นกเอยเจ้ามีหวัง ผู้อยู่หลังตั้งตาคอย
สายัณห์ ตะวันรอน ล่องลอยร่อน ย้อนคืนรัง
นกเอย เจ้ามีหวัง ผู้อยู่หลัง ตั้งตาคอย
ตัวเรา เศร้าเซซัง ไร้ที่หวัง ทั้งแสนหงอย
ไร้เรือน ไร้เพื่อนคอย โอ้ละห้อย น้อยใจตัว
โดย..พ่่อชาวสวน
๒๒ พค. '๕๖
ตะวันยามสายัณห์ที่นี่ กลมโตเช่นกัน
นกตัวหนึ่งนั้น บินมาไกลฝูง ไกลรัง..เจ้าเต็มไปด้วยความหวัง :-)) -แต่ผู้อยู่หลังตั้งตาคอย.:-((
กองแซวบนFB...พ่อ..กลอนพาไป??
ตราบใดที่ยังมีแสงตะวัน ตราบนั้นยังคงมีหวังค่ะ
ขอบคุณภาพสวยๆ และบทกลอนไพเราะค่ะ