ระหว่างทางที่มุ่งหน้าสู่  นครราชสีมานั้น  หลายๆครั้งเราไม่เคยแวะจอดตามทางเลย  แต่วันนี้เราเดินทางแบบสบายๆ  ไม่รีบร้อน  พ่อบ้านหันหน้ามาถามว่า  อยากกินน้องวัวไหม  ครูอ้อยเลยตอบว่า  ไม่ได้กินนานแล้ว  ลองไปดูสิคะว่าเป็นอย่างไร


เวลาที่อยู่ในกรุงเทพฯ  หาซื้อกินทีไร  จะได้กินไม่เต็มอิ่มและไม่อร่อยแถมยังแพงด้วย  และที่นี่ก็แพงมาก  สนนราคากิโลกรัมละ  230 บาท ซึ่งทำไว้เป็นถุงๆละ 2 กิโลกรัม





พอมาถึงบ้าน  พ่อบ้านก้จัดการทำน้ำจิ้มรสเลิศ  และจัดการกับน้องวัวด้วย  น้องวัว คือ รกวัว   ปกติแล้ว  แม่วัวจะกินรกของมันเอง  ภาพประกอบนี้นำมาจากอินเทอร์เน็ต  เพราะลืมถ่ายภาพไว้ค่ะ




สำหรับคนกินเนื้อ  ก็จะบอกว่าอร่อย  คนไม่ไกินเนื้อก็บอกว่า เหม็นคาว  บางคนถือศีลไม่กินสัตว์ใหญ่  ก็ขึ้นอยู่กับความศรัทธาความเชื่อของคนแตกต่างกันไป




การนำมาประกอบเป็นอาหาร  บางคนจะพิถีพิถัน  ปรุงเสริมด้วยรสชาติให้ถูกปากคนในบ้าน




ที่บ้าน  พ่อบ้านกับญาติพี่น้องพบปะ  ก็ต้องทำแบบแกล้มเหล้า




ตามวิถีทางคนบ้านบ้าน