานเลี้ยงส่งอำลาเพื่อเดินทางกลับประเทศไทย
ไข่ยัดไส้ - ลาบหมู - ต้มยำไก่
กิจกรรมนั่งรถม้าไปชมปราสาท เริ่มในเวลาเกือบ 10 โมงเช้า หลังจากคณะเคลื่อนขบวนไปรวมตัวกันที่บ้านหลังหนึ่งมีการจัดแต่งอาณาบริเวณอันกว้างขวางได้อย่างร่มรื่น น่าอยู่ ราวกับสถานที่พักตากอากาศ แถมมีเครื่องเล่นจัดวางให้เด็กๆได้ปีนป่าย และสวนหย่อมเล็กๆ ให้เดินเล่นอย่างเพลิดเพลินใจ เพิ่งรับรู้ภายหลังว่าเป็นบ้านของครอบครัวอุปถัมภ์ของสาวมดและคุณพี่สายนั่นเอง .... ตาร้อนผ่าวด้วยความอิจฉา....ก็ชอบสถานที่แบบนี้นี่นา ....!
แพ็กคู่...ไต่บันไดแขวนไปบ้านต้นไม้
พื้นที่กว้างขวาง... ร่มรื่น-เขียวขจี - ห้องควบคุมอุณหภูมิเครื่องดื่มนานาชนิด
เท่ห์......เด็ดขาด ! อ่อนช้อยไปตามธรรมชาติ - บ้านต้นไม้
ถัดไปด้านข้าง.... สร้างเป็นห้องควบคุมอุณหภูมิเพื่อเก็บเครื่องดื่มหลากประเภทเช่น ไวน์
เบียร์ Painka เหล้าชนิดต่างๆ เป็นที่ถูกใจคอทองแดงทั้งหลายยิ่งนัก พากันเฮโลเข้าไปชมด้านใน
จึงได้ภาพเหล่าเมรีหลายวัยที่แสร้งทำเป็นมึนเมาไปตามสถานการณ์
นั่งรถม้าลัดเลาะเส้นทางผ่านหมู่บ้านต่างๆ
เขย่าเอวโยกเยกไปตามจังหวะการเดินของม้าคู่เอกเป็นระยะๆ ไปตลอดเส้นทางที่นำไปสู่แมนชั่นหลังใหญ่ที่เรียกว่าปราสาทกลางป่า ที่ยังคงสภาพของความสง่างามอย่างเด่นชัดด้วยรูปแบบสถาปัตยกรรมแนวยุโรปโบราณ
อนุญาตให้นักท่องเที่ยวชมได้เฉพาะภายนอกอาคารเท่านั้น ผนังหลายส่วนผุพังลงตามกาลเวลา นึกเป็นห่วงเรื่องการทนุบำรุงรักษา
ที่ควรเร่งรีบดำเนินการก่อนที่จะเสียหายไปมากกว่านี้
โอ่อ่า- กว้างขวาง - สวยงาม
ขากลับเปลี่ยนเส้นทางไปวิ่งที่ถนนใหญ่
ซึ่งใช้เวลาน้อยกว่าเดิมเกือบเท่าตัว
บรรยากาศบนท้องถนนของเมืองที่เต็มไปด้วยยวดยานพาหนะดูวุ่นวายไม่เหมาะกับรถม้า ที่ควรวิ่งในป่าไม้มากกว่าป่าคอนกรีต
แอ๊คชั่นเคียงคู่..... หนุ่มขับรถม้า....
