ก่อนหน้านี้...มีรุ่นพี่ท่านหนึ่งได้ส่งหนังสือ "สาระภาพ" มาให้อ่านค่ะ

เป็นหนังสือประเภทความเรียงประกอบภาพถ่ายของผู้เขียนนามปากกาว่า "นิ้วกลม"

น้องซิลเวียก็เริ่มชอบในผลงานของผู้เขียนตั้งแต่วันนั้น...


ส่วนเทอมนี้พี่อีกคนได้ส่งหนังสือของคุณนิ้วกลมอีกเล่มมาให้น้องซิลเวียอ่าน

ชื่อหนังสือว่า "อิฐ" ที่มีแนวความคิดที่จะสื่อถึงความคิดสร้างสรรค์

จากการต่อเลโก้ เป็นรูปแบบต่างๆมากมายในวัยเด็กของผู้เขียน

และอิฐได้กลายเป็นหนังสือรวมงานเขียนของนิ้วกลมใน “E=iq2” 

ซึ่งเป็นคอลัมน์หนึ่งในนิตยสารอะเดย์เมื่อประมาณ 9 ปีที่แล้วค่ะ


อิฐ--ฉบับที่น้องซิลเวียมีโอกาสได้อ่านนี้เป็นการพิมพ์ครั้งที่เจ็ดแล้ว

ซึ่งการันตีถึงคุณภาพการเขียน ความชื่นชอบในการอ่านของผู้อ่าน

จนต้องพิมพ์ซ้ำหลายๆครั้ง...นั่นเอง


สำหรับเล่มนี้น้องซิลเวียอ่านแล้วไม่ค่อยกล้าวิพากษ์วิจารณ์เท่าไร

เพราะการเป็นนักอ่าน มุมมองบางอย่างก็ต่างจากการเป็นนักเขียน

หรือถ้าให้เราลงสนามไปเป็นผู้เขียนเอง...ก็คงไม่อาจเขียนได้ในแบบที่เขาสื่อออกมา

ก็ได้พยายามทำความเข้าใจในสิ่งที่เขากำลังเสนอ ฟังว่าเขากำลังบอกอะไรแก่เรา

เพื่อให้เราได้ทำความรู้จักต่อมุมมองใหม่ๆ บ้าง

ให้แหวกกรอบการยึดติดรูปแบบการเขียนหนังสือในแบบเดิมๆออกไปบ้าง

และไม่ตัดสินกับความต่างที่เราเพิ่งเจอและรู้จักมัน...เป็นครั้งแรก


ปกติสำหรับหนังสือ.. น้องซิลเวียเป็นคนชอบอ่าน ชอบถือ ชอบหยิบ และก็จ่ายตังค์

ให้เป็นที่เรียบร้อยก่อนหิ้วหนังสือออกมาจากร้าน...เสมอ

ในบางครั้งแอบเห็น...บางคนยืนอ่านจนจบเล่มแล้ววางหนังสือลงไปที่แผงเหมือนเดิม

โดยไม่ได้ซื้อหนังสือเล่มที่อ่านหรือถือติดไม้ติดมืออกมาจากร้าน

ก็อดสงสารคนเขียนไม่ได้...เพราะ กว่าจะได้สักบท

หรือกว่าจะได้สักวรรค และกว่าจะเสนอไอเดียดีๆออกมา

มันต้องใช้เวลาสร้างสรรค์ผลงานนานพอสมควร

เราในฐานะคนอ่านควรจะช่วยกันซื้อ เพื่อให้นักเขียนได้มีกำลังใจเขียน

หรือมีกำลังใจที่จะผลิตงานเขียนดีๆออกมาเป็นระยะๆ


หากสมมุติว่า เราคือหนังสือที่ถูกถืออ่านอยู่

จู่ๆเขาก็วางผละไป...ไม่พกพาติดตัวกลับไปด้วย

ก็คงรู้สึกงงๆและคงรู้สึกเสียใจไม่น้อยทีเดียว


ถ้าหนังสือมีความรู้สึก...ก็อาจรู้สึกเช่นนั้นได้เหมือนกัน

น้องซิลเวียคิดเช่นนั้นจริงๆ...


ขอให้ทุกท่านมีความสุขในการอ่านกับหนังสือ...ที่เลือกซิ้อแล้วค่ะ