นิตยสาร นิวสวีก ฉบับวันที่ ๒๒ มี.ค. ๕๖ มีเรื่อง Wait Before You Date : Is middle school too early for kids to couple up? เขียนโดย Trevor Butterworth เล่าผลงานวิจัยพฤติกรรมทางเพศของเด็กนักเรียนชั้น ป. ๖ - ม. ๖ (เกรด ๖ - ๑๒) ของสหรัฐอเมริกา น่าสนใจมาก ทำให้ผมคิดว่า น่าจะมีคนทำวิจัยในสถานการณ์ไทยบ้าง
เขาเล่าผลงานวิจัยของศาสตราจารย์ Pamela Orpinas นักวิจัยด้านพฤติกรรมแห่งมหาวิทยาลัย จอร์เจีย ซึ่งพบว่า พฤติกรรมการออกเดทของเด็กอเมริกันแตกต่างกันมาก บางคนไม่ออกเดทเลย บางคนไม่ออกเดทช่วง ม. ต้น แต่ออกเดทช่วง ม. ปลาย บางคนออกเดทตลอด บางคนออกเดทในช่วง ป. ๖ แล้วลดลง หลังจากนั้นจึงออกเดทเพิ่มขึ้นอีก
ผลการวิจัยบอกว่า เด็กที่ออกเดทมาก โอกาสเสียคนมากกว่าเด็กที่ออกเดทน้อย คือโอกาสออกจาก ม. ปลายสูงกว่า ๔ เท่า โอกาสติดยาเสพติดสูงกว่า ๒ เท่า
ศ. Orpinas บอกว่า การออกเดทในผู้ใหญ่ หรือคนวัยหนุ่มสาวที่มีวุฒิภาวะแล้วเป็นของดี เพราะทำให้เป็นคนมีความสุข จิตใจมั่นคง และโอกาสติดยาเสพติดมีน้อย แต่มีผลตรงกันข้าม ต่อเด็กวัยรุ่นที่ยังบังคับตัวเองไม่ได้
เขาอ้างถึงหนังสือ The Sex Lives of Teenagers : Revealing the Secret World of Adolescent Boys and Girls ซึ่งบอกว่าการออกเดทเร็วเกินไป เป็นสัญญาณบอกเหตุอันตรายต่อชีวิตเด็ก และเด็กม. ๑ ม. ๒ เหล่านี้เปิดเผยชีวิตทางเพศเรื่องอกหักรักคุด ทาง social media อย่างโจ่งแจ้งน่าตกใจมาก
ทำให้ผมตีความว่า เด็กเหล่านี้เป็นคนน่าสงสาร ที่ระบบการเลี้ยงดู และระบบการศึกษาไม่ช่วยสร้างการพัฒนา EF ให้มั่นคง รู้จักอดกลั้นต่อสู้กับแรงกดดันที่เป็นสัญชาตญาณการสืบพันธุ์ เพื่ออนาคตที่ดีของตนเอง
วิจารณ์ พานิช
๒๓ มี.ค. ๕๖