กลิ่นหอมของอาหารโชยเข้าจมูก จนเพิ่มความรู้สึกหิวมากกว่าปกติ ซุปรสเข้มในหม้อดินพร่องลงอย่างรวดเร็ว แม้จะติดใจในรสอร่อยขนาดไหน
แต่ด้วยความเกรงใจจึงต้องหยุดความอร่อยไว้แค่ปลายลิ้น หันกลับไปลิ้มรสอย่างอื่นแทน
1 สาวกับ 3 หนุ่ม รีบไปทำอาหารไทยตามโปรแกรม ส่วนที่เหลือไป พักผ่อนบ้าง ไปเก็บของบ้างตามอัธยาศัย พบเจอกันอีกครั้งในเวลา 6 โมงเย็นที่บ้านผู้ประสานงาน
หอยแมลงภู่อบ - อร่อยจนไม่ยอมวางมือ - ผัดหมี่โคราช
<p>อาหารถูกลำเลียงมาจัดวางบนโต๊ะสีสันน่าอร่อย แต่อวดโฉมอยู่ได้ไม่นานก็เกลี้ยงจาน จนกุ๊กต้องไปผัดผักมาเสริม
หลังอาหารค่ำ คณะฯของไทยได้แสดงรำไทยสไตล์อีสานประยุกต์อย่างสนุกสนาน และเชิญชวนชาวฮังกาเรียนมาร่วมรำ…. สนุกด้วยกัน
</p><p>
</p><p>
</p><p>
</p>
ชาวฮังกาเรียนจัดกิจกรรมพิเศษ
ด้วยการนำหิมะที่แช่เก็บไว้ในช่องแข็งมาขว้างใส่คณะฯ แต่ไปๆมาๆ กลายป็นว่าคณะฯ
เป็นผู้ขว้างหิมะใส่ชาวฮังกาเรียนแทน
หิมะในกล่องพลาสติกแช่แข็ง
งานเลี้ยงส่งอำลาประเทศสาธารณรัฐฮังการี ปิดฉากลงเมื่อเวลา สามทุ่มครึ่ง คณะฯ ต่างประเคนของที่ระลึกที่นำมา เทให้ชาวฮังกาเรียนจนหมดกระเป๋าด้วยความซาบซึ๊งในน้ำใสไมตรี.... แม้แต่เครื่องประดับที่ใส่ติดตัวก็ยังถอดให้ด้วยความเต็มใจ
ครอบครัวอุปถัมภ์ - คุณครู -แขกผู้มีเกียรติในชุมชน
สนุกสนานกับการมอบของที่ระลึก - แจกจนเกลี้ยงกระเป๋า
*** … ประเทศสาธารณรัฐฮังการี
(Republic of Hungary) เป็นประเทศที่มีทัศนียภาพอันงดงามทั้งทางธรรมชาติและสถาปัตยกรรม และมีความโดดเด่นทางวัฒนธรรมที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตนสืบทอดมายาวนาน
ผู้คนล้วนมีอัธยาศัยดีให้ความเป็นมิตรและมีน้ำใจ
พบคุณ Gabor อีกครั้ง....เคยร่วมประชุมด้วยกันที่ประเทศสเปน!
ปัจจุบันมีการเร่งรัดในการพัฒนาทุกๆด้าน ทั้งด้านการส่งเสริมการศึกษาให้กับเยาวชน ด้านการเจริญเติบโตของเศรษฐกิจให้มีความทัดเทียมกับประเทศเพื่อนบ้าน และด้านสิ่งแวดล้อมที่เน้นสุขอนามัยและชีวิตความเป็นอยู่ พร้อมเปิดบ้านต้อนรับนักท่องเที่ยวที่มาเยือนอย่างเต็มใจ ... ***
ลากจูง - หอบหิ้ว -แบกขน
ร่ำลาอย่างอาลัย - ผูกพัน
... ขอขอบคุณเอเอฟเอสประเทศไทยที่ให้โอกาส สำนักงานคณะกรรมการการ ศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) ที่ให้การส่งเสริม และโรงเรียนต้นสังกัดทั้ง 10 แห่งที่ให้การสนับสนุนในการไปศึกษาดูงานและแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมฯ ในครั้งนี้ นับว่าช่วยสร้างความเข้าใจอันดีงามและความเข้าใจที่ถูกต้องของการเรียนรู้ ในความต่างของสองวัฒนธรรม และยังเป็นการสานสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างประเทศไทยและประเทศสาธารณรัฐฮังการีอีกด้วย...
... ขอขอบคุณผู้เข้ามาเยี่ยมชมทุกท่านนะคะ ...
เที่ยวแล้วสบายใจนะครับ
***... เวลาเที่ยวชมก็สบายใจดีค่ะ แต่กลับมาแล้วต้องคอยตระครุบงานนี่ซิ ...เหนื่อยแท้ ขอบคุณ " อาจารย์ยูมิ "
นะคะ... ***