ฮิคารุ
นพ. วิโรจน์ ตระการวิจิตร

อุเบกขาธรรม ความเป็นกลางที่ยิ่งใหญ่ สู่การพ้นทุกข์


อุเบกขาธรรม ความเป็นกลางที่ยิ่งใหญ่ สู่การพ้นทุกข์


เรารู้จักและพูดกันบ่อยในเรื่องเมตตากรุณา แต่ในเรื่องอุเบกขาดูเหมือนจะพูดถึงน้อยมาก ทั้งๆที่เป็นความยิ่งใหญ่ของธรรมทั้งปวง


ความมีเมตตา คือ รักปรารถนาให้เขามีความสุข

ความมีกรุณา คือ สงสารเขาต้องการช่วยให้เขาพ้นทุกข์

ความมีมุทิตา คือ ยินดีด้วยเมื่อเขาได้ดีมีสุข

ความมีอุเบกขา คือ วางใจเป็นกลาง มองเห็นสรรพสิ่งต่างๆตามความเป็นจริง เป็นไปตามเหตุและปัจจัย


เมตตา กรุณา มุทิตา เป็นคุณธรรมที่ประเสริฐของมนุษย์และสิ่งมีชีวิตทั้งปวง แต่ลองสังเกตุดูซิครับ มีคนมากมายทีมีคุณธรรมทั้งสามข้อนี้แล้ว ก็ยังตกอยู่ในวังวนของความทุกข์อยู่ 


เหตุที่เป็นเช่นนี้ เพราะเขายังไม่แจ้งในธรรมอันยิ่งใหญ่ นั่นก็คือ "อุเบกขา" นั่นเอง


การจะแจ้งในอุเบกขาได้นั้น ทำได้โดย


1.เข้าใจในเรื่องกฎแห่งกรรม ทุกคนมีกรรมเป็นกำเนิด ทุกคนมีกรรมเป็นเผ่าพันธ์ุ ใครทำกรรมใดย่อมได้รับผลของกรรมนั้น


2.ลดความมีอคติ(ความมีใจไม่เป็นกลาง-bias)ลง อันได้แก่

ฉันทาคติ - ลำเอียงเพราะรัก

โทสาคติ - ลำเอียงเพราะโกรธ

โมหาคติ - ลำเอียงเพราะเขลาไม่รู้

ภยาคติ - ลำเอียงเพราะกลัว


ดังนั้นถ้าเราต้องการเป็นคนดีมีความเมตตากรุณาและไม่ทุกข์แล้วละก้อ อย่างลืมธรรมะข้อนี้นะครับ "อุเบกขา" 


หมั่นฝึก หมั่นเจิญ หมั่นทำให้มาก ทุกข์ลด สุขเพิ่ม จริงๆครับ ^_^


คำสำคัญ (Tags): #อุเบกขา
หมายเลขบันทึก: 536195เขียนเมื่อ 17 พฤษภาคม 2013 07:03 น. ()แก้ไขเมื่อ 17 พฤษภาคม 2013 07:03 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี