<p>ระหว่างปิดภาคเรียน เมษายน 56 ทั้งคณะครู นักเรียน ผู้ปกครอง และชุมชน ร่วมด้วยช่วยกันสร้างเสริมคุณธรรม จริยธรรมนักเรียน ด้วยกิจกรรมบรรพชาสามเณร ได้รับทั้งบุญ และการพัฒนาจิตใจอันเป็นกุศลทั้งแก่ตนเอง พ่อแม่ ครอบครัว และสังคม</p><p></p><p>เมื่อมั่นใจ ตั้งใจว่าสิ่งที่จะทำว่าดีแล้ว ผอ.ก็ต้องทำให้ได้ก่อนเป็นตัวอย่าง
</p><p></p><p>การบวช ไม่ใช่เพียงแค่นำตัวมานุ่งห่มด้วยผ้าสีเหลือง วัตรปฏิบัติก็ต้องทำให้ได้ด้วย
</p><p></p><p>สิ่งที่ได้ ก็ได้เฉพาะตน ดังนั้นอยากให้ลูกหลานได้ ก็ต้องให้ลูกหลานเข้ามาฝึกฝนอบรมด้วยตนเอง
</p><p></p><p>ละความยึดมั่น ถือมั่นในตน  แท้จริงแล้ว มนุษย์ทุกคน ก็ไม่ต่างอะไรกับภาชนะ</p><p>รองรับความสกปรกนั้น…เท่าไหร่เลย</p><p>แม้เพียงอาหารที่ประณีตสวยงาม เมื่อผ่านเข้ามาในตัวเรา เพียงชั่วครู</p><p> ก็กลับกลายเป็นของสกปรกน่ารังเกียจไปทันใด
</p><p></p><p>บวชเถอะลูก…บุญ กุศลของการบวช เมื่อลูกๆ ได้แล้ว…พ่อแม่พี่น้องก็ได้อานุสงค์เช่นกัน
</p><p></p><p>น้ำตา แห่งความปิติ ปลาบปลื้มใจ ที่ได้อุทิศตนเพื่อแม่ แล้วเขาก็ทำได้ดีทีเดียว
</p><p></p><p>สวดมนต์ไหว้พระ ทำวัตร ท่องบ่น พระธรรมคำสอน เพื่อเป็นเครื่องยึดเหนึ่ยวจิตใจ</p><p>ให้อยู่กับการทำความดี ทำความเพียร เพื่อมุ่งสู่ความสำเร็จของชีวิต
</p><p></p><p>ฝึกความอดทน ด้วยการเรียนรู้ทุกข์ ว่า เป็นอย่างไร อดทนได้ รู้ทุกข์ได้ จึงรู้ว่าจะแก้</p><p>ไขทุกข์นั้นได้อย่างไร เท่าใด อานิสงค์นี้ ต้องเรียนรู้ด้วยตนเองโดยแท้
</p><p></p><p style="">เมื่อเปิดประตูบุญ ได้รับอานิสงค์แห่งบุญกันถ้วนทั่วกันทุกคน
</p><p></p><p>บำเพ็ญบุญ เรียนรู้ อานิสงค์ของการแผ้วทางบุญแก่พระธุดงค์ เชื่อว่าจะส่งผลให้ทางชีวิต</p><p>เป็นที่ปลอดโปร่งได้
</p><p></p><p>ญาติโยม ร่วมคณะธรรมจาริกเพื่อแสวงบุญ ณ วัดพระธรรมกาย
</p><p></p><p>สละความเป็นอัตตา เรียนรู้การขัดเกลากิเลศ อบายต่างๆ กล่อมเกลาจิตใจให้ใส</p><p>สะอาด ประณีต ด้วยการกวาดลานวัด……โอ้ !!  ดีนักแล
</p><p></p><p>ศึกษา เรียนรู้ธรรมจากพระอาจารย์ ณ วัดไหล่หินหลวง
</p><p></p><p>เดินธุดงค์มาวัดน้ำล้อม มาถึงก็มิได้หยุดพัก หลังทำวัตรเย็นก็ต้องเรียนรู้ธรรมกัน</p><p>ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
</p><p></p><p>ปัดกวาดวิหารวัดน้ำล้อม ด้วยจิตใจที่เปี่ยมด้วยปิติสุข ละความยึดมั่นถือมั่นในตัวตน</p><p></p><p>ฝึกละ ไม่ให้ยึดติดในรสอาหาร ฉันในบาตรกันหน่อยนะ…
</p><p></p><p>ตัดอาหารให้พอดีกับการฉัน ไม่ให้มากเกินไป รู้คุณค่าของอาหารที่ญาติโยมนำมาถวาย</p><p>ไม่ฉันเอา “มัน”   (ไขมัน..น่ะครับ)
</p><p></p><p>สงบกาย สงบใจ …  ผมมีความสุขบอกไม่ถูกครับพระอาจารย์…นี่คือคำบอกเล่าของ</p><p>สามเณรน้อย
</p>